KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Uludağ Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 19 - Sayı: 1

Çoklu Kırınımlar İçeren Senaryolar için Elektromanyetik Dalga Yayılım Modelleri

Electromagnetic Wave Propagation Models for Multiple-Diffraction Scenarios

Mehmet Barış TABAKCIOĞLU
Ahmet CANSIZ
Sayfa
37–46
Yayın Tarihi
2014-04-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bunun için birçok model geliştirilmiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dijital yayın sistemlerinde daha güvenilir yayın yapmak için kapsama alanı ve alıcı üzerindeki alan şiddetinin kestiriminde yayılım modelleri kullanılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yayılım modelleri temelde nümerik ve ışın izleme tekniğine dayanan modeller olmak üzere iki ana grupta incelenebilir.
💡
Sonuç & Katkı:Bunun için birçok model geliştirilmiştir
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Elektromanyetik Dalga Yayılımı · Eğim Kırınımı · Düzgün Kırınım Teorisi

Özet

Dijital yayın sistemlerinde daha güvenilir yayın yapmak için kapsama alanı ve alıcı üzerindeki alan şiddetinin kestiriminde yayılım modelleri kullanılmaktadır. Yayılım modelleri temelde nümerik ve ışın izleme tekniğine dayanan modeller olmak üzere iki ana grupta incelenebilir. Elektromanyetik dalga yayılım modellerinde hesaplama zamanı ve kestirilen alan şiddetinin kesinliği arasında bir ödünleşme vardır. Nümerik modeller kesin sonuçlar vermesine karşın, hesaplama zamanı yüksektir, ışın izleme tekniğine dayanan modeller ise kesinliği az olmakla beraber hesaplama zamanı düşüktür. Hesaplama zamanı ve kesinlik açısından optimum olan modellere ihtiyaç duyulmuştur. Bunun için birçok model geliştirilmiştir

Abstract

Electromagnetic wave propagation models have been used for coverage estimation and field prediction at the receiver to make more reliable and efficient digital broadcasting systems. Propagation models can be classified into two groups as numerical and ray tracing based models. There is a tradeoff between computation time and accuracy of field prediction among electromagnetic wave propagation models. Although numerical models predict accurately, it requires more computation times. Ray tracing based models predicts the field strength less accurately with lower computation time. Many propagation models have been developed to provide optimum solution for accuracy and computation time

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TABAKCIOĞLU, M. B., CANSIZ, A. (2014). Çoklu Kırınımlar İçeren Senaryolar için Elektromanyetik Dalga Yayılım Modelleri. Uludağ Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 1, 37–46. https://ajindex.com/articles/708848

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Andersen, J. B. (1994). “Transition zone diffraction by multiple edges”, IEEE Proceedings Microwave Antennas and Propagation, UK. Andersen, J. B. (1997). “UTD multiple-edge transition zone diffraction”, IEEE Transactions on Antennas and Propagation, Cilt 45, 1093–1097.
  2. Balanis, C.A. (1989). Advanced Engineering Electromagnetics, John Wiley & Sons, New York, USA. Bertoni,H.L. (2000). Radio Propagation for Modern Wireless Systems, Prentice-Hall, New Jersey, USA. Borovikov, V.A. and Kinber, B.E. (1994).
  3. Geometrical Theory of Diffraction, Institution of Electrical Engineers, London, UK. Causebrook, J.H. and Davies, B. (1971). “Tropospheric radio wave propagation over irregular terrain: The computation of fielld strength for UHF broadcasting”, BCC Research Department Report RD 1971/43. Chung, H. K. and Bertoni, H. L. (2002). “Range-dependent path-loss model in residential areas for the VHF and UHF bands”, IEEE Transaction on Antennas and Propagation, Cilt 50, No 1, 1-11.
  4. Chung, H.K. (2000). Radio Channel Studies from 30 MHz to 5 GHz, Ph.D. Thesis. Graduated School Polytechnic Institute of New York University. Chung, H. K and Bertoni, H. L. (2003). “Application of isolated diffraction edge method for urban microwave path loss prediction”, IEEE Vehicular Technology Conference, USA. Clarkowski, A., Boersma, J. and Mittra, R. (1984). “Plane-Wave Diffraction by a Wedge-A spectral Domain Approach”, IEEE Trans. on Antenna. Propagat., Cilt 32, No 1, 20-29.
  5. Deygout, J. (1966). “Multiple knife-edge diffraction of microwaves”, IEEE Trans. Antennas Prorpagat, Cilt 14, 480-489, 1966.
  6. Deygout, J. (1991). “Correction factor for multiple knife-edge diffraction”, IEEE Trans. Antennas Prorpagat, Cilt 39, 1256-1258.
  7. Giovaneli, C.L. (1984). “An analysis of simplified solutions for multiple knife-edge diffraction”, IEEE Trans. on Antenna. Propagat., Cilt 32, 297-301, 1984.
  8. Graeme, L.J. (1976). Geometrical Theory of Diffraction for Electromagnetic Waves, Institution of Electrical Engineers, London, UK, 1976.
  9. Harrington, R.F. (1966). Field Computation by Moment Methods. IEEE Press Series, New Jersey, USA. Holm, P. D. (1996). “UTD-Diffraction Coefficients for Higher Order Wedge Diffracted Fields”, IEEE Transactions on Antennas and Propagation, Cilt 4, No 6, 879-888.
  10. Holm, P. D. (2000). “A new heuristic UTD Diffraction Coefficients for nonperfectly conducting wedges”, IEEE Transactions on Antennas and Propagation, Cilt 48, 1211-1219.
  11. Holm, P. D. (2004). “Calculation of Higher Order Dif