Dergiler / Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi / 2022 / Cilt: 11 - Sayı: 1

Genetik Hastalık Şüphesi Olan Fetal ve Pediatrik Hastalarda Moleküler Otopsinin Klinik Faydası

Clinical Utility of Molecular Autopsy in Fetal and Pediatric Patients with Suspected Genetic Disorders

Sayfa
82–89
Yayın Tarihi
2022-03-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlarımız, WES/WGS analizinin özellikle ülkemiz gibi akraba evliliği oranının yüksek olduğu bölgelerde ölüm sonrası dönemde yüksek bir tanı oranına sahip olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Moleküler otopsi, herhangi bir tanı konulamadan kaybedilen hastalarda genetik etiyolojiyi aydınlatmak üzere postmortem dönemde gerçekleştirilen tüm ekzom/genom dizilemeyi (WES/WGS) kapsamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmamızın amacı pediatrik yaş grubunda postmortem WES/WGS tecrübemizi paylaşarak, moleküler otopsinin klinik kullanımdaki yararını ve genetik danışmanlık üzerindeki etkisini sunmaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlarımız, WES/WGS analizinin özellikle ülkemiz gibi akraba evliliği oranının yüksek olduğu bölgelerde ölüm sonrası dönemde yüksek bir tanı oranına sahip olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2017-2021 Verileri
⚙️Değişkenler:Moleküler otopsi · Pediatrik · Genetik Hastalıklar

Özet

Moleküler otopsi, herhangi bir tanı konulamadan kaybedilen hastalarda genetik etiyolojiyi aydınlatmak üzere postmortem dönemde gerçekleştirilen tüm ekzom/genom dizilemeyi (WES/WGS) kapsamaktadır. Çalışmamızın amacı pediatrik yaş grubunda postmortem WES/WGS tecrübemizi paylaşarak, moleküler otopsinin klinik kullanımdaki yararını ve genetik danışmanlık üzerindeki etkisini sunmaktır. Çalışmamız retrospektif kohort çalışması olarak planlandı. Acıbadem Üniversitesi Pediatrik Genetik Anabilim Dalı'nda 2017-2021 yılları arasında, perinatal veya infant döneminde moleküler tanı konulamadan kaybedilen ve postmortem WES/WGS yapılan hastaların klinik verileri ve moleküler sonuçları hastalara ait tıbbi kayıtlar incelenerek toplandı. Çalışmaya toplam 16 vaka dahil edildi. Vakaların %56'sında moleküler otopsi sonrası tanı konuldu. On gende (BBS9, BRAF, SLC12A1, PIEZO1, WDR62, ERCC8, NDUFAF2, RAG1, MOGS, ETFB), toplam 12 varyant tespit edildi. Bu varyantların %50'si daha önce bildirilmeyen, novel varyantlardı. Doğuştan metabolizma hastalıkları (%33) ve nörolojik bozukluklar (%22) en sık görülen hastalık grupları olarak öne çıktı. Sonuçlarımız, WES/WGS analizinin özellikle ülkemiz gibi akraba evliliği oranının yüksek olduğu bölgelerde ölüm sonrası dönemde yüksek bir tanı oranına sahip olduğunu göstermektedir. Moleküler otopsi ile aydınlatılan tanı, kayıp yaşayan aile için gelecekteki gebeliklerin planlanması ve yönetimi açısından çok değerli bilgiler sağlamaktadır. Ayrıca, spesifik bir tanı olmadan kaybedilen fetüs veya infantların teşhisi, yeni genlerin tanımlanmasına ve bilinen genlerle ilgili perinatal ölümcül fenotiplerin belirlenmesine de olanak tanımaktadır.

