KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Hitit ilahiyat dergisi / 2013 / Cilt: 12 - Sayı: 24

PEYGAMBERLERİN GÜNAHSIZLIĞI VE ى َ و َ ى , غ َ ص َ , ع َ ِس ي َ ن KELİMELERİNİN ETİMOLOJİK İNCELEMESİ IŞIĞINDA KUR’ÂN’DAKİ ÂDEM KISSASINA YENİ BİR YAKLAŞIM

A New Approach to Adam's Narrative in the Qur'an Under The Ligt of Prophets' Sinlessness and Ethymology of the Words ى َ ص َ ى ,ع َ و َ َ and غ ِس ي َ ن

Muhammet Sacit KURT
Sayfa
189–221
Yayın Tarihi
2013-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İlk dönem âlimlerinin büyük çoğunluğu “N-S-Y” fiiline terk etmek anlamını verirken, sonraki dönem âlimleri kelâmî bazı kaygılarla fiilin unutmak anlamını tercih etmiştir. Âyete unutmak anlamı vermekse, Kur’ân’a ters bir yoruma sapmak olacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günah; temelinde kötülük olan yahut Allah nehyettiği için kötü olan bir fiili bilinçli olarak, Allah’ın emrine/nehyine muhalefet ederek işlemek ve bu vesile ile haddi aşarak doğru yoldan sapmaktır. “Peygamberlerin Allah’ın korumasında olması (Ismet) onları tüm günahlardan korur mu?” sorusuna âlimler tarih içerisinde farklı yanıtlar vermişlerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İlk dönem rivâyetlerinde onların bazı küçük günahlar işleyebileceği zikredilirken sonraki dönemlerde bu anlayış değişmiş ve yerini peygamberlerin hiç günah işlemeyeceği anlayışına bırakmıştır. Âdem(s)’ın yasak ağaçtan yemesi de görüş değişikliği yaşanan konulardandır.
💡
Sonuç & Katkı:İlk dönem âlimlerinin büyük çoğunluğu “N-S-Y” fiiline terk etmek anlamını verirken, sonraki dönem âlimleri kelâmî bazı kaygılarla fiilin unutmak anlamını tercih etmiştir. Âyete unutmak anlamı vermekse, Kur’ân’a ters bir yoruma sapmak olacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Âdem · günah · nisyân

Özet

Günah; temelinde kötülük olan yahut Allah nehyettiği için kötü olan bir fiili bilinçli olarak, Allah’ın emrine/nehyine muhalefet ederek işlemek ve bu vesile ile haddi aşarak doğru yoldan sapmaktır. “Peygamberlerin Allah’ın korumasında olması (Ismet) onları tüm günahlardan korur mu?” sorusuna âlimler tarih içerisinde farklı yanıtlar vermişlerdir. İlk dönem rivâyetlerinde onların bazı küçük günahlar işleyebileceği zikredilirken sonraki dönemlerde bu anlayış değişmiş ve yerini peygamberlerin hiç günah işlemeyeceği anlayışına bırakmıştır. Âdem(s)’ın yasak ağaçtan yemesi de görüş değişikliği yaşanan konulardandır. İlk dönem âlimlerinin büyük çoğunluğu “N-S-Y” fiiline terk etmek anlamını verirken, sonraki dönem âlimleri kelâmî bazı kaygılarla fiilin unutmak anlamını tercih etmiştir. Âyete unutmak anlamı vermekse, Kur’ân’a ters bir yoruma sapmak olacaktır.

Abstract

The sin is an activity that derives from evil or doing reverse of God’s commands (it can be order or prohibition) and thus going astray with transgress the limit. As known sometimes God protect the prophet’s some sins. But I wonder if God protected them every time? This question answered varied. In the first period of the interpretation corpus, nearly all of the interpretations say “They can sinned some minor sins.” But after that, the opinion of “They couldn’t sin” has risen. The opinion that “Adam (pbuh) has eaten the forbidden tree” is also a plot that is opinions changed. Whereas in the first period of the interpretation corpus, the most of the interpreters have given “abdicate/give up” meaning for the meaning of “N-S-Y” verb; following period of the interpretation corpus choose the meaning of “forget”. But giving the verse “forget” meaning is a translation that didn’t the Qur’an say.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KURT, M. S. (2013). PEYGAMBERLERİN GÜNAHSIZLIĞI VE ى َ و َ ى , غ َ ص َ , ع َ ِس ي َ ن KELİMELERİNİN ETİMOLOJİK İNCELEMESİ IŞIĞINDA KUR’ÂN’DAKİ ÂDEM KISSASINA YENİ BİR YAKLAŞIM. Hitit ilahiyat dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 24, 189–221. https://ajindex.com/articles/671354

