Dergiler / İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 22 - Sayı: 3

ÖZEL EĞİTİMDE TELE-SAĞLIK UYGULAMALARI

TELE-HEALTH APPLICATIONS IN SPECIAL EDUCATION

Sayfa
2034–2052
Yayın Tarihi
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak Covid-19 salgını nedeniyle ani bir şekilde geleneksel eğitim ortamlarında yürütülen özel eğitim hizmetlerinin uzaktan eğitim, özellikle de tele-sağlık uygulamalarına dönüşmesi, alanda çalışan uzmanlar için zorlayıcı olmuştur. 2020 yılı içerisinde yapılmış olan araştırmalar, alan uzmanlarının tele-sağlık yoluyla özel eğitim hizmeti sunma konusunda sınırlı bilgi ve deneyime sahip olduklarını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tele-sağlık hem uzun hem de kısa mesafelerde hizmet sağlayıcıları ve / veya alıcılar arasında fiziksel bir ayrımın olduğu durumlarda sağlık hizmetleri sunmak için bilgi ve iletişim teknolojilerinin kullanılması olarak tanımlanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak son on yılda, farkındalığın kısmen de olsa artması ve teknolojik engellerin azalması nedeniyle tele-sağlığa olan ilgi ve talep artmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak Covid-19 salgını nedeniyle ani bir şekilde geleneksel eğitim ortamlarında yürütülen özel eğitim hizmetlerinin uzaktan eğitim, özellikle de tele-sağlık uygulamalarına dönüşmesi, alanda çalışan uzmanlar için zorlayıcı olmuştur. 2020 yılı içerisinde yapılmış olan araştırmalar, alan uzmanlarının tele-sağlık yoluyla özel eğitim hizmeti sunma konusunda sınırlı bilgi ve deneyime sahip olduklarını göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2020 Verileri
⚙️Değişkenler:Özel eğitim · Tele-sağlık · Özel gereksinimli birey

Özet

Tele-sağlık hem uzun hem de kısa mesafelerde hizmet sağlayıcıları ve / veya alıcılar arasında fiziksel bir ayrımın olduğu durumlarda sağlık hizmetleri sunmak için bilgi ve iletişim teknolojilerinin kullanılması olarak tanımlanmaktadır. Tele-sağlık, sağlık hizmetlerinin tanı, tedavi, önleyici ve iyileştirici yönlerini kapsamakta ve hizmet alıcıları, birincil ve diğer bakıcıları, uzmanları ve eğitimcileri içermektedir. Günümüzde tele-sağlık uygulamalarının en temel yararlarının, ulaşım zorluğunu ortadan kaldırması, maliyetleri düşürmesi ve esnek zaman sağlaması olduğu pek çok araştırmada belirtilmektedir. Özel eğitim genellikle geleneksel ortamlarda yüz yüze yürütülmektedir. Ancak son on yılda, farkındalığın kısmen de olsa artması ve teknolojik engellerin azalması nedeniyle tele-sağlığa olan ilgi ve talep artmıştır. Ancak Covid-19 salgını nedeniyle ani bir şekilde geleneksel eğitim ortamlarında yürütülen özel eğitim hizmetlerinin uzaktan eğitim, özellikle de tele-sağlık uygulamalarına dönüşmesi, alanda çalışan uzmanlar için zorlayıcı olmuştur. 2020 yılı içerisinde yapılmış olan araştırmalar, alan uzmanlarının tele-sağlık yoluyla özel eğitim hizmeti sunma konusunda sınırlı bilgi ve deneyime sahip olduklarını göstermektedir. Dolayısıyla bu çalışmada özel eğitimde tele-sağlık uygulamalarına ilişkin bilgi sunmak amaçlanmaktadır.

Abstract

Tele-health is defined as the use of information and communication technologies to provide health services in situations where there is a physical separation between service providers and / or recipients, both over long and short distances. Tele-health covers the diagnostic, therapeutic, preventive and curative aspects of health services and includes service recipients, primary and other caregivers, experts and educators. Today, many studies indicate that the main benefits of tele-health applications are that it eliminates transportation difficulties, reduces costs and provides flexible time. Special education is usually conducted face-to-face in traditional settings. However, in the last decade, interest and demand for tele-health have increased due to the increased awareness, albeit partially, and the reduction of technological barriers. However, due to the Covid-19 outbreak, the transformation of special education services carried out in traditional education settings into distance education, especially tele-health applications, has been challenging for experts working in the field. Studies conducted in 2020 show that field experts have limited knowledge and experience in providing special education services through tele-health. Therefore, this study aims to provide information on tele-health applications in special education.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KİZİR, M. (2021). ÖZEL EĞİTİMDE TELE-SAĞLIK UYGULAMALARI. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 3, 2034–2052. https://ajindex.com/articles/674355

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Agree, E. M. (2014). The potential for technology to enhance independence for those aging with a disability. Disability and Health Journal, 7(1), 33–39. https://doi.org/10.1016/j.dhjo.2013.09.004
  2. Alfuraydan, M., Croxall, J., Hurt, L., Kerr, M., & Brophy, S. (2020). Use of telehealth for facilitating the diagnostic assessment of Autism Spectrum Disorder (ASD): A scoping review. PloS one, 15(7), e0236415. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0236415
  3. Baharav, E., & Reiser, C. (2010). Using telepractice in parent training in early autism. Telemedicine and e-Health, 16(6), 727-731. https://doi.org/10.1089/tmj.2010.0029
  4. Barkaia, A., Stokes, T. F., & Mikiashvili, T. (2017). Intercontinental telehealth coaching of therapists to improve verbalizations by children with autism. Journal of Applied Behavior Analysis, 50(3), 582-589. https://doi.org/10.1002/jaba.391
  5. Benson, S. S., Dimian, A. F., Elmquist, M., Simacek, J., McComas, J. J., & Symons, F. J. (2018). Coaching parents to assess and treat self‐injurious behaviour via telehealth. Journal of Intellectual Disability Research, 62: 1114– 1123. https://doi.org/10.1111/jir.12456.
  6. Boisvert, M., & Hall, N. (2014). The use of telehealth in early autism training for parents: a scoping review. Smart Homecare Technology and Telehealth, 2, 19-27. https://doi.org/10.2147/SHTT.S45353
  7. Cole, B., Pickard, K., & Stredler-Brown, A. (2019). Report on the use of telehealth in early intervention in Colorado: Strengths and challenges with telehealth as a service delivery method. International Journal of Telerehabilitation, 11(1), 33-40. https://doi.org/10.5195/ijt.2019.6273
  8. Coogle, C. G., Ottley, J. R., Storie, S., Rahn, N. L., & Burt, A. K. (2017). eCoaching to enhance special educator practice and child outcomes. Infants & Young Children, 30(1), 58-75. https://doi.org/10.1097/IYC.0000000000000082
  9. Coogle, C., Ottley, J. R., Rahn, N. L., & Storie, S. (2018). Bug-in-ear eCoaching: Impacts on novice early childhood special education teachers. Journal of Early Intervention, 40(1), 87-103. https://doi.org/10.1177/1053815117748692
  10. Coogle, C. G., Rahn, N. L., Ottley, J. R., & Storie, S. (2016). ECoaching across routines to enhance teachers’ use of modeling. Teacher Education and Special Education, 39(4), 227-245. https://doi.org/10.1177/0888406415621959
  11. Çattık, E. O., & Ergenekon, Y. (2020). Özel eğitimde işitsel teknoloji koçluğu: Bug-in-Ear (BIE). Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (50), 511-532. https://doi.org/10.9779/pauef