Dergiler / Mütefekkir / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 14

Şiî-İmâmî Tefsir Geleneğinde Nesih

Sayfa
441–466
Yayın Tarihi
2020-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Buna göre klasik dönemde Kur’an’da neshin vaki olduğuna ilişkin neredeyse bir ittifak söz konusuyken, çağdaş dönemde ise bunun bir problem olduğu üzerinde durulmuş ve sonuç olarak da Kur’an’da neshin vaki olmadığı görüşü dillendirilmeye başlanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sünnî geleneğinde Kur’an’da neshin vaki olup olmadığı meselesi hakkında klasik dönemle çağdaş dönem arasında birbirinden farklı yaklaşımlar olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Buna göre Şiî-İmâmî geleneği kronolojik olarak dört döneme ayrılmış ve ilk üç dönemde iki, son dönemde ise üç farklı müfessirin nesih konusuna yaklaşımı ele alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Buna göre klasik dönemde Kur’an’da neshin vaki olduğuna ilişkin neredeyse bir ittifak söz konusuyken, çağdaş dönemde ise bunun bir problem olduğu üzerinde durulmuş ve sonuç olarak da Kur’an’da neshin vaki olmadığı görüşü dillendirilmeye başlanmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tefsir · Şiî-İmâmî · Kur’an

Özet

Sünnî geleneğinde Kur’an’da neshin vaki olup olmadığı meselesi hakkında klasik dönemle çağdaş dönem arasında birbirinden farklı yaklaşımlar olmuştur. Buna göre klasik dönemde Kur’an’da neshin vaki olduğuna ilişkin neredeyse bir ittifak söz konusuyken, çağdaş dönemde ise bunun bir problem olduğu üzerinde durulmuş ve sonuç olarak da Kur’an’da neshin vaki olmadığı görüşü dillendirilmeye başlanmıştır. Nesih konusunun serancamı Sünnî geleneğinde böyleyken, aynı sürecin Şiî-İmâmî geleneğinde nasıl geliştiği, nesih anlayışında herhangi bir değişim yaşanıp yaşanmadığı hususu merak konusu olmuştur. Bu yüzden çalışmamızda Şiî-İmâmî tefsir geleneğinde nesih meselesinin mahiyeti ve tarihsel serancamı inceleme konusu yapılmıştır. Buna göre Şiî-İmâmî geleneği kronolojik olarak dört döneme ayrılmış ve ilk üç dönemde iki, son dönemde ise üç farklı müfessirin nesih konusuna yaklaşımı ele alınmıştır. Böylece Şîî-İmâmî tefsirlerde nesih anlayışında bir değişimin yaşanıp yaşanmadığı, çağdaş döneme gelindiğinde bir problem olarak görülüp görülmediği hususu incelenmiştir. Sonuç olarak Şiî-İmâmî tefsir geleneğinde nesih, Sünnî gelenekte olduğu gibi bir problem olarak görülmüş, ancak hiçbir şekilde tamamen reddedilmesi gereken bir konu olarak ele alınmamıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞOLA, H. (2020). Şiî-İmâmî Tefsir Geleneğinde Nesih. Mütefekkir, Cilt: 7 - Sayı: 14, 441–466. https://ajindex.com/articles/693538

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Abdülazîz el-Buhârî, Alâüddîn Abdülazîz b. Ahmed. Keşfü’l-esrâr ʻan Usûli Fahri’l-İslâm el-Bezdevî. 4 Cilt. nşr. Abdullah Muhammed Ömer. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1997.
  2. Algar, Hamit. “Feyz-İ Kâşânî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklope-disi. 12/520-522. İstanbul: TDV Yayınları, 1995. Âmidî, Seyfüddîn Ali b. Muhammed. el-İhkâm fî usûli’l-ahkâm. thk. Abdürrezzâk Afîfî. Dımaşk- Beyrut: el-Mektebü’l-İslâmî, 1406. ʻAyyâşî, Ebü’n-Nasr Muhammed b. Mesûd b. Ayyâş es-Selemî. Tefsîrü’l-ʻAyyâşî. 2 Cilt. Beyrut: Müessesetü’l-A’lamî, 2. Basım, 2010. Bahrânî, Seyyid Hâşim. el-Burhân fî tefsîri’l-Kur’an, thk, Heyet. 8 Cilt. Beyrut: Müessesetü’l-A’lamî, 2. Basım, 2006. Basrî Ebu’l-Huseyn Muhammed b. Ali. el-Muʻtemed fî usûli’l-fıkh. thk. Halil el-Meys. 2 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, 1983. Beyzâvî, Nâsırüddîn Ebû Saîd (Ebû Muhammed) Abdullah b. Ömer b. Muhammed. Minhâcu’l-vusûl ile ʻilmi’l-usûl. thk. Şaban Muhammed İs-mail. Beyrut: Dâru İbn Hazm, 2008. Cüveynî, Ebü’l-Meʻâlî Abdülmelik b. Abdillah. Kitâbü’t-telhîs fî usûli’l-fıkh. thk. Abdullah en-Nebâlî-Beşîr Ahmed el-Ömerî. 3 Cilt. Dâru’l-Beşâiri’l-İslâmiyye, 1996. Dihlevî, Şâh Veliyullah Ahmed b. Abdurrahîm. el-Fevzü’l-kebîr fî usûli’t-tefsîr. çev. Selmân Huseynî en-Nedvî. Beyrut: Dâru’l-Beşâiru’l-İslamiye, 3. Basım, 1425/2005. Ebu’l-Huseyn el-Basrî, Muhammed b. Ali. el-Muʻtemed fî usûli’l-fıkh, thk. Halil el-Meys. Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, 1983. Fahruddîn er-Râzî, Ebû Abdillah Muhammed b. Ömer. el-Mahsûl fî ʻilmi usûli’l-fıkh. thk. Tâhâ Câbir Feyyâz el-Alvânî. 6 Cilt. Beyrut: Müesse-setü’r-Risâle, 1996. Feyzî Kâşânî, Molla Muhammed Muhsin b. Şâh Murtazâ. Tefsîru’s-sâfî. thk. Şeyh Hüseyin A’lamî. 3 Cilt. Beyrut: Müessesetü’l-A’lamî li’l-Metbuât, 1429/2008. Gazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed. el-Mustasfâ min ʻilmi’l-usûl. thk. Muhammed Süleymân el-Eşkar. 2 Cilt. Beyrut: Müessese-tü’r-Risâle, 1997.
  3. Habibov, Aslan. İlk Dönem Şiî Tefsir Anlayışı. Ankara:
  4. Ankara Üniversitesi,
  5. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2007.
  6. Habibov, Aslan. “İmâmiyye Şîası’nın Tefsir Tarihi”. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 8/1, (2008), 207-251.
  7. Has, Şükrü Selim. “Klasik Fıkıh Usûlünde Neshin Mahiyeti”. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2/21, (2006), 543-564. Hatîb el-Bağdâdî, Ebû Bekr Ahmed b. Ali. el-Fakîh ve’l-mütefakkih. thk. Ebû Abdurrahman Âdil b. Yûsuf el-Azzâzî. 2 Cilt. Riyad: Dâru İbni’l-Cevzî, Riyad 1996. Hûî, Seyyid Ebu’l-Kasım el-Mûsevi. el-Beyân fî tefsîri