Dergiler / Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 2

ANADOLU VE KIRGIZ TÜRKLERİNİN ATASÖZLERİNDEKİ “ÇALIŞKANLIK” DEĞERİNİN ORTAK ÖZELLİKLERİ

Sayfa
692–705
Yayın Tarihi
2020-06-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonucunda, Anadolu ve Kırgız Türklerindeki çalışkanlıkla ilgili atasözlerinin ortak özellikleri olarak kısaca çalışmayı seven, tembellikten kaçınan, zahmete katlanabilen, hüner sahibi, laftan çok işe değer veren, tembelliği utanılacak bir durum olarak gören, bereketi ve kazancı çalışma yoluyla arayan şeklinde belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Türk ve Kırgız atasözleri içerisindeki çalışkanlık ile ilgili ortak atasözleri seçilerek, analiz edilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada betimsel araştırma tekniklerinden olan doküman analizi tekniği ile verilere ulaşılmış ve verilerin çözümlenmesinde ise içerik analizi tekniğinden faydalanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonucunda, Anadolu ve Kırgız Türklerindeki çalışkanlıkla ilgili atasözlerinin ortak özellikleri olarak kısaca çalışmayı seven, tembellikten kaçınan, zahmete katlanabilen, hüner sahibi, laftan çok işe değer veren, tembelliği utanılacak bir durum olarak gören, bereketi ve kazancı çalışma yoluyla arayan şeklinde belirlenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Atasözleri · Çalışkanlık · Model İnsan

Özet

Bu çalışmada, Türk ve Kırgız atasözleri içerisindeki çalışkanlık ile ilgili ortak atasözleri seçilerek, analiz edilmiştir. Araştırmada betimsel araştırma tekniklerinden olan doküman analizi tekniği ile verilere ulaşılmış ve verilerin çözümlenmesinde ise içerik analizi tekniğinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda, Anadolu ve Kırgız Türklerindeki çalışkanlıkla ilgili atasözlerinin ortak özellikleri olarak kısaca çalışmayı seven, tembellikten kaçınan, zahmete katlanabilen, hüner sahibi, laftan çok işe değer veren, tembelliği utanılacak bir durum olarak gören, bereketi ve kazancı çalışma yoluyla arayan şeklinde belirlenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜL, Y. E., ALİMBEKOV, A. (2020). ANADOLU VE KIRGIZ TÜRKLERİNİN ATASÖZLERİNDEKİ “ÇALIŞKANLIK” DEĞERİNİN ORTAK ÖZELLİKLERİ. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 692–705. https://ajindex.com/articles/709902

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. Akarsu, B. (2015). Hipotezlerin, değişkenlerin ve örneklemlerin belirlenmesi. Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri içinde (Ed. M. Metin), s. 21-43, Ankara:
  2. Pegem Akademi Yayıncılık. Aksoy, Ö. A. (1978). Atasözleri ve deyimler sözlüğü 1 (2. Baskı). Ankara:
  3. Maya Matbaacılık. ksoy, Ö. A. (2013). Atasözü ve deyimler sözlüğü 2 (2. Baskı). İstanbul:
  4. İnkılap Yayınları.
  5. Alimbekov, A. (2007). Etnopedagoji ve Kırgız etnopedagojisinin temel kavramları. Türk Yurdu Dergisi, 27(242), 31-37.
  6. Arslanoğlu, İ. (2005). Türk değerleri üzerine bir değerlendirme. Felsefe Dünyası Dergisi, 4(2), 64-77.
  7. Bilen, M. (1999). Plandan uygulamaya öğretim. Ankara:
  8. Anı Yayınları.
  9. Cansız Aktaş, M. (2015). Nitel veri toplama araçları. Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri İçinde (Ed. M. Metin), Ankara:
  10. Pegem Akademi Yayınları.
  11. Çeltikçi, O. (2010). Türk Dünyası kültüründe doğum üzerine ortak uygulamalar. Journal of Azerbaijani Studies, 6(1), 511-521.
  12. Çeri, B. (1997).
  13. Ahmet Vefik Paşa ve atasözlerimiz, Milli Folklor Dergisi, 5(33), 22-26.
  14. Çobanoğlu, Ö. (2004). Türk Dünyası ortak atasözleri sözlüğü. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları.
  15. Güngör, A. ve Güngör, A. C. (1998). Kırgız atasözleri. Ankara:
  16. Engin Yayınları.
  17. Hatiboğlu, V. (1964). Atasözleri ve deyimler. Türk Dili Aylık Dil ve Edebiyat Dergisi, 13(152), 468-471.
  18. Horata, O. (2017). Türk Dünyası’nın kültürel ufukları: Tarihsel Bağlam İçinde Genel Bir Değerlendirme. Bilig, 82(1), 117-131. İbrahim Ş. (1826-1871). Durub-i emsal-i Osmaniye (2. Tab, 1268-1870). İstanbul:
  19. Tasvir-i Efkar Matbaası. Kardiner, A. (1961). They studied man. London: Secker and Warburg Limited. Kaya, Y. K. (1993). İnsan yetiştirme düzenimize yeni bir bakış. Ankara: Bilim Yayınları. Койчуманов, Ж. Ы. У. (2001). Макал Лакаптар. Бишкек: Шам Басмаканасы. Kurt, İ. (2012). Türk atasözlerine psikolojik yaklaşımlar (3. Baskı). Ankara: Akçağ Yayınları.
  20. Milli Kütüphane Başkanlığı MKB (1997). Türk atasözleri ve deyimleri. Türk Edebiyatı Dizisi, İstanbul: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  21. Milli Kütüphane Genel Müdürlüğü (1971). Türk atasözleri I (1.Baskı). İstanbul:
  22. Milli Eğitim Yayınları.
  23. Oy, A. (1972). Tarih boyunca Türk atasözleri (1. Baskı). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  24. Önal, M. (2007). İslam düşüncesinde hikmet kavramları. Felsefe Dergisi, 4(1), 113-122.
  25. Özkan, Kunduracı, H. K. & Avcı, N. (2020). Türk Atasözlerinde Çocukluk: Göstergebilimsel Bir Bakış. Teke Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 9(1), 26-47.
  26. Pala, İ. (2010). Sözün