KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi / 2016 / Cilt: 1 - Sayı: 3

Haşhimoto Tiroiditli Olguların Klinik ve Laboratuvar Bulgularının Değerlendirilmesi

Ahmet NALBANT
Ayhan AYDIN
Huri TİLLA İlçe
Hakan CİNEMRE
Sayfa
8–20
Yayın Tarihi
2016-10-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

HT ve Graves Hastalığı birlikte olabilir ve tirotoksikoz döneminde HT ve Graves Hastalığı ile ayırıcı tanısı dikkatli bir şekilde yapılması önerilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:HT’i bölgemizde yüksek prevalansa sahip yaygın bir otoimmün tiroid hastalığıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Biz literatür eşliğinde HT’lu hastaların değerlendirmesini ve 9 aylık klinik sonuçlarını sunduk.
💡
Sonuç & Katkı:HT ve Graves Hastalığı birlikte olabilir ve tirotoksikoz döneminde HT ve Graves Hastalığı ile ayırıcı tanısı dikkatli bir şekilde yapılması önerilir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2015 · 211 hasta
⚙️Değişkenler:HashimotoTiroiditi · anti TPO · anti TG

Özet

HT’i bölgemizde yüksek prevalansa sahip yaygın bir otoimmün tiroid hastalığıdır. Biz literatür eşliğinde HT’lu hastaların değerlendirmesini ve 9 aylık klinik sonuçlarını sunduk. Çalışmada İç hastalıkları polikliniklerinde Nisan 2015-Ocak 2016 HT’i tanısı konmuş 211 hasta vardı. Bu hastaların klinik, laboratuvar ve tiroid ultrasonografi verileri değerlendirildi. Hastalar tiroid fonksiyonlarına göre ötiroid(n=169), hipotiroid(n=32) ve hipertiroid(n=10) olarak üç gruba ayrıldı. P< 0.05 olan veriler istatiksel olarak anlamlı kabul edildi. Haşimoto tiroiditli hastalarımızın(n=211) yaş ortalaması 39.31 ± 11.44 idi. Hastaların %92’sini kadınlardan oluşmaktadır. %72’sinin diffüz guvatırı varken, %16’sının nodüler, %12’sinin multi nodüler guvatırı vardı. %93.4’ünde D vitamini(25- OHD3) eksiklği varken, 51(%24.1) olguda B12 vitamin eksikliği vardı. Ortalama değerler incelendiğinde hipotiroidik hastalarda hem anti TPO hem anti TG hiper ve ötiroidlere göre anlamlı derecede yüksekti(sırasıyla P<0.001 ve P=0.030). Hipertiroid gruptaki bir hasta Graves Hastalığı ile beraberdi. HT’lu hastaların çoğu ötiroid kadındı. Vitamin D ve B12 eksikliğ yaygındı ve bu otoimmün etiyolojiye bağlı olabilir. Hipotiroidik hastalar daha yüksek tiroid antikor seviyesine sahipti. HT ve Graves Hastalığı birlikte olabilir ve tirotoksikoz döneminde HT ve Graves Hastalığı ile ayırıcı tanısı dikkatli bir şekilde yapılması önerilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

NALBANT, A., AYDIN, A., İlçe, H. T., CİNEMRE, H. (2016). Haşhimoto Tiroiditli Olguların Klinik ve Laboratuvar Bulgularının Değerlendirilmesi. Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 3, 8–20. https://ajindex.com/articles/694565

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Chistiakov DA. Immunogenetics of Hashimoto’sthyroiditis. J Autoimmune Dis 2005;2: 1. Wiersinga WM. Clinical Relevance of Environmental Factors in the Pathogenesis of Autoimmune Thyroid Disease. Endocrinol Metab (Seoul). 2016 May 13. [Epub ahead of print] Review. PMID:27184015. Volpe R. Autoimmunethyoiditis. In: Braverman LE, Utiger RD, editors. WernerandIngbar’sthethyroid, 5th ed. Philadelphia: JB Lippincott, 1991: S. 921. Zahorec R. Ratio of neutrophil to lymphocyte counts rapid and simple parameter of systemic inflammation and stress incritically ill. BratislLekListy. 2001;102:5-14.
  2. Tomer Y, Davies TF. Infection, thyroid disease and autoimmunity.Endocr Rev 1993;14:107-20.
  3. Bindra A, Braunstein G.D, 2006. Thyroiditis. Am. Fam. Physician. 73,1769-1776.
  4. Pearce E.N, Farwell A.P, Braverman L.E, 2003. Thyroiditis. New Engl. J. Med. 348, 2646-2655.
  5. Slatosky J, Shipton B, Wahba H, 2000. Thyroiditis: differential diagnosis and management. Am. Fam. Physician. 61,1047-1052 Safit HF:Thyroid disorders. İn Fitzgerald PA ed. Handbook of ClinicalEndocrinology, 2nd ed. Appleton and Lange Publ.,1992, p:156-2264. Greenspan FS: The thyroidgoland. İn Greenspan and Baxter ed. Basic and ClinicalEndocrinology, Fourth Ed, Appleton and Lange Publ.1994, page 160-226.
  6. Amino N, Tada H: AutoimmuneThyroidDiseaseThyroiditis in Leslie J, De Groot ed. Endocrinology, Third Ed, 1995, p: 726-740. World Health Organization. Prevention and management of the global epidemic of the global epidemic of obesity. Report of the WHO Concultation on Obesity. Geneva WHO; 112:2735. Larsen PR, Ingbar SH: The Thyroid Gland in Wilson JD, Foster DW ed VVİlliams Textbook of Endocrinology. WB Saunders Company. 8th ed, 1992, p: 357-487.
  7. D Çorapoğlu, Uysal A.R, Çetinarslan B at al. Haşhimoto tiroiditli olgularımızın klinik ve laboratuvar değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi mecmuası cilt 49,sayı 1,33-37, 1996.
  8. Amino N, Yabu Y, Miyai K, et al: Differantiation ofthyrotoxicosis induced by thyroid destruction from Graves' Disease. Lancet 12: 344-346, 1978.
  9. Castoro C, Le Moli R, Arpi ML, Tavarelli M, Sapuppo G, Frittitta L, Squatrito S, Pellegriti G. Association of autoimmune thyroid diseases, chronic atrophic gastritis and gastric carcinoid: experience from a single institution J Endocrinol Invest. 2016 Feb 29. [Epub ahead of print]PMID:26928404 Ness-Abramof R, Nabriski DA, Braverman LE at all. Prevalence and evaluation of B 12 deficiency in patients with autoimmune thyroid disease. Am J Med Sci.2006