Dergiler / Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi / 2014 / Cilt: 1 - Sayı: Özel Sayı-2

Evaluating Yield And Yield Components Of Pure Lines Selected From Bread Wheat Landraces Comparatively Along With Registered Wheat Cultivars In Canakkale Ecological Conditions

Sayfa
1528–1539
Yayın Tarihi
2014-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda, tane verimi ve verim unsurları yönünden üstün olan yerel ekmeklik buğday hatları ileriki yıllarda yapılacak ıslah çalışmalarında genetik kaynak olarak kullanılmak üzere seçilmiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada 2011–2012 yetiştiricilik döneminde Türkiye’nin Denizli, Edirne, Kahramanmaraş ve Konya illerinden toplanmış yerel buğday çeşitlerinden seçilmiş 49 adet yerel buğday hattı ile 7 tescilli ekmeklik buğday çeşidi tane verimleri ve verim unsurları bakımından karşılaştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:ÇOMÜ Dardanos Yerleşkesinde eksik bloklar deneme desinine göre iki tekerrürlü olarak kurulan denemeden elde edilen veriler, varyans analizi yapılarak duncan gruplarının oluşturulmasıyla değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda, tane verimi ve verim unsurları yönünden üstün olan yerel ekmeklik buğday hatları ileriki yıllarda yapılacak ıslah çalışmalarında genetik kaynak olarak kullanılmak üzere seçilmiştir
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2011–2012 · 49 adet
⚙️Değişkenler:Yerel Ekmeklik Buğday Çeşitleri · Çanakkale · Tane Verimi

Özet

Bu çalışmada 2011–2012 yetiştiricilik döneminde Türkiye’nin Denizli, Edirne, Kahramanmaraş ve Konya illerinden toplanmış yerel buğday çeşitlerinden seçilmiş 49 adet yerel buğday hattı ile 7 tescilli ekmeklik buğday çeşidi tane verimleri ve verim unsurları bakımından karşılaştırılmıştır. ÇOMÜ Dardanos Yerleşkesinde eksik bloklar deneme desinine göre iki tekerrürlü olarak kurulan denemeden elde edilen veriler, varyans analizi yapılarak duncan gruplarının oluşturulmasıyla değerlendirilmiştir. Bazı yerel buğday hatlarının tane verimi, bintane ağırlığı, hasat indeksi, başakta tane ağırlığı ile başakta tane verimi özelliklerinde tescilli çeşitlerin arkasında kaldığı, bitki boyu, üst boğum arası uzunluğu, başak uzunluğu, biyolojik verim ve başakta başakçık sayısı gibi verim unsurları ile protein oranı bakımından tescilli çeşitlerin bazılarını geçtiği belirlenmiştir. Çalışma sonucunda, tane verimi ve verim unsurları yönünden üstün olan yerel ekmeklik buğday hatları ileriki yıllarda yapılacak ıslah çalışmalarında genetik kaynak olarak kullanılmak üzere seçilmiştir

Abstract

In this study, 49 advanced lines from local bread wheat landraces that are originated from Denizli, Edirne, Kahramanmaraş and Konya regions of Turkey are compared with 7 selected cultivars regarding to their yields and yield components. Trial is analyzed according to the incomplete block design lattice with two replications with ANOVA and are conducted at Dardanos Agricultural Experimental Station, Çanakkale Onsekiz Mart University, during 2011-2012 growing season. Means are separated by Duncan’s Multiply Range Test and genotype differences are evaluated. Generally and individually, some local bread wheat landrace pure lines are tended to have lesser grain yield, 1000 grain weight, harvest index, grain weight per spike and grain number per spike comparing to the present cultivars while exceeding them over protein content, plant length, number of spikets per spike, lenght of uppermost internode, biomass and spike length. Due to these results, promising wheat landraces that are superior by their grain yield and yield components are chosen as genetic resources to be used in the following bread wheat breeding programs

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HOCAOĞLU, O., AKÇURA, M. (2014). Evaluating Yield And Yield Components Of Pure Lines Selected From Bread Wheat Landraces Comparatively Along With Registered Wheat Cultivars In Canakkale Ecological Conditions. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: Özel Sayı-2, 1528–1539. https://ajindex.com/articles/706294

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Akçura M. ve Topal A., 2006. Türkiye Kışlık Yerel Ekmeklik Buğday Çeşitlerinde Fenotipik Çeşitlilik. Bitkisel Araştırma Dergisi, 2, 8-16. Akçura M. ve Topal A., 2008. İç Anadolu Bölgesi Yerel Ekmeklik Buğday Populasyonlarından Seçilen Saf Hatların Tane Verimi ve Kalite Özellikleri Çeşitlerlerle Karşılaştırılması. Ülkesel Tahıl Sempozyumu 59-69, 2-5
  2. Haziran, Konya. Aktaş B. 2010. Kuru koşullar için ıslah edilmiş bazı ekmeklik buğday (Triticum aestivum L.) çeşitlerinin Üniversitesi Fen bilimleri Enstitüsü (Doktora tezi), Ankara. Ankara Anonymous 2013. Meteoroloji Genel Müdürlüğü İnternet Sayfası, www.meteor.gov.tr. Aydın N., Bayramoğlu H. O., Mut Z. ve Özcan H., 2005. Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşit ve Hatlarının Karadeniz Koşullarında Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi, Tarım Bilimleri Dergisi 2005, 11 (3) 257-262.
  3. Balfourier F., Roussel V, Strelchenko P., Exbrayat- Vinson F., Sourdille P., Boutet G., Koenig J., Ravel C., Mitrofanova O., Beckert M. ve Charmet G., 2007. A Worldwide Bread Wheat Core Collection Arrayed in a 384-well plate, Theoretical and Applied Genetics, 114, 2007, pp. 1265–127.
  4. Barcaccia G., Molinari L., Porfiri O. ve Veronesi F., 2001. Molecular Characterization of Emmer (Triticum diccon Schrank) Italian landraces. Genetic Resources Crop Evolution 49:415– 426. Bardsley D. ve Thomas I., 2005. Valuing Local Wheat Landraces for Agrobiodiversity Conservation in Ecosystems and Environment 106, 407-412.
  5. Agriculture, Bilgin O., Baser I., Korkut K. Z., Gençtan T., Balkan A. ve Saglam N., 2009. Variations for Grain Yield and Milling Value of Durum Wheat Landraces Philippine Agricultural Scientist 2009 Vol. 92 No. 1 pp. 25-32.
  6. Cultivars. Bordes J, Branlard G, Oury F-X, Charmet G ve Balfourier Characteristics, Grain Quality and Flour Rheology Of 372 Bread Wheats in a Worldwide Core Collection. Journal of Cereal Science. 48(3),569-579.
  7. Agronomic Dokuyucu T., Akaya A., Akçura M., Kara R. ve Budak H., 2004. Collection, identification and conservation Kahramanmaraş Mediterrean Region of Turkey. Cereal Research Communications, 32:1: 167-174.
  8. Dotlacil L., Stehno Z., Faberova I. ve Michalova A. 2002. Utilisation of Plant Genetic Resources and Agro-Biodiversity Contribution of the Research Institute of Crop Production Prague-Ruzyně. Czech J. Genet. Plant Breed., 38: 3-15. and Enhancement Dotlacil, L., Hermuth, J. ve Stehno, Z., 2003.
  9. Earliness, Spike Productivity and Protein Content in European Winter Landraces And Obsolete Cultivars. P