Dergiler / Türkiye Biyolojik Mücadele Dergisi / 2010 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Yabancı otların biyolojik mücadelesi

Biological control of weeds

Sayfa
79–95
Yayın Tarihi
2016-07-13
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Özellikle monokültür alanlarda daha başarılı örnekleri bulunan biyolojik mücadele her geçen gün daha fazla önem kazanmakta ve araştırılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ekosistemin önemli bir parçası olan yabancı otlar, tarımın başlangıcından bu yana sorun olmuşlardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tarımsal kimyasalların gelişmesini takiben, herbisit kullanımı hızla artmış ve sonuçta herbisit dayanıklılığı ve kalıntı problemleri gibi istenmeyen yan etkiler ortaya çıkmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Özellikle monokültür alanlarda daha başarılı örnekleri bulunan biyolojik mücadele her geçen gün daha fazla önem kazanmakta ve araştırılmaktadır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yabancı ot · biyolojik mücadele · patojen

Özet

Ekosistemin önemli bir parçası olan yabancı otlar, tarımın başlangıcından bu yana sorun olmuşlardır. Araştırıcılar yabancı otlardan kurtulmak için bugün kültürel, mekanik, fiziksel, kimyasal, biyolojik ve entegre olarak adlandırdığımız yöntemleri geliştirmişler ve uygulamışlardır. Tarımsal kimyasalların gelişmesini takiben, herbisit kullanımı hızla artmış ve sonuçta herbisit dayanıklılığı ve kalıntı problemleri gibi istenmeyen yan etkiler ortaya çıkmıştır. Biyolojik mücadele yoğun olarak kullanılan pestisit tüketimine karşı önemli bir alternatif yöntemdir ve organik tarım gibi sürdürülebilir tarım sistemlerinin en önemli araçlarından birisidir. Yabancı otlarla beslenen ve doğal düşman olarak adlandırdığımız böcek, patojen (fungus, bakteri vb.), nematod, koyun, kaz, balık, salyangoz gibi canlıları kullanarak yabancı otların populasyonlarını bize zarar veremeyecek kadar azaltmaya yabancı otların biyolojik mücadelesi denir. Tüm yabancı ot mücadele yöntemlerinde olduğu gibi biyolojik mücadelede de hedef yabancı otları yok etmek değil, zarar vermeyecekleri düzeyde tutmaktır. Her bir zarar veren grupta farklı yöntemlerle uygulanan biyolojik mücadele, ekolojik veya teknolojik olarak üretilen doğal düşmanların salımı esasına dayanır. Özellikle monokültür alanlarda daha başarılı örnekleri bulunan biyolojik mücadele her geçen gün daha fazla önem kazanmakta ve araştırılmaktadır.

Abstract

Weeds are an important part of ecosystem and became a problem since the beginning of agriculture. Researcher have improved and applied weed management methods called cultural, mechanical, physical, chemical, biological and integrated to get rid of them. After developing agricultural chemicals, herbicide usage has been increased rapidly, as a results, unwanted side effects such as herbicide resistance and residue problems have been emerged. Biological control is an alternative method against excessive pesticide consumption and one of the most important tools of sustainable farming systems such as organic farming.Biological control of weeds called as to reduce weed population using their natural enemies like insect, pathogens (fungi, bacteria etc.), nematode, sheep, geese, fish and snail. As all weed control methods, the aim of biological control of weeds is not to destroy them but keep the level will not be harmful. It is applied using different methods in each pest group and based on release of biocontrol agents produced ecological and technological way. More successful examples of biological control was applied in monoculture areas and lastly weed biocontrol is gained great importance in all over the world.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UYGUR, S., UYGUR, F. N. (2016). Yabancı otların biyolojik mücadelesi. Türkiye Biyolojik Mücadele Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 1, 79–95. https://ajindex.com/articles/707332

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Andres, L.A.,1977. The economics of biological control of weeds. Aquatic Botany 3:111-123. Anonymous, 2007. Inundative control using mycoherbicides (in:The Biological Control of Weeds Book). Landcare Research, Manaaki Whenua press. http://www.landcare research, co. nz Errişim tarihi:09. 01. 2010.
  2. Combellak, J.H., 1987. Weeds in cropping-their cost to the Australian economy. Plant Protection Quarterly, 2:2. Cristofaro, M., Hayat, R., Gültekin, L., Tozlu, G., Zengin, H., Tronci, C., Lecce, F, Şahin, F. and L. Smith, 2002. Preliminary secreening of natural enemies of Yellowstar thistle, Centaurea solstitialis L (Asteraceae) in Eastern Anatolia. Türkiye 5. Biyolojik Mücadele Kongresi Bildirileri, 4-7
  3. Eylül, Erzurum s: 287-295.
  4. Delen, N., Kınay, P., Yıldız, F., Yıldız, M., Altınok, H. ve Z. Uçkun, 2010. Türkiye tarımında kimyasal savaşımın durumu ve entegre savaşım olanakları. Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi, s: 609-625.
  5. Delfosse, E.S., 2004. Introduction in biological control of ınvasive plants in the United States (Ed.by E.M. Coombs, J.K. Clark, G.L. Piper, A.F. Cofrancesco), Oregon State University Pres, Corvallis, 467 p. Devaraj, K.V. and J.K. Manissery, 1979. Preliminary studies on the utilization of indigenous carp, Puntius pulchellus as one of the biological agents of weed control in ponds. Proc. Indian Soc. Weed Sci. Conf., Parbhani, Maharshtra, India, 82 p. DiTomaso, J.M., Kyser, G.B., George, M.R., Doran, M.P. and E.A. Laca, 2008. Control of Medusahead (Taeniatherum caput-medusae) using timely sheep grazing. Invasive Plant Science and Management, 1(3): 241-247.
  6. Erciş, A. ve S. İren, 1988. Çıtlık pasının (Puccinia chondrilla Bub et. Syd.) bazı illerin buğday-nadas alanlarında yayılışı, hastalandırma oranı ve Çıtlık (Chondrilla juncea L.) bitkilerinin biyolojik mücadelesinde kullanım olanakları. V. Türkiye Fitopatoloji Kongresi Bildiri Özetleri, 80 s. Fitzsimmons, K., Macintosh, D., and C. King, 2003. Tilapia for biological control of Giant salvinia. Journal of Aquatic Plant Management. 41: 28-31.
  7. Geiger, G. and H. Biellier, 1993. Weeding with geese. University of Missouri Extension Publications (G8922), 3 p. Giray, H. ve Y. Nemli, 1983. İzmir ilinde Orobanche‘ın doğal düşmanı olan Phytomyza orobanchia Kalt. (Diptera, Agromyzidae)’ın morfolojik karakterleri, kısaca biyolojisi ve etkinliği üzerinde araştırmalar. Türkiye Bitki Koruma Dergisi, 7:183-192.
  8. Harley, K.L.S. and I.W. Forno, 1992. Biological Control of Weeds, a Handbook for Pract