Dergiler / Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi / 2014 / Cilt: 1 - Sayı: Özel Sayı-2

Mardin İli Derik İlçesinde Yer Alan Bir Meranın Botanik Kompozisyonunun Belirlenmesi

Sayfa
1625–1630
Yayın Tarihi
2014-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Merada en yaygın türlerin Trifolium campestre (%16.95), Helianthemum ledifolium (%13.75), Bromus sp. (%9.83), Achillea aleppica (%8.48) ve Anthemis wiedemanniana (%7.13) olduğu, meradaki bitkilere ait boy ortalamasının da 7.55 cm olduğu belirlenmiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, Mardin ili Derik ilçesinde yer alan bir meranın botanik kompozisyonunun belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada, 16 bitki familyasının 38 farklı cinsiden 53 bitki türünün tespiti yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Merada en yaygın türlerin Trifolium campestre (%16.95), Helianthemum ledifolium (%13.75), Bromus sp. (%9.83), Achillea aleppica (%8.48) ve Anthemis wiedemanniana (%7.13) olduğu, meradaki bitkilere ait boy ortalamasının da 7.55 cm olduğu belirlenmiştir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mera · Vejetasyon · Botanik Kompozisyon

Özet

Bu araştırma, Mardin ili Derik ilçesinde yer alan bir meranın botanik kompozisyonunun belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada, 16 bitki familyasının 38 farklı cinsiden 53 bitki türünün tespiti yapılmıştır. Araştırma sonuçları; mera alanının %53.25’inin bitki ile kaplı alan olduğunu ve kaplama alanına göre botanik kompozisyonun %4.00’ünün buğdaygillerin, %23.22’sinin baklagillerin ve %72.78’inin de diğer familya bitkilerinin oluşturduğunu göstermiştir. Merada en yaygın türlerin Trifolium campestre (%16.95), Helianthemum ledifolium (%13.75), Bromus sp. (%9.83), Achillea aleppica (%8.48) ve Anthemis wiedemanniana (%7.13) olduğu, meradaki bitkilere ait boy ortalamasının da 7.55 cm olduğu belirlenmiştir

Abstract

This study was conducted to determine botanical composition of a pasture in Derik-Bingöl. In the study, 53 plant species from 38 different genuses of 16 plant families were detected. Results of the study showed that 53.25% of the pasture was vegetated. Percentages of grasses, legumes and other family plants in the total plant cover were 4.00%, 23.22% and 72.78%, respectively. The most widespread plants encountered in the pasture were: Trifolium campestre (%16.95), Helianthemum ledifolium (%13.75), Bromus sp. (%9.83), Achillea aleppica (%8.48) and Anthemis wiedemanniana (%7.13). The average plant height was determined to be 7.55 cm

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AYDIN, A., ÇAÇAN, E., BAŞBAĞ, M. (2014). Mardin İli Derik İlçesinde Yer Alan Bir Meranın Botanik Kompozisyonunun Belirlenmesi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: Özel Sayı-2, 1625–1630. https://ajindex.com/articles/706589

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Altın, M., Gökkuş, A., Koç, A. 2005. Çayır ve mera ıslahı. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı. TÜGEM Çayır-Mera ve Havza Geliştirme Dairesi Başkanlığı. Altın, M., Tuna, C. ve Gür, M. 2010. Tekirdağ Taban ve Kıraç Meralarının Verim ve Botanik Kompozisyonuna Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 7 (2), 191- 198. Etkisi. Anonim, 2014a. Orman ve Su İşleri Bakanlığı Meteoroloji http://www.dmi.gov.tr/veridegerlendirme/il -ve-ilceler-istatistik.aspx?m=MARDIN#sfB (E.T: 02.09.2014) 2014b.
  2. Müdürlüğü. Anonim, Türkiye Bitkiler Listesi. http://www.bizimbitkiler.org.tr/v2/index.ph p, E.T: 02.07.2014
  3. Aydın, A. 2014. Karacadağ’ın Farklı Yükseltilerindeki Meralarında Bitki Tür ve Kompozisyonları ile Ot Verim ve Kalitelerinin Belirlenmesi. Doktora Tezi, Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Diyarbakır. Ateş, A. 2001. Ardahan İli Sulakyurt Köyünde Korunan ve Otlatılan Meralardaki Bitki Örtüsü ve Verim Güçlerinin Saptanması. Yüksek Lisans Tezi, Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Diyarbakır. Babalık, A.A. 2004. Çayır-Meralarda Dip Kaplama Ölçüm Yöntemleri. Süleyman Demirel Tür ve Kompozisyonları ile Ot İncelenmesi Araştırma. Türkiye 4. Tarla Bitkileri Kongresi, Cilt III, Tekirdağ, 187-192.
  4. Üzerine Bir Başbağ, M., Gül, İ., Saruhan, V. 1997. Diyarbakır’da Korunan Bir Mera Alanında Bitki Tür ve Kompozisyonları İncelenmesi Üzerine Bir Araştırma. Türkiye 2. Tarla Bitkileri Kongresi, Samsun, 499-503.
  5. Bilgen, M., Özyiğit, Y. 2005. Korkuteli ve Elmalı’da bulunan bazı doğal meraların vejetasyon durumlarının Üniversitesi 18(2):261-266,
  6. Antalya. Akdeniz Dergisi, Ziraat Fakültesi Çaçan, E. 2014. Bingöl İli Merkez İlçesi Yelesen-Dikme Köyleri Yükseltilerindeki Bitki Tür ve Kompozisyonları Ot Verim ve Kalitelerinin Belirlenmesi. Doktora Tezi, Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Diyarbakır. Yöney ve Çomaklı, B., Menteşe, Ö. 1999. Mera ıslahını gerektiren nedenler. T. C. Orman Bakanlığı Araşt. ve Erozyon Kont. Gen. Müd., Doğu Anadolu Su Havzaları Rehabilitasyon Projesi, Mera Islahı Eğitim Uygulama Semineri. 28-30
  7. Haziran, Erzurum, s. 1-9.
  8. Dirihan, S. 2000. Diyarbakır Pirinçlik Garnizonunda Korunan ve Otlatılan Meralarda Bitki Tür ve Kompozisyonları İncelenmesi Üzerine Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Diyarbakır. Verimlerinin Erkun, V. 1999. Çayır Meraların Önemi ve Tarihi Gelişimi. Mera kanunu Uygulama El Kitab