Dergiler / Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 20 - Sayı: 2

Öğretmen Adaylarının Eğitim Programı Okuryazarlığı Düzeyleri

Prospective Teachers’ Levels of Curriculum Literacy

Sayfa
123–138
Yayın Tarihi
2018-09-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmada ortaya çıkan temel bulgular şöyledir: öğretmen adaylarının eğitim programı okuryazarlığı düzeyi ölçek toplamında 3.72 olarak belirlenmiştir; öğretmen adayları ‘okuma’ boyutunda ‘yazma’ boyutuna göre daha başarılıdır; öğretmen adaylarının eğitim programı okuryazarlığı düzeyleri ölçek toplamında cinsiyet, yaş ve öğrenim türü değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaşmazken bölüm ve akademik başarı değişkenlerine göre farklılaşmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Bu araştırmada öğretmen adaylarının eğitim programı okuryazarlığı düzeylerini belirlemek amaçlanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ayrıca bu düzeylerin cinsiyet, yaş, öğrenim türü, bölüm ve akademik başarı gibi değişkenlere göre farklılaşma durumu da incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmada ortaya çıkan temel bulgular şöyledir: öğretmen adaylarının eğitim programı okuryazarlığı düzeyi ölçek toplamında 3.72 olarak belirlenmiştir; öğretmen adayları ‘okuma’ boyutunda ‘yazma’ boyutuna göre daha başarılıdır; öğretmen adaylarının eğitim programı okuryazarlığı düzeyleri ölçek toplamında cinsiyet, yaş ve öğrenim türü değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaşmazken bölüm ve akademik başarı değişkenlerine göre farklılaşmaktadır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler okuryazarlık · eğitim programı · eğitim programı okuryazarlığı

Özet

Öz Bu araştırmada öğretmen adaylarının eğitim programı okuryazarlığı düzeylerini belirlemek amaçlanmaktadır. Ayrıca bu düzeylerin cinsiyet, yaş, öğrenim türü, bölüm ve akademik başarı gibi değişkenlere göre farklılaşma durumu da incelenmiştir. Betimsel bir saha taraması olarak desenlenen bu çalışmada veriler Bolat (2017) tarafından geliştirilen ‘Eğitim Programı Okuryazarlığı Ölçeği’ aracılığıyla 210 öğretmen adayından toplanmıştır. Çalışmanın katılımcıları bir devlet üniversitesinin eğitim fakültesinde öğrenim gören dördüncü sınıf öğretmen adayları ile aynı fakültede pedagojik formasyon eğitimi alan öğretmen adaylarından oluşmaktadır. Araştırmada veriler betimsel istatistikler, bağımsız örneklem t testi ve tek yönlü varyans analizi yöntemleri ile analiz edilmiştir. Araştırmada ortaya çıkan temel bulgular şöyledir: öğretmen adaylarının eğitim programı okuryazarlığı düzeyi ölçek toplamında 3.72 olarak belirlenmiştir; öğretmen adayları ‘okuma’ boyutunda ‘yazma’ boyutuna göre daha başarılıdır; öğretmen adaylarının eğitim programı okuryazarlığı düzeyleri ölçek toplamında cinsiyet, yaş ve öğrenim türü değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaşmazken bölüm ve akademik başarı değişkenlerine göre farklılaşmaktadır. Araştırma sonuçlarının öğretmen adaylarının eğitim programı okuryazarlığı düzeylerini ortaya koymanın yanı sıra alanda yeni bir kavram olan eğitim programı okuryazarlığını ön plana çıkarması önemli görülmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERDEM, C., EĞMİR, E. (2018). Öğretmen Adaylarının Eğitim Programı Okuryazarlığı Düzeyleri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 2, 123–138. https://ajindex.com/articles/69838

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Akınoğlu, O. ve Doğan, S. (2012). Eğitimde Program Geliştirme Alanına Yeni bir Kavram Önerisi: Program Okuryazarlığı. 21. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, 12-14 Eylül 2012,
  2. Marmara Üniversitesi,
  3. İstanbul.
  4. Bawden, D. (2001). “Information and Digital literacies: A review of concepts”, Journal Documentation, 57(2): 218-259.
  5. Bolat, Y. (2017). “Eğitim Programı Okuryazarlığı Kavramı ve Eğitim Programı Okuryazarlığı Ölçeği”, International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 12(18): 121-138.
  6. Creswell, J. W. (2014). Research Design: Qualitative, Quantitative and Mixed Methods Approaches, Los Angeles: Sage Publications. Cunningham, J. W. (2000). “How Will Literacy be Defined in the New Millenium?”, Reading Research Quarterly, 35(1): 64-71.
  7. Demeuse, M. ve Strauven, C. (2016). Eğitimde Program Geliştirme: Politik Kararlardan Uygulamaya (Çev: Y. Budak), Ankara:
  8. Pegem Akademi. Demirel, Ö. (2017). Eğitimde Program Geliştirme: Kuramdan Uygulamaya, Ankara:
  9. Pegem Akademi. Dunning, D., Heath, C. ve Suls, M. (2004). “Flawed Self-assessment: Implications for Health, Education and Workplace”, Psychol Sci Public Interest, 5(3): 69-106.
  10. Erdem, C. (2018). Medya Okuryazarlığı ve Öğretmen Eğitimi: Öğretmen Adayları için bir Öğretim Programı Tasarısı, Ankara:
  11. Pegem Akademi. Erişti, B. ve Erdem, C. (2017). “Development of a Media Literacy Skills Scale”, Contemporary Educational Technology, 8(3): 249-267.
  12. Goodfellow, R. (2011). “Literacy, Literacies and the Digital in Higher Education”, Teaching in Higher Education, 16(1): 131-144.
  13. Karakuş, F. (2016). “Öğretmen Adaylarının Birleştirilmiş Sınıf Öğretmeni Olmaya Yönelik Yeterlik Algıları”, Turkish Studies, 11(19), 491-510.
  14. Karakuş F. ve Tümkaya S. (2015). “Sınıf Öğretmenlerinin Empatik Beceri Düzeylerinin Sosyodemografik Değişkenlere ve Tercih Ettikleri Disiplin Türlerine göre İncelenmesi”, Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 5: 375-396.
  15. Kellner, D. ve Share, J. (2005). “Toward Critical Media Literacy: Core Concepts, Debates, Organizations and Policy”, Discourse: Studies in the Cultural Politics of Education, 26 (3): 369-386.
  16. Keskin, A. & Korkmaz, H. (2017). Öğretmenlerin “Program Okuryazarlığı” Kavramına Yükledikleri Anlam. 5. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi. 26-28 Ekim 2017,
  17. Muğla, Türkiye. Kress, G. (2003).
  18. Literacy in the New Media Age, Londra: Routledge. Kurbanoğlu, S. S. (2010). “Bilgi Okuryazarlığı: Kavramsal bir Analiz”, Türk Kütüphaneciliği, 24(4): 723-747.
  19. Küçüktepe, C. (