Dergiler / Moment Dergi / 2017 / Etnografi

Çoklu Türler Etnografisi: Yüz Yüze Bir Araştırma İmkânı Üzerine Düşünceler

Multi-Species Ethnography: On the Possibility of a Face to Face Research

Sayfa
115–134
Yayın Tarihi
2017-06-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma etnografinin, insan-hayvan çalışmalarıyla nasıl ilişkilenebileceği sorusunu konu almakta ve bu bağlamda çoklu türler etnografisine odaklanmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1970’li yıllardan itibaren insan-hayvan çalışmaları, insanlar ve hayvanlar arasındaki ilişkileri inceleyen disiplinlerarası bir çalışma alanı olarak; insan-hayvan, kültür-doğa gibi düalizmlere karşı eleştirel bir bakış ortaya koymaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu sorgulama etnografyanın dönüşümünü de etkilemiş ve 2010 yılında S.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma etnografinin, insan-hayvan çalışmalarıyla nasıl ilişkilenebileceği sorusunu konu almakta ve bu bağlamda çoklu türler etnografisine odaklanmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2010 Verileri
⚙️Değişkenler:çoklu türler etnografisi · etnografi · insan-hayvan çalışmaları

Özet

1970’li yıllardan itibaren insan-hayvan çalışmaları, insanlar ve hayvanlar arasındaki ilişkileri inceleyen disiplinlerarası bir çalışma alanı olarak; insan-hayvan, kültür-doğa gibi düalizmlere karşı eleştirel bir bakış ortaya koymaktadır. İnsan-hayvan çalışmalarının bu düalizmlerin ötesinde ve insanmerkezci olmayan bir bilim imkânı arayışı, bilimsel araştırmalara basitçe hayvan konusunun eklenmesi biçiminde gerçekleşmemiş, hayvandan kesin sınırlarla ayrılmış “insan” ve “toplum” kategorilerinin kendisinin de sorgulanmasına imkân vermiştir. Bu sorgulama etnografyanın dönüşümünü de etkilemiş ve 2010 yılında S. Eben Kirksey ve Stefan Helmreich’in tanımlamasıyla çoklu türler etnografisi (multi-species ethnography) etnografik araştırmaya insan merkezci olmayan bir teorik ve metodolojik imkân olarak ortaya çıkmıştır. Bu çalışma etnografinin, insan-hayvan çalışmalarıyla nasıl ilişkilenebileceği sorusunu konu almakta ve bu bağlamda çoklu türler etnografisine odaklanmaktadır.

Abstract

Since 1970s human-animal studies have been investigating the relationship between humans and animals from an interdisciplinary perspective, by adopting a critical view against the dualisms such as human-animal and culture-nature. This non-anthropocentric search for a science does not mean just adding the issue of animal into the scientific research but rather gives way to questioning of the categories of “human” and “society” as things apart from “animal”. These investigations affected the ethnography itself and in 2010 S. Eben Kirksey and Stefan Helmreich defined what they termed as multi-species ethnography. It referred to a possibility of a non-anthropocentric theory and methodology in ethnography. This study explores how ethnography can relate to human-animal relations by focusing on multi-species ethnography.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BURGAN, E. (2017). Çoklu Türler Etnografisi: Yüz Yüze Bir Araştırma İmkânı Üzerine Düşünceler. Moment Dergi, Etnografi, 115–134. https://ajindex.com/articles/691952

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Adams, J. C. (2010). Etin Cinsel Politikası: Feminist-Vejetaryen Eleştirel Kuram. (G. Tezcan ve M. E. Boyacıoğlu, Çev.). İstanbul:
  2. Ayrıntı. Agamben, G. (1993). Infancy and History: On The Destruction of Experience. Londra ve New York: Verso. İlk basım, (1978). Infancia e historia: destrucción de la experiencia y origen de la historia. (L. Heron, Çev.). Torino: Giulio Einaudi. Agamben, G. (2012). Açıklık: İnsan ve Hayvan. (M. M. Çilingirlioğlu, Çev.). İstanbul:
  3. Yapı Kredi. Antalyalı, A. A. (2007). Avrupa Birliği ve Türkiye’de Hayvan Refahı Uygulamaları. Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı, Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Koordinasyon Dairesi Başkanlığı. AB Uzmanlık Tezi. Buller, H. (2015). Animal Geographies II: Methods. Progress in Human Geography, 39 (3), 374-384. doi:10.1177/0309132514527401 Butler, J. (2005). Kırılgan Hayat: Yasın ve Şiddetin Gücü. (B. Ertür, Çev.). İstanbul:
  4. Metis. Butler, J. (2009). Savaş Tertipleri: Hangi Hayatların Yası Tutulur? (Ş. Öztürk, Çev.). İstanbul:
  5. Yapı Kredi. Cassidy, R. (2012). Lives with Others: Climate Change and Human¬Animal Relations. Annual Review of Anthropology 41. 21–36.
  6. Çekiç Akyol, A. (2016). Türk Televizyon Reklamlarında Hayvan Kullanımı. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15 (57), 332-351. Erişim: http://dergipark.ulakbim.gov.tr
  7. Deleuze, J. ve Guattari, F. (1987). A Thousand Plateaus: Capitalism and Schizophrena. Minneapolis: University of Minnesota Press.
  8. Derrida, J. (2002). The Animal That Therefore I Am (More to Follow). (D. Wills, Çev.). Critical Inquiry, 28 (2), 369-418. doi:10.1086/449046 Descola, P. (2013). Doğa ve Kültürün Ötesinde. (İ. Yerguz, Çev.). İstanbul:
  9. Bilgi Üniversitesi.
  10. Foster, C. (2016). Hayvan Olmak: Bir İnsanın Hayvana Dönüşmesinin İzini Sürmek. (E. Bulut, Çev.). İstanbul:
  11. Kolektif. Freccero, C. (2011). Carnivorous Virility; or, Becoming-Dog. Social Text 29(1). 177–195. doi: 10.1215/01642472-1210311
  12. Gerbner, G. (1972). Violence in Television Drama: Trends and Symbolic Functions. G. A. Comstock, & E. Rubinstein (Der.), Television and Social Behavior: Media Content and Control içinde (s. 28-187).
  13. Washington, D.C.: U.S. Government Printing Office. Güngören, A. (2008). Cadıların Günbatımı. Ankara:
  14. Ayraç. Halberstam, J. (2013). Çuvallamanın Queer Sanatı. (İ. Tabur, Çev.). İstanbul:
  15. Sel. Haraway, D. (2008). When Species Meet. London: University of Minnesota. Haraway, D. (2009). Konumlu Bilgiler: Feminizmde Bilim Meselesi ve Kısmi Perspektifin Ayrıcalığı. Başka Yer içinde, 91-120. (G. Pusar, Çev.).