Dergiler / Türk Doğa ve Fen Dergisi / 2018 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Adana İli Tufanbeyli İlçesi Meralarının Botanik Kompozisyonunun Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma

Sayfa
21–29
Yayın Tarihi
2018-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonuçlarına göre, incelenen meralarda mera durumlarının, mera kalite derecelerinin belirlenerek mera ıslahına yönelik yeni araştırmaların yapılması gerektiği söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, Adana İli Tufanbeyli ilçesinin yüksek kesiminde bulunan 5 farklı merada, botanik kompozisyonun belirlenmesi amacıyla 2010 yılında yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada, her merada toplam 12 lup hattındaki 1200 noktada ölçüm yapılarak meralardaki bitkilerin türleri, cins ve familyaları, baskın olan türler, bitki ile kaplı alan oranları, yaygın olan türler, türlerin ömür uzunlukları belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonuçlarına göre, incelenen meralarda mera durumlarının, mera kalite derecelerinin belirlenerek mera ıslahına yönelik yeni araştırmaların yapılması gerektiği söylenebilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2010 Verileri
⚙️Değişkenler:Mera · botanik kompozisyon · familya

Özet

Bu araştırma, Adana İli Tufanbeyli ilçesinin yüksek kesiminde bulunan 5 farklı merada, botanik kompozisyonun belirlenmesi amacıyla 2010 yılında yürütülmüştür. Araştırmada, her merada toplam 12 lup hattındaki 1200 noktada ölçüm yapılarak meralardaki bitkilerin türleri, cins ve familyaları, baskın olan türler, bitki ile kaplı alan oranları, yaygın olan türler, türlerin ömür uzunlukları belirlenmiştir. Vejetasyon etütlerinde mera alanlarında familya, cins ve tür sayıları sırasıyla 9-14, 24-45 ve 25-51 arasında değiştiği, bitki ile kaplılık oranlarının ortalama % 95.3 olduğu, meralarda buğdaygiller familyasının yaygın olarak bulunduğu,, baskın olan türlerin 2/3’ünün çok yıllık olduğu, en yaygın türlerin Chrysopogon gryllus, Hordeum bulbosum, Bromus danthoniae, Trifolium arvense, Astragalus bicolor, Sanguisorba minor ve Eryngium campestre olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, incelenen meralarda mera durumlarının, mera kalite derecelerinin belirlenerek mera ıslahına yönelik yeni araştırmaların yapılması gerektiği söylenebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇINAR, S., HATİPOĞLU, R., AVCI, M., İNAL, İ., YÜCEL, C. (2018). Adana İli Tufanbeyli İlçesi Meralarının Botanik Kompozisyonunun Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma. Türk Doğa ve Fen Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 21–29. https://ajindex.com/articles/705744

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. KAYNAKLAR[1] Anonim., Türkiye İstatistik Kurumu Veritabanı (www.tuik.gov.tr) 15.5.2018[2] Gökkuş A., Doğu ve Güney Doğu Anadolu Bölgeleri Çayır Mera ve Yem Bitkileri ve Hayvancılığı Geliştirme Projesi Eğitim Semineri. 20-22 Şubat 1991, Erzurum. [3] Erkun V., Hakkari ve Van İllerinde Mer’a Araştırmaları. Tarım Bakanlığı Ziraat İşleri Gn. Müd. Yayınları No:13 Ankara.1971[4] Erkun V., Bala İlçesi Mer’aları Üzerinde Araştırmalar. Tarım Bakanlığı Hayvancılığı Geliştirme Gn. Müd. Yayınları Ankara.1972.[5] Özmen T., Konya İli Meralarının Bitki Örtüsü Üzerinde Araştırmalar. Yayınlanmamış Doktora Tezi. A.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü. Ankara.1977[6] Gökkuş A., Değişik Islah Yöntemleri Uygulanan Erzurum Tabii Meralarının Kuru Ot ve Ham Protein Verimleri ile Botanik Kompozisyonları Üzerinde Araştırmalar (Yayınlanmamış Doktora tezi) A.Ü. Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü, Erzurum.1984.[7] Çınar S., Adana İli Tufanbeyli İlçesi Hanyeri Köyü Merasında Verim ve Botanik Kompozisyonun Saptanması Üzerine Bir Araştırma, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 70 s. Adana.2001.[8] Uslu S.Ö., Kahramanmaraş İli Türkoğlu İlçesi Araplar Köyü Yeniyapan Merasında Botanik Kompozisyonun Tespiti ve Farklı Gübre Uygulamalarının Meranın Verim ve Botanik Kompozisyonuna Etkileri Üzerinde Araştırmalar, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi, Adana. 2005.[9] Şen Ç., Kilis İli Bazı Köylerindeki Meralarda Vejetasyon Yapısı Üzerine Bir Araştırma. Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 96 s. 2010.[10] İnal İ., Avcı M., Çınar S., Yücel C., Hatipoğlu R., Çukurova Bölgesi Sahil Meralarının Vejetasyon Yapısı Üzerine Bir Araştırma. IX. Tarla Bitkileri Kongresi Sunulu Bildiri, 3. Cilt. s. 1664-1667. 12-15 Eylül Bursa. 2011.[11] Çınar S., Hatipoğlu R., Avcı M., İnal İ., Avağ A., Hatay İli Kırıkhan İlçesi Taban Meralarının Vejetasyon Yapısı Üzerine Bir Araştırma. Gaziosmanpaşa Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi (JAFAG), 31(2), 52-60.2014.[12] Yılmaz T., Konya ili Sorun Alanlarında Oluşan Meraların Bitki Örtüsü Üzerine Araştırmalar. Tarım Bakanlığı Toprak-Su Gn. Müd. Konya Toprak Su Bölge Araştırma Enstitüsü Yayınları, Genel Yayın No: 46, Konya.1977.[13] Tükel T., Ulukışla’da Korunan Tipik bir Step Dağ Mer’ası ile Eş Orta Malı Meraların Bitki Örtüsü ve Verim Güçlerinin Saptanması Üzerine Araştırmalar Yayınlanmamış Doçentlik Tezi. Adana. 1981.[14] Çınar S., Hatipoğlu R., Avcı M., Bazı Yabancı Ot Mücadele Yöntemlerinin Akdeniz Bölgesi Meralarınd