Abstract

Molecular autopsy is defined as whole exome/genome sequencing (WES/WGS) performed on DNA samples in the postmortem period to clarify the genetic etiology in patients who demised without a diagnosis. With this study, we aim to present our experience with postmortem WES/WGS analysis, in a group of pediatric patients to increase the knowledge on the clinical utility of molecular autopsy and its effect on genetic counseling. A retrospective cohort study was conducted on postmortem WES/WGS analysis records performed between 2017-2021 in Acibadem University Department of Pediatric Genetics. Clinical data and analysis results of patients who died in the perinatal/infancy period without a molecular diagnosis were collected from medical records. A total of 16 cases were included in the study. In 56% of the cases, molecular autopsy revealed a diagnosis. In 10 genes (BBS9, BRAF, SLC12A1, PIEZO1, WDR62, ERCC8, NDUFAF2, RAG1, MOGS, ETFB), 12 variants were detected. Fifty percent of these variants were novel, reported for the first time with this study. Inborn diseases of metabolism (33%) and neurologic disorders (22%) were the most common disease groups. Our results show that WES/WGS analysis yields a high diagnostic rate in the postmortem period. The diagnosis elucidated by molecular autopsy provides invaluable information for the family who has experienced a loss. The identification of the underlying genetic cause enables the family to plan for future pregnancies. Diagnosing a fetus or an infant who was lost without a specific diagnosis helps identify novel genes and further delineate perinatal lethal phenotypes related to known genes.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKGUN-DOGAN, O., AĞAOĞLU, N. B., ALANAY, Y. (2022). Genetik Hastalık Şüphesi Olan Fetal ve Pediatrik Hastalarda Moleküler Otopsinin Klinik Faydası. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 1, 82–89. https://ajindex.com/articles/668634

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. United Nations Inter-agency Group for Child Mortality Estimation (UN IGME). (2017). “Levels and Trends in Child Mortality: Report 2017”. https://www.un.org/en/development/ desa/population/publications/mortality/child-mortality-report-2017.asp New York: United Nations Children’s Fund. Robson, S.C, Chitty, L.S, Morris, S, Verhoef, T, Ambler, G, Wellesley, D.G, Graham, R, Leader, C, Fisher, J. and Crolla, J.A. (2017). “Evaluation of Array Comparative Genomic Hybridisation in Prenatal Diagnosis Of Fetal Anomalies: A Multicentre Cohort Study With Cost Analysis And Assessment of Patient, Health Professional and Commissioner Preferences for Array Comparative Genomic Hybridisation”. Effic Mech Eval., 4, 1–104.
  2. Hillman, S.C, Pretlove, S, Coomarasamy, A, McMullan, D.J, Davison, E.V, Maher, E.R. and Kilby, M.D. (2011). “Additional Information From Array Comparative Genomic Hybridization Technology Over Conventional Karyotyping In Prenatal Diagnosis: A Systematic Review and Meta-Analysis”. Ultrasound Obstet Gynecol., 37, 6–14
  3. Yang, Y, Muzny, D.M, Reid, J.G, Bainbridge, M.N, Willis, A, Ward, P.A, Braxton, A, Beuten, J, Xia, F, Niu, Z, Hardison, M, Person, R, Bekheirnia, M.R, Leduc, M.S, Kirby, A, Pham, P, Scull, J, Wang, M, Ding, Y, Plon, S.E, Lupski, J.R, Beaudet, A.L, Gibbs, R.A. and Eng, C.M. (2013). “Clinical Whole-Exome Sequencing for The Diagnosis of Mendelian Disorders”. N Engl J Med., 369 (16), 1502-1511.
  4. Lee, H, Deignan, J.L, Dorrani, N, Strom, S.P, Kantarci, S, Quintero-Rivera, F, Das, K, Toy, T, Harry, B, Yourshaw, M, Fox, M, Fogel, B.L, Martinez-Agosto, J.A, Wong, D.A, Chang, V.Y, Shieh, P.B, Palmer, C.G, Dipple, K.M, Grody, W.W, Vilain, E. and Nelson, S.F. (2014). “Clinical Exome Sequencing for Genetic Identification of Rare Mendelian Disorders”. JAMA, 312 (18), 1880-1887.
  5. Shamseldin, H.E, Kurdi, W, Almusafri, F, Alnemer, M, Alkaff, A, Babay, Z, Alhashem, A, Tulbah, M, Alsahan, N, Khan, R, Sallout, B, Al Mardawi, E, Seidahmed, M.Z, Meriki, N, Alsaber, Y, Qari, A, Khalifa, O, Eyaid, W, Rahbeeni, Z, Kurdi, A, Hashem, M, Alshidi, T, Al-Obeid, E, Abdulwahab, F, Ibrahim, N, Ewida, N, El-Akouri, K, Al Mulla, M, Ben-Omran, T, Pergande, M, Cirak, S, Al Tala, S, Shaheen, R, Faqeih E. and Alkuraya F.S. (2018). “Molecular Autopsy in Maternal-Fetal Medicine”. Genet Med., 20 (4), 420-427.
  6. Quinlan-Jones, E, Lord, J, Williams, D, Hamilton, S, Marton, T, Eberhardt, R.Y, Rinck, G, Prigmore, E, Keelagher, R, McMullan, D.J, Maher, E.R, Hurles, M.E. and Kilby M.D. (2019). “Mo