Dergiler / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2021 / Sayı: 52

Çattepe Höyüğü’nde Bulunan Pişmiş Toprak Kandiller

Sayfa
77–90
Yayın Tarihi
2021-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu ayrıntılar da kent ve buluntuları arasında bağlantı kurulması açısından önemlidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çattepe Höyüğü, Siirt İli, Kurtalan İlçesi’ne bağlı, Çattepe Köyü (Tilli/Tili/Til) yakınlarındadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çattepe, stratejik konumu nedeniyle de yaklaşık MS 11. yüzyıla kadar çok önemli bir yerleşim yeri olmuştur; Prehistorik dönemden Orta Çağ’a kadar yerleşim görmüş, MS 11. yüzyıldan sonra ise önemini yitirmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu ayrıntılar da kent ve buluntuları arasında bağlantı kurulması açısından önemlidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Siirt · Çattepe Höyük · Geç Roma Dönemi

Özet

Çattepe Höyüğü, Siirt İli, Kurtalan İlçesi’ne bağlı, Çattepe Köyü (Tilli/Tili/Til) yakınlarındadır. Höyük, Botan ve Dicle nehirlerinin birleştiği noktada, doğal bir yarımada üzerindedir. Çattepe, stratejik konumu nedeniyle de yaklaşık MS 11. yüzyıla kadar çok önemli bir yerleşim yeri olmuştur; Prehistorik dönemden Orta Çağ’a kadar yerleşim görmüş, MS 11. yüzyıldan sonra ise önemini yitirmiştir. Çattepe Höyüğü üzerinde yapılan yüzey araştırmaları ve kazılarda farklı dönemlere ait çok sayıda buluntu ele geçmiştir. Ancak, az sayıda geç Antik Çağ ve Orta Çağa ait pişmiş toprak kandil buluntusu vardır. Çattepe Höyük Kandil buluntuları sırlı ve sırsız olarak iki gruba ayrılmıştır; çoğunluğu sırlı kandiller oluşturur. Bunun yanı sıra, kandillerin burun kenarında, kandilin aydınlatma amacıyla kullanıldığına işaret eden, yanık izleri olduğu görülmüştür. Ayrıca, MS 10. yüzyıla tarihlenen yangından etkilenmiş olan ve aynı tarihlere verebileceğimiz kandil buluntuları da ele geçmiştir. Bu ayrıntılar da kent ve buluntuları arasında bağlantı kurulması açısından önemlidir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALPER, E. G. (2021). Çattepe Höyüğü’nde Bulunan Pişmiş Toprak Kandiller. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 52, 77–90. https://ajindex.com/articles/702002

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Abadie-Reynal, C., Sodini, J. P. (1992). La Céramique Paléochrétienne de Tahsos (Aliki, Delkos, Fouilles Anciennes), Études Thasiennes XIII, Paris: École Française D’Athénes. Arthur, P., Patterson, H. (1998). Local Pottery in Southern Puglia in the Sixth and Seventh Centruies. Ceramica in Italia: VI-VII secolo. Atti Convegno in onore di J. W. Hayes. Roma 11-13 maggio 1995. Bibl. arch. medievala 14. Firenze, 511-530.
  2. Bailey, D. M. (1988). A Catalogue of the Lamps in the British Museum III. Roman Provincial Lamps. London: British Museums Publications. Baş, A., Dursun, Ş. (2019). Keykubadiye Sarayı Kazısı 2015 Yılı Seramik Buluntuları. Akdeniz Sanat Dergisi, Cilt: 13, 56-77.
  3. Baydur, N., Seçkin, N. (2001). Tarsus Donuktaş Kazı Raporu. TASK 6. İstanbul.
  4. Bernhard, M. L. (1955). Lampki Starożytne. Muzeum Narodove W Warszawie. Warszawa. Brants, J. (1913). Antieke terra-cotta lampen uit het Rijksmuseum van oudheden te Leiden. Leiden. Brooner, O. (1930).
  5. Corinth Vol. IV, Part II: Terracotta Lamps. Cambridge: Harvard University Press.
  6. Çevik, A. (2002). XI.-XIII. Yüzyıllarda Diyâr-ı Bekr Bölgesi Tarihi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi/ Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, İstanbul.
  7. Çevik, A., Konuk, S. (2014), Dicle Nehri Ekseninde Roma İmparatorluğu’nun İdari Teşkilatlanması ve Sasani Mücadelesi. XVII. Türk Tarih Kongresi (15-17 Eylül) Bildirileri içinde (533-544).
  8. Ankara.
  9. Güngör, E., Köroğlu, G. Ve Laflı, E. (2010). Yumuktepe Pişmiş Toprak Kandilleri. XIII. Ortaçağ ve Türk Dönemi Kazıları ve Sanat Tarihi Araştırmaları Sempozyumu (14-16 Ekim 2019) Bildirileri içinde (333-341). İstanbul:
  10. Ege Yayınları.
  11. Harrison, R. M. (1993). Amorium 1991. XIV. Kazı Sonuçları Toplantısı II Bildirileri içinde (247-259). Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayını. Healey, J. F., Lightfoot C. S. (1991). A Roman Veteran on the Tigris. E. Akurgal, R. Merkelbach, S. Şahin, H. Vetters (Ed.). Epigraphica Anatolica. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1-8.
  12. Hübinger, U., Die antiken Lampen des Akademischen Kunstmuseums der Universität Bonn, Berlin, 1993.
  13. Lightfoot, C. S., (1986).
  14. Tillia, Late Roman Equites fort on the Tigris?, The Defence of the Roman and Byzantine East, P. Freeman, D. Kennedy (Ed.), 2 vol., BAR International Series 297, Oxford, 509-529.
  15. Menzel, H. (1969). Antike Lampen, im Römisch-Germanischen Zentralmuseum zu Mainz. Mainz: Philipp Von Zabern. Mlasowksky, A. (1993). Die Antiken Tonlampen im Kestner-Museum Hannover. Oziol, T. (1977). Salamine de Chypre VII: Les l