Dergiler / Kilitbahir / 2022 / Sayı: 21

Delil Değerinin (Hüccetin) Kaynağı ve Usûldeki İhtilafa Etkileri İcmâ Örneği

The Origin of the Authority and its Effect on the Fundamentalist Difference. Consensus as a Model.

Sayfa
1–16
Yayın Tarihi
2022-09-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu görüş ayrılıkları usûli meselelerde ortaya çıkmaktadır: Birincisi, icmâ edenlerin tevatür sayısına ulaşmasının şart koşulması; ikincisi ise önceki milletlerin icma etmesi meselesidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, fıkıh usûlüne dair birbiri ile karşılıklı ilişkiye sahip problemleri açıklığa kavuşturmayı amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma, usûlcüler nazarında delillerin en önemlilerinden biri olan icmâ’nın delil delil değerinin kaynağını irdelemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu görüş ayrılıkları usûli meselelerde ortaya çıkmaktadır: Birincisi, icmâ edenlerin tevatür sayısına ulaşmasının şart koşulması; ikincisi ise önceki milletlerin icma etmesi meselesidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Fıkıh Usûlü · Naklî delil · Aklî delil

Özet

Bu çalışma, fıkıh usûlüne dair birbiri ile karşılıklı ilişkiye sahip problemleri açıklığa kavuşturmayı amaçlamaktadır. Çalışma, usûlcüler nazarında delillerin en önemlilerinden biri olan icmâ’nın delil delil değerinin kaynağını irdelemektedir. Çalışmanın giriş bölümünde “Hücciyyet/delil” ve “icmâ” terimlerinin lügat ve ıstılah anlamları açıklanmaktadır. Ardından usûlcülerin icmâ’nın delil değeri ile ilgili görüşleri, icmâ’ya delil olma hüviyeti kazandıran kaynağı tanımlarken izledikleri metot, bu metodun tahlili ve dayanak olarak gösterilen delillerin tespiti yapılmaya gayret edilmiştir. Bu araştırmada yine, icmâ’nın bir delil kaynağı olarak tanımlanmasındaki görüş ayrılıklarının uygulamaya etkileri ele alınmaya çalışılmıştır. Bu görüş ayrılıkları usûli meselelerde ortaya çıkmaktadır: Birincisi, icmâ edenlerin tevatür sayısına ulaşmasının şart koşulması; ikincisi ise önceki milletlerin icma etmesi meselesidir.

Abstract

This study represents one of the attempts aimed at explaining the collateral relations between fundamentalist issues, as it focused on researching the origin of Authority, one of the most important overall evidence for the fundamentalists, which is the consensus. This study included in its outset an explanation of the terms (Authority) and (Consensus) in linguistic and idiomatic terms, followed by mentioning the speech of the fundamentalists in the authority of the consensus, as well as their methods of determining the origin through which the consensus was acquired by describing the authority, analyzing these approaches and determining the evidence on which it was based. This study has also taken care to examine the practical effect of the difference in determining the origin of the authority of consensus, which is the disagreement in two other fundamentalist issues: the first of which is the issue of requiring the number of recurrence in the two compilers. The second is the issue of the consensus of previous nations.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BULUTLU, Y., ABU-EİD, M. A. Y. (2022). Delil Değerinin (Hüccetin) Kaynağı ve Usûldeki İhtilafa Etkileri İcmâ Örneği. Kilitbahir, Sayı: 21, 1–16. https://ajindex.com/articles/685835

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. إبراهيم بن علي الشيرازي. التبصرة في أصول الفقه. تح: محمد حسن هيتو. الطبعة الأولى، دمشق: دار الفكر، 1403ه. أحمد بن إدريس القرافي. نفائس الأصول في شرح المحصول. تح: عادل أحمد عبد الموجود و علي محمد معوض. دون ذكر رقم الطبعة، دون ذكر مكان النشر، مكتبة الباز، 1995م. أحمد بن محمد الفيومي. المصباح المنير في غريب الشرح الكبير، دون ذكر رقم الطبعة، بيروت: المكتبة العلمية، دون ذكر تاريخ النشر. أحمد مختار عمر، معجم اللغة العربية المعاصرة، الطبعة الأولى، دون ذكر مكان النشر: عالم الكتب، 2008م. آل تيمية، المسودة في أصول الفقه، تح: محمد محي الدين عبد الحميد، دون ذكر رقم الطبعة، دون ذكر مكان النشر: دار الكتاب العربي، دون ذكر تاريخ النشر. عبد الرؤوف بن تاج العارفين المناوي، اليواقيت والدّرر في شرح نخبة ابن حجر، تح: المرتضى الزين أحمد، الطبعة الأولى، (الرياض: مكتبة الرشد، 1999م. عبد الملك بن محمد الجويني، البرهان في أصول الفقه، تح: صلاح الدين عويضة، الطبعة الأولى، بيروت: دار الكتب العلمية، 1997م عبد الرحمن حبنكة الميداني، ضوابط المعرفة، الطبعة الثامنة، دمشق: دار القلم، 2007م. علي الفاضل القائيني، علم الأصول تاريخاً وتطوراً، دون ذكر رقم الطبعة، قمّ: المكتب الإعلامي في حوزة قم، 1418ه. علي بن أبي علي بن محمد الآمدي، الإحكام في أصول الأحكام، تح: عبد الرزاق عفيفي، دون ذكر رقم الطبعة، لبنان: المكتب الإسلامي، دون ذكر تاريخ النشر. علي بن إسماعيل الأبياري، التحقيق والبيان في شرح البرهان، تح: د. علي بن عبد الرحمن الجزائري، الطبعة الأولى، الكويت: دار الضياء، 1434ه. علي بن محمد الجرجاني، التعريفات، الطبعة الأولى، بيروت: دار الكتب العلمية، 1983م. عيسى منون، نبراس العقول، الطبعة الأولى، القاهرة: مطبعة التضامن الأخوي، دون ذكر تاريخ النشر. محمد أبو شهبة، الوسيط في علوم ومصطلح الحديث، دون ذكر رقم الطبعة، بيروت: دار الفكر العربي، دون ذكر تاريخ النشر. محمد أمير بادشاه، تيسير التحرير، دون ذكر رقم الطبعة، بيروت: دار الكتب العلمية، دون ذكر تاريخ النشر. محمد بن أبي بكر الرازي، مختار الصحاح، الطبعة الخامسة، صيدا: المكتبة العصرية-المكتبة النموذجية، 1999م. محمد بن بهادر الزركشي، البحر المحيط في أصول الفقه. الطبعة الأولى، دون ذكر مكان النشر: دار الكتبي، دون ذكر تاريخ النشر. محمد بن محمد بن عمر الرازي، التفسير الكبير، الطبعة الثالثة، بيروت: دار إحياء التراث العربي، 1420ه. محمد بن محمد الغزالي، المستصفى من علم الأصول، تح: محمد عبد السلام، الطبعة الأولى، بيروت: دار الكتب العلمية، 1993م. محمد بن مكرم ابن منظور، لسان العرب، دون ذكر رقم الطبعة، بيروت: دار صادر، 1414ه. يعقوب الفيروزآبادي، القاموس المحيط، الطبعة الثامنة، بيروت: مؤسسة الرسالة، 2005م. محمد تقي الحكيم، الأصول العامة للفقه المقارن. دون ذكر رقم الطبعة، دون ذكر مكان النشر وتاريخه: دار الأندلس. محمد حسين الغروي الأصفهاني، نهاية الدراية بشرح الكفاية ا