Dergiler / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2022 / Cilt: 9 - Sayı: 2

TÜRKİYE UNESCO GEÇİCİ LİSTESİNDEKİ MİRASLARIN BELEDİYE STRATEJİK PLANLARINDA YERİ

PROVISIONAL LIST IN THE UNESCO HERITAGE PLACE IN TURKEY MUNICIPAL STRATEGIC PLAN

Sayfa
897–916
Yayın Tarihi
2022-07-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İncelenen belediyelerin stratejik planlarında bu miraslara yönelik farkındalığ yeterince olmadığı ve gelecek stratejileri arasında gerekli yeri almadığı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye kültürel mirası açısından zengin bir ülkedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiye’nin UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde 18, geçici listesinde 83 tane miras bulunmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:İncelenen belediyelerin stratejik planlarında bu miraslara yönelik farkındalığ yeterince olmadığı ve gelecek stratejileri arasında gerekli yeri almadığı tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2020-2024 · 104 adet
⚙️Değişkenler:Stratejik Plan · UNESCO · Belediye

Özet

Türkiye kültürel mirası açısından zengin bir ülkedir. Türkiye’nin UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde 18, geçici listesinde 83 tane miras bulunmaktadır. Bu evrensel değerlere sahip olmak aynı zamanda herkes adına koruma sorumluluğunu da üstlenmektir. Kültürel miraslarımızın korunması ve evrensel boyutta tanıtılması gerekmektedir. Mirasa dair farkındalık kullanıcılar, ziyaretçiler ve yerel yönetimlerden başlayarak en üst düzeye kadar herkes tarafından oluşturulmalıdır. Bu da miras yönetim planlamalarının yapılmasıyla mümkündür. Bu çalışmada UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi'nde bulunan mirasların yönetimlerinden sorumlu belediyelerin, UNESCO ve kültürel miras farkındalığının stratejik plan üzerinden değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Geçici listede bulunan 77 miras toplam 104 adet belediyenin sınırları içinde yer almaktadır. Bu miraslara sahip 42 belediyenin stratejik planına ulaşılamamış ve önceki dönemlere ait 8 stratejik plan kapsam dışında tutularak 2020-2024 dönemine ait 54 adet plan çalışma kapsamında incelenmiştir. Amaçlı örneklem yöntemiyle seçilen stratejik planlar içerik analizi yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Belirlenen dört başlık içinde “kültür”,” tarih”, “UNESCO”, “turizm” ve “koruma” anahtar kelimeleriyle miras adları analiz edilmiştir. İncelenen belediyelerin stratejik planlarında bu miraslara yönelik farkındalığ yeterince olmadığı ve gelecek stratejileri arasında gerekli yeri almadığı tespit edilmiştir.

Abstract

Turkey is a country rich in cultural heritage. Turkey's 18 UNESCO World Heritage List, there are 83 units in the temporary heritage list. Having these universal values is also undertaking the responsibility of protection for everyone. Our cultural heritage needs to be protected and promoted on a universal scale. Heritage awareness should be created by everyone, starting with users, visitors, and local governments, right up to the top. This is possible with heritage management planning. This study, it is aimed to evaluate the awareness of UNESCO and cultural heritage of the municipalities responsible for the management of heritages included in the UNESCO World Heritage Temporary List through the strategic plan. 77 heritages included in the temporary list are within the boundaries of 104 municipalities in total. The strategic plans of 42 municipalities with this heritage could not be reached and 8 strategic plans from previous periods were excluded and 54 plans for the period 2020-2024 were examined within the scope of the study. The strategic plans selected with the purposeful sampling method were analyzed using the content analysis method. Under the fourtitles determined, heritage names were analyzed with the keywords "culture", "history", "UNESCO", "tourism" and "protection". It was determined that the awareness of these heritages in the strategic plans of the analyzed municipalities was not sufficient and did not take the necessary place among the future strategies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HALAÇ, H. H., İZCİ, B. S., DAĞLI, H., GÜLŞEN, M. (2022). TÜRKİYE UNESCO GEÇİCİ LİSTESİNDEKİ MİRASLARIN BELEDİYE STRATEJİK PLANLARINDA YERİ. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 897–916. https://ajindex.com/articles/690910

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu. (2003). T.C. Resmi Gazete (25326, 10 Aralık 2003).
  2. Akçay, A. (2009). Kamuda stratejik plan amaçlarının gerçekleştirilmesine yönelik değerlendirme ve denetim modeli. Türk Bilim Araştırma Vakfı, 2(1), 82-98.
  3. Altunbaş, H. (2007). Pazarlama iletişimi ve şehir pazarlaması şehirlerin markalaşması. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 4(4), 156-162.
  4. Arca, D., Bayık, Ç., Acar, H., Alkan, M. ve Şeker, D.Z. (2011). Tarihi kentlere yönelik web cbs uygulaması; Safranbolu örneği. Jeodezi, Jeoinformasyon ve Arazi Yönetimi Dergisi, 3 Özel Sayı, 26-29.
  5. Baykan, B.G. ve Özer, B.Y. (2016). Belediyelerin stratejik planlarında çevre: İstanbul ölçeğinde bir değerlendirme. Strategic Public Management Journal, 4, 95-102.
  6. Bayraktar, B.B. ve Yıldız, A.K. (2007). Kurumsal bilginin stratejik planlama sürecinde kullanılması: bir ilçe belediyesi örneği. Bilgi Dünyası Dergisi, 8(2), 280-296.
  7. Duc, N. ve Barbey, V. (2006). Le processus d’elaboration de la strategie dans les collectivites publiques. Revue Economique et Social, 1, 91-100.
  8. İri, R., İnal, M.E. ve Türkmen, H.H. (2011). Şehir pazarlamasında bilinirliğin önemi: Niğde yöresinin bilinirliğinin ölçülmesine yönelik bir araştırma. Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 4(1), 81-96.
  9. Kalkınma Bakanlığı. (2018). Kamu İdareleri İçin Stratejik Planlama Kılavuzu. Erişim adresi http://www.sp.gov.tr/upload/xSpKutuphane/files/VrllQ+Kamu_Idareleri_Icin_Stratejik_Planlama_Kilavuzu.pdf Kamu idarelerinde stratejik planlamaya ilişkin usul ve esaslar hakkında yönetmelik. (2018). T.C. Resmi Gazete (30344, 26 Şubat 2018).
  10. Karasu, M.A. (2012). Büyükşehir belediyelerinde stratejik planlama: karşılaştırmalı bir analiz. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 8(16), 159-180.
  11. Kaypak, Ş. (2013). Küreselleşme sürecinde kentlerin markalaşması ve marka kentler. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14(1), 335-355.
  12. Morgan, N., Pritchard, A. ve Pride, R. (2011). Destination brands: managing place reputation (3rd edition). Place Branding and Public Diplomacy, 7, 316 – 320. Narinoğlu, A. (2006). Yerel idarelerde stratejik planlama modeli.(Yüksek lisans tezi, Çağ Üniversitesi, Mersin). Erişim adresi https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp
  13. Sezer, Ö. ve Kırnapçı, A. (2018). Belediyelerde stratejik planlamanın bir unsuru olarak performans denetimi: Zonguldak belediyesi stratejik planları üzerine bir değerlendirme. Ekonomi Maliye İşletme Dergisi, 1(2),