Dergiler / Tevilat / 2020 / Cilt: 1 - Sayı: 2

Eş‘arî Geleneğinde İmâmet Anlayışı (İbn Arafe Örneği)

Dergi
Tevilat
Sayfa
369–382
Yayın Tarihi
2020-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ali sıralamasının isabetli olduğunu savunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Şîa’nın iman esasları içerisinde değerlendirdiği imâmet meselesi tarih boyunca farklı perspektiflerle tartışılan önemli konulardan birisi olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:İmâmet bahsi kelâm kitaplarında; bu vazifeye kimin geleceği, onun vasıfları, dayanağı ve meşruiyeti gibi konular etrafında tartışılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ali sıralamasının isabetli olduğunu savunmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kelâm · İmâmet · İbn Arafe

Özet

Şîa’nın iman esasları içerisinde değerlendirdiği imâmet meselesi tarih boyunca farklı perspektiflerle tartışılan önemli konulardan birisi olmuştur. Her ne kadar direkt bir itikadî mesele olmasa da dolaylı olarak itikada konu edilerek akâid metinlerinde ve kelâm kitaplarında incelenmiştir. Kelâm ilminin mesail/aslî konularından olmamasına rağmen bu ilimde incelenmesi, bunu inanç esasları içerisinde kabul eden Şîa'ya cevap verme gayesi taşımaktadır. İmâmet bahsi kelâm kitaplarında; bu vazifeye kimin geleceği, onun vasıfları, dayanağı ve meşruiyeti gibi konular etrafında tartışılmaktadır. İbn Arafe de bu uygulamaya tabi olarak kelâm ile ilgili eserinin hâtime bahsinde imâmet konusuna genişçe yer vermektedir. Eserinde imam tayin etmenin gerekliliği, imamın sıfatları, imâmetin nasıl gerçekleşeceği ve Hz. Ebû Bekir ile Hz. Ali’nin halifelikleri gibi konulara yer verilmektedir. İbn Arafe’nin imâmet meselesini eserinde detaylandırması ve sistematik bir şekilde incelemesi, bizleri bu konunun çalışılmasına sevk etmiştir. İmâmeti itikadi alanın dışında değerlendiren İbn Arafe, Eş‘arî geleneğe tabi olarak kronolojik şekilde Hz. Ebû Bekir, Hz. Ömer, Hz. Osman ve Hz. Ali sıralamasının isabetli olduğunu savunmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKIN, M. (2020). Eş‘arî Geleneğinde İmâmet Anlayışı (İbn Arafe Örneği). Tevilat, Cilt: 1 - Sayı: 2, 369–382. https://ajindex.com/articles/703885

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî. el-Müsned. nşr. Ebû Hâcir Muhammed Saîd Besyûnî. Beyrut: y.y., 1405/1985.
  2. Akın, Murat. Felsefî Kelâmın Mağrib Temsilcilerinden İbn Arafe ve Kelâmî Görüşleri. Ankara: İlâhiyât Yay., 2019. Albânî, Muhammed Nâsuriddin. Sahîhu Câmii’s-sağîr. 2. Baskı. Beyrut: Mektebetu‟l-İslâmî, 1988. Âmidî, Ebü’l-Hasan Ali b. Muhammed Seyfüddîn. Ebkâru'l-efkâr fi usûli'd-dîn. thk. Ahmed Muhammed el-Mehdî. 3 Cilt. Kâhire: Dâru’l-Kütüb ve’l-Vesâiki'l-Kavmiyye, 1424/2004. Askalânî, İbn Hacer el-. el-Mecmau’l-muesses li’l-mu’cemi’l-müfehres. thk. Yusuf Abdurrahmân. Beyrut: Dâru’l-Ma’rife, 1994. Bağdâdî, Abdülkâhir el. Usulu’d-dîn. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, 2002. Beyzâvî, Kâdî Ebû Saîd Abdullah b. Ömer b. Muhammed. Tavâli‘ul-envâr (Kelâm Metafiziği). trc. İlyas Çelebi-Mahmut Çınar. İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı, 2014. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmail el-. el-Câmiʿu’ṣ-ṣaḥîḥ. nşr. Muhammed Züheyr b. Nasr. b.y.: Dâru Tavki’n-Necât, 1422/2001.
  3. Cerrahoğlu, İsmail. “Tefsîru İbn Arafe”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 16 (1968), 203-218. Cezerî, Şemsü’d-Dîn Ebi’l-Hayr Muhammed b. Muhammed b. el-. Ğâyetü’n-nihâye fî tabakati’l-kurrâ. nşr. G. Bergsraesser. 2 Cilt. by: y.y., ts. Eş‘arî, Ebû Hasan Ali b. İsmail. Makâlâtü’l-İslâmiyyîn ve ihtilâfü’l-musallîn. thk. Nuaf Cerrah. Beyrut: Dâru Sader, 1429/2008. Gurâb, Sa’d. “Babü’l-imâmeti min kitâbi ‘el-Muhtasarü’ş-Şâmil’ libni Arafe (tahîk ve takdîm)” Havliyyâtü’l-Câmi’âti’t-Tûnusiyye. 12 (1975), 177-234. Gurâb, Sa’d. “İbn Arafe”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 19/316-317. İstanbul: TDV Yayınları, 1999.
  4. İbn Arafe, Ebû Abdullah Muhammed b. Muhammed el-Vergammî. Muhtasarü’l-kelâmî. thk. Nizâr Hammâdî. Kuveyt: Darü’d-Diyai li’n-neşri ve’t-tevzi‘, 1435/2014. İbn Ferhûn, İbrahim b. Ali b. Muhammed. ed-Dîbâcü’l-müzehheb fî ma’rifeti a’yâni ulemâi’l-mezheb. thk. Me’mûn b. Muhyiddin el-Cennân. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1996. İbn Mâce, “Mukaddime”, 11. İbnu’l-İmâd, Abdu’l-Hayy. Şezâratu’z-Zeheb fi Ahbarî Men Zeheb. Beyrût: Şirketü’l-Arabiyye li’t-Tıbaa, ts. Kâdî Abdulcebbâr, Ebü’l-Hasan Abdülcebbâr b. Ahmed. Şerhu’l-usûli’l-hamse. thk. Abdülkerîm Osman. Kahire: Mektebetü’l-üsreti, 2009. Kâdî Abdülcebbâr, Ebü’l-Hasan Abdülcebbâr b. Ahmed. el-Muğnî fî ebvâbi’t-tevhîd ve’l-adl. Kahire: 1385/1965. Kehhâle, Ömer Rıza. Mû‘cemu’l-Müellifîn. Dımeşk: y.y., 1960. Mahfûz, Muhammed. Terâcimü’l-Müellifîn et-Tûnusiyyîn. 5 Cilt. Dârü