Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightDolayısıyla bu çalışma, 1853-56 Osmanlı-Rus Harbi esnasında Williams'ın gönderdiği askerî raporlara odaklanmakta, onların analizine çalışmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma 19. yüzyılın ikinci yarısında modern savaşların başlangıcı sayılan Kırım Savaşı'nın doğu cephesine odaklanmaktadır. Bilindiği üzere Kırım Savaşı, Avrupalı büyük güçlerin ittifak hâlinde Slav yayılmacılığına karşı koyduğu ve modern teknolojilerin harp için kullanıldığı ilk savaş idi. Osmanlı Devleti hem ekonomik hem de harp becerisi açısından bu savaşı yürütecek yeterli donanıma sahip değildi. Ancak dönemi itibarıyla İngiltere ve Fransa gibi devletlerin deniz aşırı politikaları ve dış tehdit algıları, onları Osmanlı-Rus anlaşmazlığında Türklere ekonomik ve askerî destek vermeye mecbur kılmıştı. O nedenle Müttefikler, Osmanlı ordularının Ruslara karşı savaşma kabiliyetini artırmaya çalışırken diğer yandan da önemli subaylarını Türk ordusuna görevlendirmişlerdi. Müttefikler, Kırım'da yoğun çarpışmalar yaşadığından 1853-56 Osmanlı-Rus Harbi, tarihe daha çok Kırım Harbi olarak geçmiştir. Oysa aynı yıllarda Osmanlı orduları doğuda da Ruslara karşı ciddi mücadeleler yürütmüştür. Kırım'a nispeten coğrafyanın ve iklim koşullarının savaşın seyrine önemli etki ettiği Doğu cephesi bu bakımdan Kırım'ın popülaritesinin gölgesinde kalmıştır. Fakat savaş yıllarında aynı durum söz konusu olmadığı için Birleşik Krallık başarılı subaylarından William Fenwick Williams'ı Erzurum'da konuşlanan Anadolu ordularına müttefikler adına göndermiştir. Williams'ın bu doğrultuda İstanbul'daki İngiliz elçiliğine yazdığı raporlar, dağılma sürecindeki Osmanlı Devleti'nin ordusunu anlamamız açısından önemlidir. Çünkü Williams'ın aynı zamanda Osmanlı merkezine gönderdiği direktifler de Türk ordu yapısının değişmesinde etkili olabiliyordu. Dolayısıyla bu çalışma, 1853-56 Osmanlı-Rus Harbi esnasında Williams'ın gönderdiği askerî raporlara odaklanmakta, onların analizine çalışmaktadır.
Abstract
As it is known, the Crimean War was the first war in which the European great powers countered Slavic expansion in the alliance and used modern technologies for warfare. Ottoman State was not equipped enough to conduct this war in terms of its economic and military qualifications. However, the overseas policies and foreign threat perceptions of states, such as England and France obliged them to give economic and military support to the Turks in the Ottoman-Russian conflict. As a result, the Allies assigned their key officers to the Turkish Army to boost the Ottoman Armies’ ability to fight the Russians. Actually, the Ottoman-Russian War of 1853-56 went down in history as the Crimean War since the Allies had intense clashes in Crimea. In the same years, the Ottoman Armies campaigned serious struggles against the Russians in the east. The Eastern front, where geography and climatic conditions had a significant impact on the situation of the war compared to Crimea, remained in the shadow of the popularity of the Crimea Front. However, the same opinion was not the case during the war years, and the United Kingdom sent William Fenwick Williams, one of its successful officers, to the Anatolian Forces stationed in Erzurum on behalf of the Allies. The reports that Williams wrote to the British embassy in Istanbul are important in terms of understanding the army of the Ottoman Empire in the period of dissolution. The directives that Williams had sent to the Ottoman headquarters could be effective in changing the structure of the Turkish army. Therefore, this study will focus on the military reports that were sent by Williams during the Ottoman-Russian War of 1853-56 and try to analyze them.