KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Moment Dergi / 2016 / Pop İslam

Dini Yayıncılık ve Adnan Oktar’in A9 TV’sinin "Fantastik" Tele-Evreni

Religious Broadcasting and the "Fantastic" Tele-Universe of Adnan Oktar's A9 TV

Kumru Berfin EMRE ÇETİN
Sayfa
116–132
Yayın Tarihi
2016-06-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede, Adnan Oktar'ın televangelist pratiğini hem görsel hem de söylemsel açıdan çözümlüyorum.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye'de dini yayıncılık bugüne kadarki en parlak evresini yaşamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak diğer dini medyadan farklı olarak ve sunduğu çeşitliliğe rağmen, hala yeterince incelenmemiş bir alandır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede, Adnan Oktar'ın televangelist pratiğini hem görsel hem de söylemsel açıdan çözümlüyorum.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:televanjelizm · dini yayıncılık · kült

Özet

Türkiye'de dini yayıncılık bugüne kadarki en parlak evresini yaşamaktadır. Ancak diğer dini medyadan farklı olarak ve sunduğu çeşitliliğe rağmen, hala yeterince incelenmemiş bir alandır. Bu makale, dini yayıncılığın formlarından biri olan televanjelizmi, Adnan Oktar'ın A9 TV kanalına yakından bakarak çözümlemeyi amaçlamaktadır. Adnan Oktar'ın televangelist pratiğinin dini yayıncılığın marjininde durduğunu ve diğer İslami televangelistlerden birçok yönüyle ayrıldığını savunuyorum. Bu makalede, Adnan Oktar'ın televangelist pratiğini hem görsel hem de söylemsel açıdan çözümlüyorum.

Abstract

Currently, religious broadcasting in Turkey is having its heyday. Despite the variety it offers, religious broadcasting remains an under-investigated topic unlike other religious media. This paper aims to provide an analysis of a particular form of religious broadcasting, televangelism, with a closer investigation of Adnan Oktar's television channel A9 TV. I argue that Adnan Oktar's televangelist practice stands at the margin of religious broadcasting and differs from other Islamic televangelists in various ways. In this paper, I analyse both visual and discursive characteristics of Oktar's televangelist practice.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇETİN, K. B. E. (2016). Dini Yayıncılık ve Adnan Oktar’in A9 TV’sinin "Fantastik" Tele-Evreni. Moment Dergi, Pop İslam, 116–132. https://ajindex.com/articles/691978

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Abu-Lughod, L. (2004). Dramas of Nationhood: The Politics of Television in Egypt. Chicago: University of Chicago Press.
  2. Arat, Y. (1995). Feminism and Islam: Considerations on the journal 'Kadın ve Aile'. In Ş. Tekeli (Ed.), Women in modem Turkish society. London: Zed. Azak, U. (2013). İslami Radyolar ve Türbanlı Spikerler [Islamic Radios and Presenters with Turban]. Gole, N. (ed.), Islamin Yeni Kamusal Yuzleri [New Public Faces of Islam] (pp. 93-109). İstanbul:
  3. İletişim. Beckford, J. A. (2003). The Continuum Between "Cults" and "Normal" Religion. Dawson, L. L. (ed), Cults and New Religious Movements: A Reader (pp. 26-35). Oxford: Blackwell. Demetrah, M. J. (2003). Cults, culture and manure: Why the root of the second should be the first rather than the third. Beckford, J. A. and Richardson, J. T. (eds), Challenging Religion: Essays in honour Elieen Barker. London: Routledge. Echchaibi, N. (2011). Gendered Blueprints: Transnational Masculinities in Muslim Televangelist Cultures. S. R. Hedge (ed), Circuits of Visibility: Gender and Transnational Media Cultures. New York: New York University Press.
  4. Emre Çetin, K. B. (2014). The ‘Politicization’ of Turkish Television Dramas. International Journal of Communication, 8, 2462–2483.
  5. Erol Işık, N. (2013). Parables as indicators of popular wisdom: The making of piety culture in Turkish Television Dramas. European Journal of Cultural Studies. 16(5), 565–581.
  6. Göle, N. (1997). The Gendered Nature of the Public Sphere. Public Culture, 10(1), 61–81.
  7. Howell, J. D. (2014). Christendom, the ummah and community in the age of televangelism. Social Compass, 61(2), 234-249.
  8. Jameel, T. (2013). Genesis and fallouts of Televangelism in Islam. Kashmir Observer. http://kashmirobserver.net
  9. Jouli, J. S. (2008). Re-fashioning the Self Through Religious Knowledge: How Muslim Women Became Pious in German Diaspora. Al-Hamarneh, A. and Thielman, J. (eds), Islam and Muslims in Germany (pp. 465-488). Leiden: Brill. Kılıçbay, B. and Binark, M. (2002).
  10. Consumer Culture, Islam and the Politics of Lifestyle: Fashion Veiling in Contemporary Turkey. European Journal of Cultural Studies, 17(4), 495-511.
  11. Meşe, İ. (2015). İslami bir moda dergisi örneğinde moda ve tesettür: Ne türden bir birliktelik? [Fashion and veiling: What kind of togetherness? The case of an Islamic fashion magazine]. FE Dergi, 7(1), 146-158.
  12. Moll, Y. (2010). Islamic Televangelism: Religion, Media and Visuality in Contemporary Egypt. Arab Media & Society, 10, 1-27.
  13. Moll, Y. (2012)