Dergiler / Journal of multidisciplinary academic tourism / 2018 / Cilt: 3 - Sayı: 1

Türkiye’de Yükseköğretim Düzeyindeki Rekreasyon Eğitimine Yönelik Bir Değerlendirme

An assessment on Recreation Studies at Higher Education Level in Turkey

Sayfa
37–50
Yayın Tarihi
2018-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgulara göre; rekreasyon eğitimi verilen birim, eğitim alan öğrenci sayısı ve hazırlanan lisansüstü tezlerin sayısının artış gösterdiği ve lisansüstü tezlerin hazırlandığı anabilim dalları itibariyle rekreasyonun disiplinler arası bir kavram olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:ÖzetTürkiye’deki başlangıcı spor alanında olan rekreasyon eğitimi, 2009 yılından itibaren turizm eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında yer almaya başlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bulgulara göre; rekreasyon eğitimi verilen birim, eğitim alan öğrenci sayısı ve hazırlanan lisansüstü tezlerin sayısının artış gösterdiği ve lisansüstü tezlerin hazırlandığı anabilim dalları itibariyle rekreasyonun disiplinler arası bir kavram olduğu tespit edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Anahtar Kelimeler: Rekreasyon, eğitim, turizm, beden eğitimi ve spor.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2009 Verileri
⚙️Değişkenler:Rekreasyon · eğitim · turizm

Özet

ÖzetTürkiye’deki başlangıcı spor alanında olan rekreasyon eğitimi, 2009 yılından itibaren turizm eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında yer almaya başlamıştır. Yurt dışındaki üniversitelerle kıyaslandığında rekreasyon eğitimi Türkiye’de özellikle de turizm alanında yeni ama hızla yayılan bir alandır. Bu çalışmada yükseköğretim düzeyindeki rekreasyon eğitiminin gelişim süreci ele alınarak, Türkiye’deki rekreasyon eğitiminin yapısı incelenmiştir. Araştırma kapsamında, rekreasyon eğitiminin Türkiye’deki yükseköğretim kurumlarındaki mevcut durumu ve gelişim süreci rakamsal göstergelerle ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu amaçla gerek turizm gerekse de beden eğitimi ve spor alanındaki rekreasyon bölümleri araştırılmış, rekreasyon eğitiminin diğer disiplinlerle olan ilişkilerini ortaya koymak amacıyla rekreasyon ile ilgili hazırlanmış lisansüstü tezler anabilim dallarına göre incelenmiştir. Bulgulara göre; rekreasyon eğitimi verilen birim, eğitim alan öğrenci sayısı ve hazırlanan lisansüstü tezlerin sayısının artış gösterdiği ve lisansüstü tezlerin hazırlandığı anabilim dalları itibariyle rekreasyonun disiplinler arası bir kavram olduğu tespit edilmiştir. Çalışmanın rekreasyon ile ilgili bundan sonra yapılacak araştırmalar için yararlı ve derleyici nitelikte bir kaynak olması beklenmektedir. Anahtar Kelimeler: Rekreasyon, eğitim, turizm, beden eğitimi ve spor.

Abstract

Having its founding roots in the sports field in Turkey, recreation studies have started to be observed since 2009 in higher education institutions providing education on tourism. Compared to the universities in abroad, recreation studies are quite new but also becoming more wide-spread especially in tourism field in Turkey. In the present study, it was focused on the development process of recreation studies at higher education level, and the structure of those studies in Turkey was examined, accordingly. Within the scope of the study, the current situation and development process of recreation studies in higher education institutions in Turkey were attempted to be explained via numeric indicators. In this regard, recreation departments both in tourism and physical education and sports fields were investigated, and post-graduate theses aiming at revealing the relationship of recreation studies with other disciplines were analyzed on the department basis. In line with the findings, an increase is observed in the number of departments providing education on recreation, the number of students studying in the field and the number of post-graduate theses. It is also understood from the findings that recreation is an interdisciplinary term considering the departments where post-graduate theses were prepared. The present study is expected to serve as a beneficial and compiling source for future studies on recreation.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KIZANLIKLI, M. M., BİRİNCİ, M. C. (2018). Türkiye’de Yükseköğretim Düzeyindeki Rekreasyon Eğitimine Yönelik Bir Değerlendirme. Journal of multidisciplinary academic tourism, Cilt: 3 - Sayı: 1, 37–50. https://ajindex.com/articles/681436

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Ağaoğlu, Y. S. (2002). Türkiye’deki üniversitelerin rekreasyon programlarının geliştirilmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi,
  2. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Alexandris, K. and Carroll, B., (1997a). Motives for recreational sport participation in Greece. Implications for planning and provision of sport services. European Physical Education Review, 3 (2), 129-143.
  3. Alexandris, K. and Carroll, B. (1997b). An analysis of leisure constraints based on different recreational sport participation levels: Results from a study in Greece. Leisure Sciences, 19, 1-15. Bäckström, K. (2006). Understanding recreational shopping: A new approach. International Review of Retail, Distribution and Consumer Research, 16 (2), 143-158.
  4. Başaran, Z. (2016). Alternatif Eğitim Olarak Rekreasyon. (Rekreasyon Bilimi içinde, Ed. Suat Karaküçük), 393-428.
  5. Gazi Kitabevi,
  6. Ankara.
  7. Block, P., Ridgway, N.M and Nelson, J.E. (1991), Leisure and the shopping mall Advances in Consumer Research, 18 (1), 445-52.
  8. Cohen, D. A., Marsh, T., Williamson, S., Derose, K. P., Martinez, H., Setodji, C. and McKenzie, T. L. (2010). Parks and physical activity: Why are some parks used more than others? Preventive Medicine. 50, S9-S12. Colton, C. W. (1987). Leisure, recreation, tourism: A symbolic interactionism view. Annals of Tourism Research. 14 (3), 345-360.
  9. Demirci, S. ve Köseli, M. (2014). İkincil Veri ve İçerik Analizi. İstanbul:
  10. Alfa Basım Yayım Dağıtım. Ertüzün, E. (2016). Sağlık Perspektifinden Rekreasyon ve Esenlik (Wellness). (Rekreasyon Bilimi içinde, Ed. Suat Karaküçük), 545-590.
  11. Gazi Kitabevi,
  12. Ankara.
  13. Godbey, G. C., Caldwell, L. L., Floyd, M. and Payne, L. L. (2005). Contributions of leisure studies and recreation and park management research to the active living agenda. American Journal of Preventive Medicine.28 (2S2), 150-158.
  14. Grant, P. J. (1984). A determination of priorities for curricular and administrative areas of concern in undergraduate professional preparation in recreation and parks. (Unpublished doctoral dissertation) Temple University. Groff, C. (1998). Demarketing in park and recreation management. Managing Leisure. 3 (3), 128-135.
  15. Gunn, C. A. (1990). The new recreation-tourism alliance. Journal of Park and Recreation Administration. 8 (1), 1-8.
  16. Hazar, A. (2009). Rekreasyon ve Animasyon. (Üçüncü Baskı) Ankara:
  17. Detay Yayıncılık. Karaküçük, S. (2014). Rekreasyon: boş zamanları değerlendirme. (Geliştirilmiş 7. Baskı) Ankara: Gazi K