Dergiler / Siyasal: Journal of Political Sciences / 2022 / Cilt: 31 - Sayı: 2

Türkiye’de Parti Kurumsallaşma Düzeyinin Ölçülmesi

Measuring the Level of Party Institutionalization in Turkey

Sayfa
305–321
Yayın Tarihi
2022-11-08
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu araştırma, bir siyasi partinin her bir boyutta önemli ölçüde farklı puanlara sahip olabileceğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın temel amacı, parti kurumsallaşmasına yönelik kuramsal yaklaşımları, ampirik operasyonelleştirmeyle bir araya getirmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, Türkiye demokrasisi örneğinde, farklı göstergeler kullanarak parti kurumsallaşması kavramının sistematik bir operasyonelleştirmesini sunmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu araştırma, bir siyasi partinin her bir boyutta önemli ölçüde farklı puanlara sahip olabileceğini göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Parti kurumsallaşması · Parti örgütlenmesi · Türk siyaseti

Özet

Bu araştırmanın temel amacı, parti kurumsallaşmasına yönelik kuramsal yaklaşımları, ampirik operasyonelleştirmeyle bir araya getirmektir. Bu çalışma, Türkiye demokrasisi örneğinde, farklı göstergeler kullanarak parti kurumsallaşması kavramının sistematik bir operasyonelleştirmesini sunmaktadır. Türk parti sistemi hakkında oldukça geniş bir literatür bulunmasına rağmen, Türkiye’de parti kurumsallaşması hakkında çok az tartışma yapılmıştır. Çoğu araştırmanın en zayıf noktası, parti kurumsallaşmasının nasıl ölçüleceği sorusuna yeterli bir cevap verememesidir. Bu sorunun üstesinden gelebilmek için, bu makale Parti Kurumsallaşma Endeksi’ni (PII) önermektedir. PII, parti kurumsallaşmasının dört boyutunun sistematik olarak operasyonelleştirilmesiyle elde edilmektedir: istikrar, sistemlilik, somutlaştırma ve kökleşme. Bu araştırma, bir siyasi partinin her bir boyutta önemli ölçüde farklı puanlara sahip olabileceğini göstermektedir. Bu çalışma, daha yüksek üyelik gücüne, coğrafi olarak yaygın büyük ölçekli örgütlere, daha yüksek kronolojik yaşa, daha fazla sayıda lider değişimine, daha düşük düzeyde seçim oynaklığına ve daha büyük seçim başarısına sahip siyasi partilerin daha fazla kurumsallaşacağını ve daha uzun süre varlığını sürdüreceğini öne sürmektedir. Bu araştırmanın bulguları, kurumsallaşma düzeyi en yüksek olan partinin CHP olduğunu göstermektedir. Bu çalışma aynı zamanda HDP dışındaki siyasi partilerin görece yüksek düzeyde kurumsallaşma sergilediğine işaret etmektedir.

Abstract

The main aim of this research is to combine theoretical approaches to party institutionalization with empirical operationalization. This study provides a systematic operationalization of the concept of party institutionalization using different indicators in the case of Turkish democracy. Although there has been extensive literature on the Turkish party system, there has been little discussion on party institutionalization in Turkey. The main weakness of most research is the failure to address how to quantify and measure party institutionalization. To overcome this problem, this paper offers the Party Institutionalization Index (PII). The PII is produced by the systematic operationalization of four dimensions of party institutionalization: stability, systemness, reification, and rootedness. The research shows that a political party may have significantly different scores on each dimension. This study argues that political parties with higher membership strength, geographically large-scale units, higher chronological age, more leadership changes, lower electoral volatility, and greater electoral success will become more institutionalized and survive longer. The results indicate that the CHP is the most institutionalized party in Turkey. This study also shows that political parties in Turkey, except for the HDP, display a relatively high level of institutionalization.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BÖLÜKBAŞI, M. (2022). Türkiye’de Parti Kurumsallaşma Düzeyinin Ölçülmesi. Siyasal: Journal of Political Sciences, Cilt: 31 - Sayı: 2, 305–321. https://ajindex.com/articles/699746

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Amundsen, I. (1997). In Search of a Counter-force: State, Power and Civil Society in the Struggle for Democracy in Africa. Unpublished Ph. D. Thesis. University of Tromsø. Arslantaş, D., & Arslantaş, Ş. (2021). The evolution of the party model in Turkey: from cadre to cartel parties? British Journal of Middle Eastern Studies, 1-18.
  2. Arslantaş, D., Arslantaş, Ş., & Kaiser, A. (2020). Does the Electoral System Foster a Predominant Party System? Evidence from Turkey. Swiss Political Science Review, 26(1), 125-143.
  3. Arter, D., & Kestilä-Kekkonen, E. (2014). Measuring the Extent of Party Institutionalisation: The Case of a Populist Entrepreneur Party. West European Politics, 37(5), 932-956.
  4. Ayan-Musil, P. (2015). Emergence of a Dominant Party System After Multipartyism: Theoretical Implications from the Case of the AKP in Turkey. South European Society and Politics, 20(1), 71-92.
  5. Aydın Düzgit, S. (2019). The Islamist-Secularist divide and Turkey's descent into severe polarization. T. Carothers, & A. O'Donohue içinde, Democracies Divided: The Global Challenge of Political Polarization (s. 17-37). Washington DC: Brookings Institution Press.
  6. Basedau, M., & Stroh, A. (2008). Measuring Party Institutionalisation in Developing Countries: A New Research Instrument Applied to 28 African Political Parties. German Institute of Global and Area Studies (GIGA)(69), 1-27.
  7. Bedelski, R. E. (1994). The Transformation of South Korea. London: Routledge. Bértoa, F. C. (2017). Political parties or party systems? Assessing the ‘myth’ of institutionalisation and democracy. West European Politics, 40(2), 402-429.
  8. Bolleyer, N., & Ruth-Lovell, S. P. (2019). Party institutionalization as multilevel concept: base-versus elite-level routinization. Z Vgl Polit Wiss(13), 175-198.
  9. Bölükbaşı, M. (2021). A Reassessment of the Turkish Party System. Siyasal: Journal of Political Sciences, 30(2), 277-289.
  10. Celep, Ö. (2021). A Contemporary Analysis of Intra-Party Democracy in Turkey’s Political Parties. Journal of Balkan and Near Eastern Studies, 23(5), 768-794.
  11. Çarkoğlu, A. (1998). The Turkish party system in transition: party performance and agenda change. Political Studies, 46(3), 544–571.
  12. Çarkoğlu, A. (2011). Turkey's 2011 general elections: towards a dominant party system? Insight Turkey, 13(3), 43-62.
  13. Çarkoğlu, A., & Kalaycıoğlu, E. (2007).
  14. Turkish democracy today. New York, NY: I.B.Tauris. Dix, R. (1992).
  15. Political Parties, Democratization and the Institutionalisation of Latin America. Comparat