Dergiler / Kocatepe Tıp Dergisi / 2006 / Cilt: 7 - Sayı: 3

Wingate Testinde Vücut Ağırlığına ve Yagsız Vüicut Agırlıgına Gore Belirlenen Yüklerle Elde Edilen Güç Çıktılarının Karsılastırılması

Sayfa
1–1
Yayın Tarihi
2006-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Yük ortalamaları, yük—1 için 5.2:t0.5 kg, yük—2 için 6.6107 kg, yük-3 için 5.7i0.6 kg bulundu ve arala— rındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Wingate testinde erkeklerde uygulanması önerilen ve Vücut ağırlığı ile hesaplanan klasik yüklerle elde edilen güç çıktılarını, yağsız Vücut ağırlığından he— saplanan yük ile elde edilen güç çıktılarıyla karşılaştır— maktır, Gereç ve yöntem: Çalışmaya 18-59 yaş arası 60 erkek gönüllü alındı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Katılımcıların vücut yağ yüzdeleri ve yağsız vücut ağırlıkları biyoelektrik empedans analiz yönte— miyle (Bodystat 1500) ölçüldü.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Yük ortalamaları, yük—1 için 5.2:t0.5 kg, yük—2 için 6.6107 kg, yük-3 için 5.7i0.6 kg bulundu ve arala— rındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Wingate testi · yağsız vücut ağırlığı · yük belirleme

Özet

Amaç: Wingate testinde erkeklerde uygulanması önerilen ve Vücut ağırlığı ile hesaplanan klasik yüklerle elde edilen güç çıktılarını, yağsız Vücut ağırlığından he— saplanan yük ile elde edilen güç çıktılarıyla karşılaştır— maktır, Gereç ve yöntem: Çalışmaya 18-59 yaş arası 60 erkek gönüllü alındı. Katılımcıların vücut yağ yüzdeleri ve yağsız vücut ağırlıkları biyoelektrik empedans analiz yönte— miyle (Bodystat 1500) ölçüldü. Uygulanacak yükler vücut ağırlığının kilogramı başına 75 g (yük-1) ve 95 g (yük—2), yağsız vücut ağırlığı kilogramı başına 95 g (yük—3) olarak hesaplandı. Wingate testi Monark 839 bisiklet ergometre ve 1/12 rezolüsyonlu elektronik pedal sayıcı ile gerçekleştirildi. Toplam 30 saniye süresince her 5 saniye için pedal sayıları kaydedildi. Testler en az bir gün ara ile yapıldı. Farklı yüklerle elde edilen güç çıktıları; Pik Güç (PG), Ortalama Güç (OG) ve Yorgunluk İndeksi (Yİ) hesaplandı. Sonuçlar “Friedman varyans analizi” ve “Wilcoxon Testi” ile karşılaştırıldı. Bulgular: Yük ortalamaları, yük—1 için 5.2:t0.5 kg, yük—2 için 6.6107 kg, yük-3 için 5.7i0.6 kg bulundu ve arala— rındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÜÇOK, K., MOLLAOĞLU, H., DEMİREL, R., AKGÜN, L. (2006). Wingate Testinde Vücut Ağırlığına ve Yagsız Vüicut Agırlıgına Gore Belirlenen Yüklerle Elde Edilen Güç Çıktılarının Karsılastırılması. Kocatepe Tıp Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 3, 1–1. https://ajindex.com/articles/686420

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Tharp GD, Newhouse RK, Uffelman L, Thorland WG, Johnson GO. Comparison of sprint and run times with performance on the Wingate Anaerobic Test. Res Q Exerc Sport, 1985; 56: 73—76. Bar-Or O. The Wingate Anaerobic Test: An update on methodology, reliability and validity. Sports Med, 1987; 4: 381-394. Bar—Or 0. Testing of anaerobic performance by the Wingate Anaerobic Test. Bloomington: GRS Tech Publication, 1994.
  2. Vandewalle H, Peres G, Monod H. Standard anaerobic exercise tests. Sports Med, 1987; 4: 268- 289. Yaman H (Editör). Cerit M (Çeviri). Fox, Bowers, Foss. Beden Eğitimi ve Sporun Fizyolojik Temelleri. Ankara:
  3. Kırali Matbaası, Bağırgan Yayımevi, 1999: 430-440. lnbar O, Ayalon A, Bar-Or O. Relationship between tests of anaerobic capacity and power. Ier Med Sci, 1974; 10: 290. Bediz ÇŞ ve Gökbel H. Wingate Anaerobik Testi. Spor Hekimliği Dergisi, 1994; 29: 119-134. Green S. Measurement of anaerobic work capacities in humans. Sports Med, 1995; 19: 32-42.
  4. Blimkie CJR, Roache P, Hay JT, Bar-Or O. Anaerobic power of arms in teenage boys and girls: Relationship to lean tissue. Eur J Appl Physiol, 1988; 57: 677-683.
  5. Murphy MM, Patton JF, Frederick FA. Comparative anaerobic power of men and women. Aviat Space Environ Med, 1986; 57: 636-641.
  6. Fukagawa NK, Bandini LG, Young JB. Effect of age on body composition and resting metabolic rate. Am J Physiol, 1990; 259: 233-238.
  7. Segal KR, Van Loan M, Fitzgerald P1, Hodgdon JA, Van ltallie TB. Lean body mass estimation by bioelectrical impedance analysis: a four-site cross- validation study. Am J Clin Nutr, 1988; 47: 7-14.
  8. Kocatepe Tıp Dergisi, C il 7N0: 3, Eylül 2006.
  9. Segal KR, Gutin B, Presta E, Wang J, Van ltallie TB. Estimation of human body composition by electrical impedance methods: a comparative study. J Appl Physiol, 1985; 58: 1565-1571.
  10. Ross R, Leger L, Martin P, Roy R. Sensitivity of bioelectrical impedance to detect changes in human body composition. J Appl Physiol, 1989; 67: 1643— 1648. Harrison JY. Maximizing human power output by suitable selection of motion cycle and load. Human Factors, 1970; 12: 315-329.
  11. Dotan R, Bar-Or 0. Load optimization for the Wingate Anaerobic Test. Eur J Appl Physiol, 1983: 51: 409-417.
  12. Evans JA, Quinney HA. Determination of resistance settings for anaerobic power testing. Can J Appl Sport Sci, 1981; 6: 53-56.
  13. Üçok K, Gökbel H, Okudan N. The load of the Wingate test: According to the body weight or lean body mass. European Journal of General Medicine, 2005; 2: 10—13. De Ste Croix M