Dergiler / Marmara Medical Journal / 2004 / Cilt: 17 - Sayı: 3

GENEL DAHİLİYE POLİKLİNİĞİNE BAŞVURAN HASTALARDA OBEZİTE SIKLIĞI VE İLİŞKİLİ SAĞLIK PROBLEMLERİ

-

Sayfa
113–120
Yayın Tarihi
2015-06-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Katılımcıların %22.7'si (89) erkek, yaş ortalaması 50'ydi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Polikliniğimize başvuran hastalarda obezite ve santral obezite sıklığının değerlendirilmesi ve obezite ile ilişkili sağlık problemlerine yönelik risk değerlendirmesi yapılması amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem: Dahiliye polikliniğine başvuran ardışık 430 olgudan 399'u son değerlendirmeye dahil edildi.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Katılımcıların %22.7'si (89) erkek, yaş ortalaması 50'ydi.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Polikliniğimize başvuran hastalarda obezite ve santral obezite sıklığının değerlendirilmesi ve obezite ile ilişkili sağlık problemlerine yönelik risk değerlendirmesi yapılması amaçlanmıştır. Yöntem: Dahiliye polikliniğine başvuran ardışık 430 olgudan 399'u son değerlendirmeye dahil edildi. Her bir olgunun hemogram, AKŞ, toplam kolesterol, HDL, LDL, trigliserid, kan basıncı, boy, kilo, bel çevresi ve kalça çevresi ölçümleri yapıldı. Tüm olguların beden kitle indeksi (BKİ) ve bel/kalça çevresi oranı (BKO) hesaplandı. İstatistiksel analizlerde ki-kare testi, t-testi, Spearman korelasyon analizi kullanıldı ve risk oranı (OR) hesaplaması gerçekleştirildi. Bulgular: Katılımcıların %22.7'si (89) erkek, yaş ortalaması 50'ydi. BKİ'ye göre obezite sıklığı (obezite ve morbid obezite) %31.6 olarak bulundu. Olguların %3.5'i zayıf, %31.6'sı normal kilolu, %33.3'ü fazla kilolu, %29.6'sı obez, %2.0'ı morbid obez olarak değerlendirildi. Obezitenin 40'lı yaşlardan itibaren giderek artış gösterdiği ve 60'lı yaşlarla birlikte göreceli olarak azalmaya başladığı görüldü. BKO, hipertansiyon ve hiperlipidemi açısından en önemli risk faktörü olarak saptandı (sırasıyla OR 3.2, 3.5). Diyabet açısından en önemi risk faktörünün BKİ≥25 olduğu görüldü (OR 1.9). Sonuç: Polikliniğimize başvuran yaklaşık her üç hastadan birinin obez veya morbid obez, yarısından fazlasının ise fazla kilolu, obez, veya morbid obez sınıflandırmasına girmesi toplum sağlığı yönünden düşündürücüdür. Bu nedenle her poliklinik başvurusunun bir fırsat olarak görülüp, obezite değerlendirmesinin yapılması uygun bir yaklaşım olacaktır.Anahtar Kelimeler: Obezite, Beden kitle indeksi, Bel kalça oranı, Bel çevresi

Abstract

-

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKMAN, M., BUDAK, Ş., KENDİR, M. (2015). GENEL DAHİLİYE POLİKLİNİĞİNE BAŞVURAN HASTALARDA OBEZİTE SIKLIĞI VE İLİŞKİLİ SAĞLIK PROBLEMLERİ. Marmara Medical Journal, Cilt: 17 - Sayı: 3, 113–120. https://ajindex.com/articles/688558

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. National Institute of Health, National Heart, Lung and Blood Institute. Clinical Guidelines on Identification, Evaluation and Treatment of Overweight and Obesity in Adults. Evidence Report: NIH Publications No98-4083, - National Institute of Health, National Heart, Lung and Blood Institute. Practical Guide, Evaluation and Treatment of Overweight and Obesity in Adults. NIH Publications No 00-4084, 2000.
  2. Blundell JE, Cooling J. High-fat and low-fat (behavioral) phenotypes: biology or environment? Proc Nutr Soc. 1999;58:773-777.
  3. James PT, Leach R, Kalamara E, Shayeghi M. The worldwide obesity epidemic. Obes Res 2001;9:228-233.
  4. Flegal KM, Carroll MD, Ogden CL, Johnson CL. Prevalence and trends in obesity Among US adults -2000. Jama 2002;288:1723-1727. World Health Organization. Controlling the global obesity epidemic. WHO nutrition 2001
  5. July. Satman İ, Yılmaz T, Şengül A, Salman S, Salman F, Uygur S ve ark (et al). Population based study of diabetes and risk characteristics in Turkey: Results of Turkish diabetes epidemiology study (TURDEP). Diabetes Care 2002;25:1551-1556.
  6. Hatemi H, Turan N, Arık N, Yumuk V. Türkiye obezite ve hipertansiyon taraması sonuçları (TOHTA). Endokrinolojide Yönelişler Dergisi 2002;11(1). Eren S. Poliklinik hastalarında obezite sıklığı ve klinik özellikleri. İ. Ü. İstanbul Tıp Fakültesi Mecmuası;64:249-254.
  7. Aladağ N, Ciğerli Ö, Topsever P, Filiz TM, Topallı R, Görpelioğlu S. Değirmendere Aile hekimliği polikliniğine başvuran erişkin hastalarda obezite sıklığı ve eşlik eden hastalıklarla ilişkisi: bir olgu kontrol çalışması. Türk Aile Hek Derg 2003;7:117-121.
  8. Kır T, Kılıç S, Uçar M, Açıkel CH, Göçgeldi E, Oğur R. Erlerde obezite prevalansının ve etkileyen faktörlerin saptanması. Gülhane Tıp Dergisi 2004; 46: 219-225.
  9. Onat A, Yıldırım B, Çetinkaya A, Aksu H, Keleş İ, Uslu N, Gürbüz N, Sansoy V. Erişkinlerimizde obezite ve santral obezite göstergeleri ve ilişkileri: 1990-98'de Düşündürücü Obezite Artışı erkeklerde daha belirgin. Türk Kardiyoloji Arşivi 1999;27:209-217.
  10. Lew EA, Garfinkel L. Variations in mortality by weight among 750,000 men and women. J Chronic Dis;32:563-576. Joint National Committee on Prevention, Detection, Evaluation and Treatment of High Blood Pressure. The Sixth report of the Joint National Committee on Prevention, Detection, Evaluation and Treatment of High Blood Pressure. Arch Intern Med 1997;157:2413- - Expert Committee on the diagnosis and Classification of diabetes Mellitus. Report of the Expert Committee o