Dergiler / Söylem Filoloji Dergisi / 2017 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Ulaçların Olumsuzluk İşaretleyicisiyle Kullanımı Üzerine Bir İnceleme

An Analysis On the Use of Converbs with Negation Marker

Sayfa
115–123
Yayın Tarihi
2017-06-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İşte bu çalışmada, söz konusu değişiklikler ve ulaçlarla oluşturulan bağımlı cümlelerdeki olumsuzlaştırmanın sınırlılıkları ortaya konulmaya çalışılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Eylemler, dil dizgesinin temel ögesi olduklarından cümle kuruluşunu belirlerler ve her eylem belli bir cümle kuruluşunu gerektirir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çünkü sözdizimsel bakımdan bir üst cümleye bağlanan ulaç cümleleri anlamsal açıdan farklı ilişkileri yansıtır ve böylece bağımlı oldukları üst cümlenin içeriğini belirli açılardan değiştirirler.
💡
Sonuç & Katkı:İşte bu çalışmada, söz konusu değişiklikler ve ulaçlarla oluşturulan bağımlı cümlelerdeki olumsuzlaştırmanın sınırlılıkları ortaya konulmaya çalışılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:ulaç cümlesi · olumsuzlaştırma · Ulaç

Özet

Eylemler, dil dizgesinin temel ögesi olduklarından cümle kuruluşunu belirlerler ve her eylem belli bir cümle kuruluşunu gerektirir. Ancak öge dizilişi belirli sayıdayken eylemlerin sayısı çok fazladır ve bitimli cümlelerde her eylemin olumsuzu yapılabilmektedir. Bunun yanı sıra ulaçlarla oluşturulan bağımlı cümlelerde olumsuzlaştırmanın belli sınırlılıkları vardır. Çünkü sözdizimsel bakımdan bir üst cümleye bağlanan ulaç cümleleri anlamsal açıdan farklı ilişkileri yansıtır ve böylece bağımlı oldukları üst cümlenin içeriğini belirli açılardan değiştirirler. Bu bakımdan ulaç cümlesi eylemine olumsuzluk işaretleyicisi getirildiğinde üst cümlenin içeriği de anlamsal açıdan bu olaydan etkilenir. Kimi durumda ulaç cümlesi eyleminin ulacına olumsuzluk işaretleyicisi eklendiğinde ulaç cümlesi ile üst cümle arasındaki ilişkide anlamsal bir değişiklik meydana gelmezken kimi durumda çeşitli değişiklikler meydana gelebilir. Bu değişiklikler anlam bulanıklığı, dil bilgiselliğin bozulması, eklerdeki işlev değişikliği gibi çeşitli şekillerde karşımıza çıkabilir. İşte bu çalışmada, söz konusu değişiklikler ve ulaçlarla oluşturulan bağımlı cümlelerdeki olumsuzlaştırmanın sınırlılıkları ortaya konulmaya çalışılacaktır.

Abstract

Since verbs are the basic elements of the langue, they determine the construction of the sentence and each verb requires a certain sentence construction. However, when there is a certain number of word order, the number of verbs is very large and every verb can be negated in finite clauses. Besides, there are certain limitations of negativization in subordinate clauses formed with converbs. Because the converb clauses, which are syntactically linked to an superordinate clause, reflects semantically different relationships and thus change the content of the superordinate clause to which they link from certain aspects. In this respect, when the negation marker is added to the verb of converb clause, the content of the superordinate clause is also affected semantically. In some cases, when a negation marker is added to the converb of the verb of the converb clause, a semantic change in relation between the converb clause and the superordinate clause does not occur, and in some cases various changes may occur. These changes can appear in a variety of ways, such as ambiguity, deformation of grammaticalization, function change of affixes. In this study, the related changes and the limitations of the negativization of the subordinate clauses formed with converbs will be tried to be introduced.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜRKAN, D. Ö. (2017). Ulaçların Olumsuzluk İşaretleyicisiyle Kullanımı Üzerine Bir İnceleme. Söylem Filoloji Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 115–123. https://ajindex.com/articles/700399

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Aksan, Yeşim vd. (2011). Türkçe Ulusal Derlemi. Mersin Üniversitesi.
  2. Aydemir, İbrahim Ahmet (2009). Konverbien im Tuwinischen. Eine Untersuchung unter Berücksichtigung des Altai-Dialekts. Wiesbaden: Harrassowitz. Çetintaş Yıldırım, Filiz (2004). The Syntactic and Semantic Analysis of Turkish Temporal Converbs. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi,
  3. Mersin. Göksel, Aslı ve Celia Kerslake (2005). Turkish. A Comprehensive Grammar. London and Newyork: Routledge. Johanson. Lars (1991). “Zur Typologie türkischer Gerundialsegmente”. Türk Dilleri Araştırmaları, 1: 98-110.
  4. Johanson. Lars (1998). “The Structure of Turkic”. The Turkic Languages: 30-66. London and New York: Routledge. Kornfilt, Jaklin (1997). Turkish. London and New York: Routledge. Lewis, Geoffrey (2000). Turkish Grammar. Oxford: Oxford University Press.
  5. Özkan, Bülent (2010). Türkiye Türkçesinde İkili Tekrarlar -Derlem Tabanlı Bir Uygulama. Adana: Çukurova Üniversitesi.
  6. Swift, B. Lloyd (1963). A Reference Grammar of Modern Turkish. Bloomington: Indiana University.