Dergiler / OANNES - Uluslararası Eskiçağ Tarihi Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 1 - Sayı: 1

YENİ ASUR DEVLETİ’NİN MISIR POLİTİKASI

EGYPT POLICY OF THE NEO-ASSYRIAN STATE

Sayfa
69–93
Yayın Tarihi
2019-03-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmamızda Yeni Asur Devleti’nin Mısır politikasını ele almaya çalışacağız.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:MÖ 1. bin Mezopotamya tarihine Yeni Asur Devleti damga vurmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yazıtlar ve rölyefler gibi arkeolojik buluntulardan anlaşıldığı kadarıyla farklı birliklerden oluşan ve sayıları yüzbinleri bulan Yeni Asur ordusu kralların komutasında ekonomik kaygı ve siyasi üstünlük amacıyla farklı coğrafyalarda işgal hareketlerine girişmişlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmamızda Yeni Asur Devleti’nin Mısır politikasını ele almaya çalışacağız.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mezopotamya · Yeni Asur · III. Tiglat-pileser

Özet

MÖ 1. bin Mezopotamya tarihine Yeni Asur Devleti damga vurmuştur. Özellikle III. Tiglat-pileser döneminde idari alanda başlayan reformist hareketler ordu içerisinde de devam ettirilmiştir. Bu dönemde daimi orduya geçen Yeni Asur Devleti her bölgeye sefer düzenleyebilecek profesyonel askerlerden oluşan bir yapıya kavuşmuştu. Bu güçlü ordu sayesinde Asur devleti geniş coğrafyalarda egemenlik sahası kazanmış ve büyük bir imparatorluk halini almıştır. İmparatorluğun geniş sınırları Mezopotamya’dan Anadolu’ya, İran’dan Akdeniz’e hatta Mısır ülkesine kadar ulaşmıştır. Yazıtlar ve rölyefler gibi arkeolojik buluntulardan anlaşıldığı kadarıyla farklı birliklerden oluşan ve sayıları yüzbinleri bulan Yeni Asur ordusu kralların komutasında ekonomik kaygı ve siyasi üstünlük amacıyla farklı coğrafyalarda işgal hareketlerine girişmişlerdir. Özellikle dönemin önemli hammadde kaynaklarının bulunduğu ve ticari bir merkez konumunda olan Mısır ülkesi, gelişmiş bir teşkilat yapısına sahip olan Yeni Asur ordusunun ilk hedeflerinden birisi olmuştur. Bu çalışmamızda Yeni Asur Devleti’nin Mısır politikasını ele almaya çalışacağız.

Abstract

The New Assyrian State has left its mark on the Mesopotamian history of the 1st millennium BC. Especially during the period of III. Tiglat-pileser, the reformist movements, which began in the administrative field, were continued in the army. The new Assyrian State, which had entered the permanent army during this period, had a structure composed of professional soldiers who could organize operation to each region. Thanks to this powerful army, the Assyrian state gained dominance in large geographies and became a great empire. The vast borders of the Empire reached from Anatolia to Mesopotamia, from Iran to the Mediterranean and even to Egypt. Archaeological finds such as inscriptions and reliefs from the archaeological findings of different units and hundreds of thousands of new Assyrian army under the command of kings commanded the occupation movement in different geographies for the purpose of economic anxiety and political superiority. Egypt, which is a commercial center with important raw material resources of the period, became one of the first targets of the New Assyrian army with an advanced organizational structure. In this study, we will try to address the policy of the Neo-Assyrian State in Egypt.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ESEN, M. (2019). YENİ ASUR DEVLETİ’NİN MISIR POLİTİKASI. OANNES - Uluslararası Eskiçağ Tarihi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 1, 69–93. https://ajindex.com/articles/694089

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. AVCI, C., 2004. “Mısır (Bizans Dönemi)”, D.İ.A., XXIX, ss. 558. BEDFORD, P. R., 2009.
  2. The Neo-Assyrian Empire, The Dynamics of Ancient Empires, State Power From Assyria To Byzantium, Ed.: Ian Morris-Walter Scheidel, Uk, Oxford University Press, ss. 30-65.
  3. BİRECİKLİ, Fatma, 2010. “Yeni Assur Devleti Siyasi Tarihi Ve Kültürü”, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  4. BOTTERO, J., 2006.
  5. Kültürümüzün Şafağı Babil, Çev.: Ali Berktay, İstanbul.
  6. BRINKMAN, J. A., 1973. “Sennacherıb's Babylonian Problem” An Interpretation Journal of Cuneiform Studies, Volume 25, No. 2, ss. 89-95.
  7. CHAVALAS, W., 2006. The Ancient Near East (Historical Sources in Translation), Uk, Blackwell Publishing. DALLEY, S., 1985. “Foreign Chariotry and Cavalry in The Armies of TiglatPileser III and Sargon II”, Iraq, Volume 47, ss. 31-48.
  8. DARKOT, B., 1979. “Mısır”, D. İ. A., XXIX, ss. 219. DEZSÖ, T., 2006. “Reconstruction of The Assyrian Army of Sargon II (721-705) Based on Nimrud Horse Lists”, Saab, XV, ss. 93-140.
  9. DUBOVSKY, P., 2005. “A Study of The Neo-Assyrian Intelligence Services and Their Significance for 2 Kings 18-19”,
  10. Harvard University, Phd Dissertation, Cambridge, ss. 149. DUBOVSKY, P., 2006. “Tiglat-pileser III's Campaigns in 734-732 B.C.: Historical Background of Isa 7; 2 Kgs 15-16 and 2 Chr. 27-28”,
  11. Biblica, Vol. 87, No. 2, ss 153-170.
  12. EHRLICH, C. S., 1991. “Coalition Politics in Eighth Century B.C.E. Palestine: The Philistines and the Syro-Ephraimite War”, ZDPV, 107, ss. 48–58.
  13. ELAT, M.,1978. “The Economic Relations of the Neo-Assyrian Empire with Egypt”, JAOS, 98, ss. 20–34.
  14. EPHAL, I., 1982. The Ancient Arabs: Nomads on the Borders Of The Fertile Crescent, 9th-5th Centuries B.C., Jerusalem, Magnes Press Hebrew University. FALES, F.M., (Ed.), 1981. A Literary Code in Assyrian Royal Inscriptions: The Case of Ashurbanipal's Egyptian Campaigns, in: F.M. Fales, Assyrian Royal Inscriptions: New Horizons, 169-202.
  15. FALES, F. M.- Postgate, LN,. 1995.
  16. Imperial Administrative Records, I, Provincial and Military Administrations (State Archives of Assyria 11), Helsinki. FLAVIUS, J., 2018. Antiquities, c. IX, 14. FORRER, E., 1928. "Assyrien", Reallexikon Der Assyriologie I, Ed.: E. Ebeling, B. Meissner, Berlin-Leipzig, ss. 229. FRAHM, E., 1997. “Einleitung in die Sanherib-Inschriften (Introduction to the Inscriptions of Sennacherib)”, Archiv für Orientforschung, Beiheft 26, Vienna. FUCHS, A., 1994. Die Inschriften Sargons II aus Khorsabad. Göttingen. GOEDICKE,