Dergiler / Moment Dergi / 2018 / Yaratıcı Endüstriler ve Yaratıcı Emek

Türkiye'de Yaratıcı Emek

Creative Labour in Turkey

Sayfa
174–194
Yayın Tarihi
2018-12-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türkiye’de preker çalışma koşullarına ilişkin öznel deneyimlerin uluslararası alan yazın ile benzeştiği ve ayrıştığı noktalar tartışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Son yıllarda yaratıcı kültür endüstrilerinin (YKE) ekonomik potansiyelini merkeze alan politik ve akademik söylem yaygınlaşmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yaratıcı ekonominin odağındaki yaratıcı emek tartışması bir yandan bireyin yetenek setini geliştirmeyi diğer yandan da söz konusu risklerin eleştirisini içerir.
💡
Sonuç & Katkı:Türkiye’de preker çalışma koşullarına ilişkin öznel deneyimlerin uluslararası alan yazın ile benzeştiği ve ayrıştığı noktalar tartışılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yaratıcı iş · yaratıcı emek · prekerlik

Özet

Son yıllarda yaratıcı kültür endüstrilerinin (YKE) ekonomik potansiyelini merkeze alan politik ve akademik söylem yaygınlaşmaktadır. Gelişmekte olan ülkelere bir refah kaynağı olarak sunulan yaratıcı kültür endüstrileri düşüncesi, maddi üretim yerine yaratıcılık ve sembol üretimini odağa alır. Yaratıcı çalışmanın bireyleri rutin çalışma yaşamından kurtararak esnek ve serbest çalışma imkânları sunduğu iddia edilir. İlk bakışta çalışanı sanayi devriminin kontrol tedbirlerinden özgürleştirdiği düşünülen bu değişim, öğrenme ve istihdam sorumluluğunu bireye yükleyen güvencesizlikler barındırır. Yaratıcı ekonominin odağındaki yaratıcı emek tartışması bir yandan bireyin yetenek setini geliştirmeyi diğer yandan da söz konusu risklerin eleştirisini içerir. Bu çalışma Türkiye’de sektör dinamiklerinin yaratıcı emeği oluşturup oluşturmadığını anket yöntemiyle saha araştırması ve nitel veri analizi üzerinden incelemektedir. Aynı zamanda uluslararası alan yazındaki karakteristiklerin Türkiye’de ne ölçüde görüldüğünü ortaya çıkarmayı amaçlar. Türkiye’de preker çalışma koşullarına ilişkin öznel deneyimlerin uluslararası alan yazın ile benzeştiği ve ayrıştığı noktalar tartışılmıştır.

Abstract

In recent years, the political and academic discourse focusing on the economic potential of creative cultural industries is raising. The idea of creative culture industries which focuses on creativity and symbol production instead of material production presented as a source of prosperity for developing countries. It is claimed that individuals are set free from the routine working life by creative work, which offer flexible and independent work opportunities. At first glance, this change, which is considered to liberate the industrial revolution from the control measures, contains insecurities that burden the responsibility of learning and employment to the individual. The creative labor debate at the center of the creative economy involves the development of an individual's talent set on the one hand and the critique of these risks on the other. This study examines whether the sector dynamics in Turkey developed creative labour by means of online survey method and qualitative analysis. At the same time, aims to reveal the extent of the characteristics in the international literature. The similarities and differences with international literature have been discussed on subjective experiences related to precarious working conditions in Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DEMİR, E. M. (2018). Türkiye'de Yaratıcı Emek. Moment Dergi, Yaratıcı Endüstriler ve Yaratıcı Emek, 174–194. https://ajindex.com/articles/691905

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Allen, K., Quinn, J., Hollingworth, S., & Rose, A. (2013). Becoming employable students and ‘ideal’ creative workers: exclusion and inequality in higher education work placements. British Journal of Sociology of Education, 34(3), 431-452. doi:10.1080/01425692.2012.714249 Ball, L., Pollard, E., & Stanley, N. (2010). Creative Graduates Creative Futures. London: Institute for Employment Studies. Banks, M. (2007). The politics of cultural work: Palgrave. Barrowclough, D., & Kozul-Wright, Z. (Eds.). (2012). Creative Industries and Developing Countries: Voice, Choice and Economic Growth. London: Routledge. Baumann, A. (2002). Informal labour market governance: The case of the British and German media production industries. Work, employment and society, 16(1), 27-46.
  2. Bridgstock, R. (2011). Skills for creative industries graduate success. Education+ Training, 53(1), 9-26.
  3. Brown, R. (2007). Promoting entrepreneurship in arts education. In C. Henry (Ed.), Entrepreneurship in the creative industries: an international perspective (s. 126-141). Massachusetts: Edward Elgar Publishing. Bulut, E. (2014). Yaratıcı Ekonomiyi Tanımlamak. In M. A. Peters & E. Bulut (Eds.), Bilişsel kapitalizm: Eğitim ve dijital emek (pp. 221-240). Ankara:
  4. Nota Bene Bilişim. Carlo, R., Andy, L., Mark, B., & Justin, O. C. (2000). Teaching and learning entrepreneurship for micro and small businesses in the cultural industries sector. Education + Training, 42(6), 356-365. doi:doi:10.1108/00400910010353653 DCMS. (2001). Creative industries mapping document. London: Department of Culture Media and Sport. DCMS. (2016). Creative Industries: Focus on Employment. London: Department of Culture Media and Sport. Demir, E. M. (2014). Yaratıcı Endüstriler. İLEF Degi, 1(2), 87-107.
  5. Demir, E. M. (2018). Halkla İlişkilerde Profesyonellik ve Yaratıcı Emek. İletişim Araştırmaları Dergisi, 14(1). Demir, O. (2018). Looking forward for Istanbul's creative economy ecosystem. Creative Industries Journal, 11(1), 87-101.
  6. Denzin, N. K., & Lincoln, Y. S. (2017). The SAGE Handbook of Qualitative Research. Los Angeles: SAGE Publications. Ekdi, F. P. Ö., & ÇIRACI, H. (2015). Cultural/creative industries in Istanbul: Beyoğlu case. A| Z ITU Journal of the Faculty of Architecture, 12(1), 67-82. Elefante: H., & Deuze, M. (2012). Media work, career management, and professional identity: Living labour precarity. Northern Lights, 10(1), 9-24.
  7. Esen, Ü. B., & Atay, Ö. (2017). Ekonominin Yeni Yüzü: Yaratıcı Ekonomi. Sosyoekonomi, 25(