Dergiler / Ortaçağ Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 3 - Sayı: 2

Diyâr-ı Rûm’da Mekân, Yer ve Şehirlerin Kuruluş Hikâyeleri

Space, Place and Foundation Stories of the Cities in the Land of Rome

Sayfa
266–275
Yayın Tarihi
2020-12-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Müslümanlar tarafından Diyâr-ı Rûm, Rûm İli gibi isimlerle adlandırılan Bizans topraklarındaki şehirlerin on birinci yüzyıl ve sonrası “Türk Müslüman grupların” göçü, yerleşimi ve fetihleriyle paralel toponimisi ve şehirlerin yeni yaratılmış kuruluş hikâyeleri aracılığıyla Bizans şehrinden “Türk/Müslüman” şehrine âidiyet dönüşümü üzerinde durulacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1960’lı yıllardan itibaren, mekânın çok katmanlı sosyal bir kurgu olduğuna dair geliştirilen teoriler, edebiyat, tarih, coğrafya, teoloji ve siyaset gibi birçok sosyal bilim alanındaki araştırmaları etkilemiş ve etkilemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bir mekânın yere dönüşmesi ve o alanda yaşayan kişilerin varoluş ve kimliklerini etkilemesi açısından mîmârî, peyzaj, toponimi ve belirli mekânlar hakkında anlatılan hikâyeler büyük önem taşır.
💡
Sonuç & Katkı:Müslümanlar tarafından Diyâr-ı Rûm, Rûm İli gibi isimlerle adlandırılan Bizans topraklarındaki şehirlerin on birinci yüzyıl ve sonrası “Türk Müslüman grupların” göçü, yerleşimi ve fetihleriyle paralel toponimisi ve şehirlerin yeni yaratılmış kuruluş hikâyeleri aracılığıyla Bizans şehrinden “Türk/Müslüman” şehrine âidiyet dönüşümü üzerinde durulacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Diyar-ı Rum · Orta Çağ · mekân

Özet

1960’lı yıllardan itibaren, mekânın çok katmanlı sosyal bir kurgu olduğuna dair geliştirilen teoriler, edebiyat, tarih, coğrafya, teoloji ve siyaset gibi birçok sosyal bilim alanındaki araştırmaları etkilemiş ve etkilemektedir. Tarihsel araştırmalarda yararlanılan kronik, hajiografi ve epik gibi anlatımsal kaynaklarda, zaman ve mekân (chronotrope) hikâyelerin temel taşıyıcılarıdır. Mekân tarihsel kişilikler için kapsayıcı bir alan ve olayların geçtiği yerdir. Mekân incelemesi yalnızca tarihsel kaynaklarda belirli bir yerin incelenmesi olmayıp, kişilerin mekânlar arası hareketleri, içeride veya dışarıda tasvir edilmeleri ve bu hususlarla ilgili duygu ve düşüncelerini de içermektedir. Topophilia ve topophobia gibi kavramlar da kişilerin anlatı içerisinde bazı yerlerle ilgili arzu ve korkularına işaret eder. Bir mekânın yere dönüşmesi ve o alanda yaşayan kişilerin varoluş ve kimliklerini etkilemesi açısından mîmârî, peyzaj, toponimi ve belirli mekânlar hakkında anlatılan hikâyeler büyük önem taşır. Bu makalede temel olarak Müslüman-Türk epikleri ve Bizans şehitlik hikâyeleri incelenecektir. Müslümanlar tarafından Diyâr-ı Rûm, Rûm İli gibi isimlerle adlandırılan Bizans topraklarındaki şehirlerin on birinci yüzyıl ve sonrası “Türk Müslüman grupların” göçü, yerleşimi ve fetihleriyle paralel toponimisi ve şehirlerin yeni yaratılmış kuruluş hikâyeleri aracılığıyla Bizans şehrinden “Türk/Müslüman” şehrine âidiyet dönüşümü üzerinde durulacaktır.

