Dergiler / Mukaddime / 2018 / Cilt: 9 - Sayı: 2

Arap Baharı Sonrası Avrupa Birliği'nin Yeni Komşuluk Politikasi

Sayfa
79–102
Yayın Tarihi
2018-11-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda, bu çalışmanın temel amacı, AB’nin Arap Baharından sonra oluşturulan komşuluk politikasının temel unsurlarının neler olduğunu ortaya koymak ve böylece ’yeni’ komşuluk politikasının fırsat ve sınırlılıklarını tartışmaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Özet Orta Doğu ve Kuzey Afrika’da 2010 yılında ortaya çıkan halk isyan dalgaları, AB’nin Güney Akdeniz ülkeleriyle ilişkilerini komşuluk politikası bağlamında yeniden düzenlemesine neden olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Üye devletler Akdeniz komşularına yönelik ulusal düzeyde yeni politikalar oluşturmaya çabalarken, AB düzeyinde değişimin ivmesini ve sonuçlarını yönlendirebilecek ulus-üstü düzeyde yeterli bir komşuluk politikasının üretilip üretilmediğiyse oldukça tartışmalı bir konudur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda, bu çalışmanın temel amacı, AB’nin Arap Baharından sonra oluşturulan komşuluk politikasının temel unsurlarının neler olduğunu ortaya koymak ve böylece ’yeni’ komşuluk politikasının fırsat ve sınırlılıklarını tartışmaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2010 Verileri
⚙️Değişkenler:Arap Baharı · Yeni Komşuluk Politikası

Özet

Özet Orta Doğu ve Kuzey Afrika’da 2010 yılında ortaya çıkan halk isyan dalgaları, AB’nin Güney Akdeniz ülkeleriyle ilişkilerini komşuluk politikası bağlamında yeniden düzenlemesine neden olmuştur. Arap Baharı olarak da adlandırılan bu dönüşümün temelinde Orta Doğu halklarının baskıcı ve otoriter rejimler karşında sosyal, iktisadi ve siyasi hak talepleri yatmaktaydı. Ancak söz konusu rejimlere karşı yürütülen toplumsal hareketler sonuçları itibariyle sadece Orta Doğu ülkeleri ile değil, AB ile de yakından ilgilidir. Süregelen iç savaşlar ve güç boşlukları Avrupa’da güvensizliğin ve istikrarsızlığın kaynağı olmuş, AB’nin mücadele ettiği düzensiz ve yasadışı göç, iltica, insan kaçakçılığı, radikalizm ve terörizm gibi sorunlar bizatihi AB projesini tehdit eder boyutlara ulaşmıştır. Üye devletler Akdeniz komşularına yönelik ulusal düzeyde yeni politikalar oluşturmaya çabalarken, AB düzeyinde değişimin ivmesini ve sonuçlarını yönlendirebilecek ulus-üstü düzeyde yeterli bir komşuluk politikasının üretilip üretilmediğiyse oldukça tartışmalı bir konudur. Bu bağlamda, bu çalışmanın temel amacı, AB’nin Arap Baharından sonra oluşturulan komşuluk politikasının temel unsurlarının neler olduğunu ortaya koymak ve böylece ’yeni’ komşuluk politikasının fırsat ve sınırlılıklarını tartışmaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KIZILKAN, Z. B. (2018). Arap Baharı Sonrası Avrupa Birliği'nin Yeni Komşuluk Politikasi. Mukaddime, Cilt: 9 - Sayı: 2, 79–102. https://ajindex.com/articles/6942

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Arfitt, T. (1997). Europe’s Mediterranean Designs: An Analysis of the Euromed Relationship with Special Reference to Egypt. Third World Quarterly, 18(5), 865-881.
  2. Balfour, R., & Rotta, A. (2005). Beyond Enlargement. The European Neighbourhood Policy and its Tools. The International Spectator, 40(1), 7-20.
  3. Bicchi, F. (2009a). The Euro-Mediterranean Dialogue: Prospects for an Area of Prosperity and Security. Foundation for European Progressive Studies, Milano, İtaly Bicchi, F. (2011b). The Union for the Mediterranean, or the Changing Context of Euro-Mediterranean Relations. Mediterranean Politics, 16(1), 3-19.
  4. Cadier, D. (2013). Is the European Neighborhood Policy a Substitute for Enlargement? LSE, London. Calleya, S. (2004). The Euro-Med Partnership and Sub-Regionalism: A Case of Region Building. California. European Commission, (1994). Communication from the Commission to the Council and the European Parliament: Strengthening the Mediterranean Policy of the European Union: Establishing a Euro-Mediterranean Partnership, Brussels. European Commission, (1995). Barcelona declaration adopted at the Euro-Mediterranean Conference - 27-28/11/95. Brussels European Commission, 2003). Communication from the Commission to the Council and the European Parliament. Wider Europe-Neighborhood: A New Framework for Relations with our Eastern and Southern Neighbors, Brussels European Commission (2013). Communication from the Commission: European Neighbourhood Policy, Brussels. European Commission, (2014). Regulation (EU) No 232/2014 of the European Parliament and of the Council of 11 March 2014 establishing a European Neighbourhood Instrument, Brussels. Del. Sarto, R. A., & Schumacher, T. (2005). From EMP to ENP: What is at Stake with the European Neighbourhood Policy Towards the Southern Mediterranean European Foreign Affairs Review, 10(10), 17-18.
  5. Ganzle, S. (2007). The European Neighborhood Policy (ENP): Extending Governance beyond Borders? Montreal. Johansson-Nogués, E. (2011). The UfM's Institutional Structure: Making Inroads towards ‘Co-Ownership’? Mediterranean Politics, 16(1), 21-38.
  6. Kahraman, S. (2005). The European Neighbourhood Policy: The European Union's New Engagement towards wider Europe Perceptions, Winter 2005, 1-28.
  7. Kahraman, S. (2006). The European Neighbourhood Policy: A Critical Assessment Ankara Review of European Studies, 5(3), 13. Khader, B. (2013). The European Union and the Arab World: from the Rome Treaty to the Arab Spring, Barcelona. Knoops, V. (2