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. A med b. anbel, Ebû ‘Abdillâh Şeybânî, Musnedu’l-İmâm-ı A med b. anbel, Muessesetu ur uba, âhira tsz. ‘A âd, ‘Abbâs Ma mûd, Hâ ihi’ş-Şecera, Dâru’n-Neh a, âhira tsz. Akseki, Ahmed Hamdi, “Âdem”, İslam-Türk Ansiklopedisi, İstanbul Asarı İlmiye Kütüphanesi Neşriyatı, İstanbul 1360/1941
  2. Albayrak, Halis, Kur’ân’ın Bütünlüğü Üzerine, Şûle Yayınları, İstanbul 1992. ʻA îmâbâdî, Ebû’ - ayyib Şemsu’l- a, ʻAvnu’l-Maʻbûd Şer u Suneni Ebî Dâvûd, Basımevi Belirtilmemiş, Medîne 1388/1968.
  3. Bağcı, H. Musa, Beşer Olarak Hz. Peygamber, Ankara Okulu Yay, Ankara 2010. Be avî, useyn b. Mes‘ûd, Meʻâlimu’t-Tenzîl, Dâru’ - ayyibe, Riyâ 1409. Beyha î, Ebû Bekr A med b. useyn ‘Alî, Şuʻâbu’l-Îmân, Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, Beyrût 1410. --------, Sunenu Kubrâ, Meclisu Dâʻiratu’l-Meʻârifi’n-Ni âmiyyeti’l-Kâineti fî’l-Hindi bi Beldeti Ceydurâbâd, Hindistan 1344. Bolay, Süleyman Hayri, “Âdem”, TDV İslâm Ansiklopedisi, TDV Yayınları, İstanbul, 1988. Bu ârî, İsmâ‘îl b. İbrâhîm, Ṣahîhu’l-Bu ârî, Thesaurus Islamicus Foundation, Liechtenstein 2000.
  4. Bulut, Mehmet, Ehl-i Sünnet ve Şia’da İsmet İnancı, Risale Yayınları, İstanbul 1991.
  5. Cerrahoğlu, İsmail, Tefsir Usûlü, AÜİFY, Ankara 1976. Cevherî, İsmâʻîl b. ammâd, e - ı â Tâcu’l-Lu a ve’ - ı â i’l-‘Arabiyyeti, tah. A med ‘Ab dul afûr ‘A âr, Dâru’l-‘İlm li’l-Melâyîn, Beyrût, 1399/1979. Curcânî, Ebu’l- asan Seyyid Şerîf ‘Ali b. Mu ammed b. ‘Ali, Şer u’l-Mevâ ıf, Dâru’l-Cîl, Beyrût 1417/1997.
  6. Çetin, Seyfettin, İlk İnsan İlk Baba İlk Peygamber Hz. Âdem, Okul Yayınları, İstanbul 2004. a âk b. Mezâhim, Ebû’l- âsım, Tefsîru ’- a Dâru’s-Selâm, âhira 1419/1999. âk, tah. Zâvîtî, Mu ammed Şükrî A med, Dâme ânî, useyn b. Mu ammed, I lâ u’l-Vucûhi ve’n-Ne âir fi’l- ur’âni’l-Kerîm, tah. ‘Abdu- lazîz, Seyyidu’l-Ehl, Dâru’l-‘İlmi’l-Melâyîn, Beyrût 1980.
  7. Draz, M. ‘Abdullah, en-Nebe’u’l-Aẓîm, trc. Suat Yıldırım, Yeni Akademi Yay, İzmir 2006. Ebû Dâvûd, Suleymân ibn Eşʻa, Sunenu Ebî Dâvûd, Thesaurus Islamicus Foundation, Liechtenstein 2000. Ebû Ya’lâ Mev ılî, A med b. ‘Alî b. Mu ennâ, Musned-i Ebî Ya’lâ, tah. Esed, useyn Selîm, Dâru’l-Me’mûnu li’t-Turâ, 1404/1984.
  8. Erdem, Mustafa, Hz. Âdem (İlk İnsan), TDV Yayınları, Ankara 1994. Ezherî, Ebû Man ûr Mu ammed b. A med, Teh îbu’l-Lü a, tah. ‘Abdusselâm Mu ammed Hârûn, Dâru’l-Mı riyyeti li’t-Te’lîfi ve’t-Terceme, Basım Yeri Belirtilmemiş 1964. Ferâhîdî, alîl b. A med b. ‘Amr b. Temîm, Kitâbu’l-‘Ayn, tah. Mehdî Ma zûmî-İbrâhîm Sâmirâî, Dâru Mektebetu’l-Hilâl, Basım Yeri ve Tarihi Belirtilmemiş. Ferrâ, Ebû Zekeriyyâ