Abstract

The theories on space as being a multi-layered social construction have been influencing studies conducted in social sciences, especially the ones on literature, history, geography, theology and political science since 1960s. In the narrative historical sources such as chronicles, epics and hagiography, time and space (chronotrope) are the essential building blocks of the stories. Space in the historical sources is the container for the events and for the historical figures (factual or fictional) in which the characters may stand still or move. Space turns into a place through naming (toponym), manipulation of the landscapes (city architecture as well as arable land and social structures) and through telling stories about a particular place. This article examines Byzantine hagiography and Turkish Muslim epics in order to examine the way in which the cities of Byzantium (Diyar-ı Rum, Land of Rome) turn into “Turkish Muslim,” cities through toponymic changes and the creation of new foundation stories.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KİTAPÇI-BAYRI, B. (2020). Diyâr-ı Rûm’da Mekân, Yer ve Şehirlerin Kuruluş Hikâyeleri. Ortaçağ Araştırmaları Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 2, 266–275. https://ajindex.com/articles/694726

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Kaynakça Kitaplar: -Akalın, Şükrü H.; Saltukname, 3 cilt, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara, 1988–90. -Bachelard, Gaston; La poétique de l’espace, Presses universitaires de France, Paris, 1958. -Balivet, Michel; Romanie byzantine et pays de Rum turc: histoire d’un espace d’imbrication gréco-turque, ISIS, Istanbul, 1994. -Castells, Manuel; The Rise of Network Society. The Information Age. Economy, Society and Culture, Blackwell, Cambridge MA, 1996. -De Vries-Van der Velden, Eva; L'élite byzantine devant l'avance turque à l'époque de la guerre civile de 1341 à 1354, J.C. Gieben, Amsterdam, 1989. -Dedes, Yorgos; Battalname, 2 cilt, Harvard University Press,
  2. Cambridge, MA, 1996. -Demir, Necati; Danişmendname, 4 cilt, Cambridge, MA, 2002. -Ercan, Yavuz; Osmanlı İmparatorluğunda Bulgarlar ve Voynuklar, Ankara, 1986. -Johnston, Barbara; Stories, Community, and Place: Narratives from Middle America, Indiana University Press, Bloomington, 1990. -Harvey, David; The Condition of Postmodernity. An Enquiry into the Origins of Cultural Change, Blackwell, Cambridge MA, 1990. -İz, Fahri, Gönül Alpay Tekin; Saltukname: Ebu’l Hayr Rumi’nin sözlü rivayetlerden topladığı Sarı Saltuk menakıbı, 7 cilt, Harvard University Press,
  3. Cambridge, MA, 1974–84. -Kitapçı-Bayrı, Buket; Warriors, Martyrs, and Dervishes. Moving Frontiers, Shifting Identities in the Land of Rome, Brill, Leiden, 2020. -Lefebvre, Henri; La production de l’espace, Editions Anthropos, Paris, 1974. -Lemerle,Paul: L’Emirat d’Aydin, Byzance et l’Occident: recherches sur “La geste d’Umur Pacha,” Presses universitaires de France, Paris, 1957. -Mélikoff, Irène; La Geste de Melik Danişmend: étude critique du Danişmendname, 2 cilt, Bibliothèque archéologique et historique de l’Institut français d’archéologie d’Istanbul, Paris, 1960. -Miquel, André; La géographie humaine du monde musulman jusqu'au milieu du XI' siècle, La Haye-Mouton, Paris, 1967. -Moravcsik, Gyula; Byzantinoturcica, cilt. 2, Brill, Leiden, 1983. -Necipoğlu, Nevra; Byzantium between the Ottomans and the Latins: Politics and Society in the Late Empire, Cambridge University Press,
  4. Cambridge, MA, 2009. -Nicol, Donald; The Reluctant Emperor: A Biography of John Cantacuzene, Byzantine Emperor and Monk c. 1295-1383,
  5. Cambridge University Press, Cambridge, 1996. -Obolensky, Dimitri; The Byzantine Commonwealth: Eastern Europe, 500–1453,
  6. Cardinal, Londra, 1971. -Ousterhout, Robert, Charalambos Bakirtzis; Byzantine Monuments of the Evros/Meriç River V