Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 1 - Sayı: 3

Hemşirelik Öğrencilerinin Kendi Kendine Öğrenmeye Hazıroluş Düzeyleri

Sayfa
13–25
Yayın Tarihi
2015-11-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Araştırmadan elde edilen bulgulara göre öğrencilerin % 76.6’ sının ölçek toplam puanları kendi kendine öğrenmeye hazıroluş düzeyi için kesim puanı olarak kabul edilen 150 puanın üzerinde ve puan ortalamalarının da 160.7 ± 21.4 olduğu saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Araştırma, hemşirelik öğrencilerinin kendi kendine öğrenmeye hazıroluş düzeylerinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: Araştırma 2008–2009 Eğitim-Öğretim Yılı Bahar Dönemi’nde Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümü’nde temel meslek derslerine kayıtlı 256 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Araştırmadan elde edilen bulgulara göre öğrencilerin % 76.6’ sının ölçek toplam puanları kendi kendine öğrenmeye hazıroluş düzeyi için kesim puanı olarak kabul edilen 150 puanın üzerinde ve puan ortalamalarının da 160.7 ± 21.4 olduğu saptanmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2008–2009 Verileri
⚙️Değişkenler:Kendi kendine öğrenme · hemşirelik eğitimi · hemşirelik öğrencisi

Özet

Amaç: Araştırma, hemşirelik öğrencilerinin kendi kendine öğrenmeye hazıroluş düzeylerinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma 2008–2009 Eğitim-Öğretim Yılı Bahar Dönemi’nde Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümü’nde temel meslek derslerine kayıtlı 256 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veriler Tanıtıcı Özellikler Formu ve Kendi Kendine Öğrenmeye Hazıroluş Ölçeğini kullanılarak toplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde Ki-kare ve Fisher kesin Ki-kare önemlilik testleri, aritmetik ortalama, ortanca ve yüzdelik hesapları kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmadan elde edilen bulgulara göre öğrencilerin % 76.6’ sının ölçek toplam puanları kendi kendine öğrenmeye hazıroluş düzeyi için kesim puanı olarak kabul edilen 150 puanın üzerinde ve puan ortalamalarının da 160.7 ± 21.4 olduğu saptanmıştır. Araştırmamızda öğrencilerin yaş gruplarına ve öğrenim gördüğü sınıflara göre Kendi Kendine Öğrenmeye Hazıroluş ölçeği puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Ancak öğrencilerin eğitim yaşamları (mezuniyet derecesi ve akademik ortalama, mesleği seçme nedenlerinin) ve kendilerini geliştirme davranışlarının (lisansüstü eğitim yapmak isteme ve kitap okuma alışkanlığı) kendi kendine öğrenmeye hazıroluş düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılığa yol açtığı görülmüştür. Sonuç: Hemşirelik lisans eğitim programında, öğrencilerin kendilerini geliştirme davranışlarını destekleyici öğretim yöntemlerinin (Örn. vaka çalışması, vb.) kullanımına ağırlık verilmeli, öğrencilerin kendi kendine öğrenme becerilerini kullanabilecekleri öğrenim yaşantıları düzenlenmelidir. Anahtar Kelimeler: Kendi kendine öğrenme, hemşirelik eğitimi, hemşirelik öğrencisi, öğrenme

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SARMASOĞLU, Ş., GÖRGÜLÜ, S. (2015). Hemşirelik Öğrencilerinin Kendi Kendine Öğrenmeye Hazıroluş Düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 3, 13–25. https://ajindex.com/articles/669965

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Çolakoğlu J. Yaşamboyu Öğrenmede Motivaysonu Önemi. Milli Eğitim Dergisi 2002 Erişim: 11 Temmuz 2014 URL: http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/155-156/colakoglu.html Devlet Planlama Teşkilatı. Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı Planı. Hayat Boyu Eğitim veya Örgün Olmayan Eğitim Özel İhtisas Raporu (Rapor No: DPT: 2568). 2001 Ankara:
  2. Devlet Planlama Teşkilatı. Soran H, Akkoyunlu B, Kavak Y. Yaşam Boyu Öğrenme Becerileri ve Eğiticilerin Eğitimi Programı: Hacettepe Üniversitesi Örneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 2006; (30):201–210.
  3. Karadağ G, Uçan Ö. Hemşirelik Eğitimi ve Kalite. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi 2006 3(1):42–51. O’Shea E. Self-directed Learning in Nursing Education: a Review of the Literature. Journal of Advenced Nursing 2003 43(1):62–70. Karagözoğlu Ş. Bilimsel Bir Disiplin Olarak Hemşirelik. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2005 1(9):6-14.
  4. İstek E, Elçigil A. Hemşirelik Yüksekokulu Birinci Sınıf Öğrencilerinin Haftalara Göre Kendi Kendine Öğrenmeye Hazıroluşluk Durumlarının Belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi 2008 1(1):33-4. Erişim: 10 Ağustos 2009.
  5. Kaya H, Akçin E. Öğrenme Biçimleri, Stilleri ve Hemşirelik Eğitimi. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2002 6(2):31–35.
  6. Lunky-Child OI, Crooks D, Ellis PJ, Ofosu C, O’Mara L, Rideout E. Self –directed Learning: Faculty and Student Perceptions. Journal of Nursing Education 2001 40(1):62–70.
  7. Reio GT, Davis W. Age and Gender Differences in Self-directed Learning Readiness: A Developmental Perspective. International Journal of Self-directed Learning 2005 2(1):40–50. Smedley A. The Self-directed Learning Readiness of First Year Bachelor of Nursing Students. Journal of Research in Nursing 2007; (12):373-385. Guglielmino M L. Why Self-Dırected Learnıng?. International Journal Of Self-Directed Learning 2008 5(1):1-14.
  8. Patterson C, Crooks D, Lunky-Child O. A New Perspective on Competences for Self-directed Learning. Journal of Nursing Education 2002 4(1):25–31.
  9. Tracy LL, Tracy J. Self-directed Learning: Iplications and Limitations for Undergraduate Nursing Education. Nurse Education Today 2005;(25):363-368. Williams B. The Theoretical Links Between Problem-based Learning and Self-directed Learning for Continuing Professional Nursing Education. Teaching in Higher Education 2001 6(1):85–99. Rhee KS. Self-directed Learning to be Aware or not to be Aware?. Journal of Management Education 2003; (27):568-589