KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi / 2021 / Cilt: 11 - Sayı: 2

Aralık, Iğdır (Doğu Anadolu Türkiye)'da küçük kerkenez (Falco naumanni Fleischer) diyeti hakkında ön veri

Preliminary data on diet of the lesser kestrel (Falco naumanni Fleischer) in Aralık, Iğdır province (Eastern Anatolia Region, Turkey)

Ahmet Yesari SELÇUK
Ömral Ünsal ÖZKOÇ
Ünal ZEYBEKOĞLU
Haluk KEFELİOĞLU
Sayfa
369–374
Yayın Tarihi
2021-04-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Diyet bileşiminde 8 farklı taksona ait 182 av tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye'de Küçük Kerkenez’in (Falco naumanni) beslenme biyolojisi ile ilgili sınırlı sayıda çalışma vardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmanın amacı, bu türün kurak alanlardaki beslenme ekolojisine yönelik bilimsel değerlendirmelere katkıda bulunmaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Diyet bileşiminde 8 farklı taksona ait 182 av tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Pelet · Yarı-çöl · Solpugidae

Özet

Türkiye'de Küçük Kerkenez’in (Falco naumanni) beslenme biyolojisi ile ilgili sınırlı sayıda çalışma vardır. Bu çalışmanın amacı, bu türün kurak alanlardaki beslenme ekolojisine yönelik bilimsel değerlendirmelere katkıda bulunmaktır. Bu çalışmada Küçük kerkenezin pelet içerikleri incelenmiştir. Çalışmada türe ait 17 peletin içeriği değerlendirilmiştir. Diyet bileşiminde 8 farklı taksona ait 182 av tespit edilmiştir. Falco naumanni'nin diyet bileşimindeki ana avlar; Insecta (f= %59,34) ve Arachnida (f= 37,36%) taksonlarıdır. Arachnida’dan Solpugidae familyası (f= %35,16), diyet bileşiminde yüksek av oranına sahiptir. Solpugidae üyelerinin bu belirgin oranı, diğer yarı kurak ve kurak alanların sonuçları ile benzerlik göstermektedir.

Abstract

Studies on the feeding biology of Lesser Kestrel (Falco naumanni) have limited in Turkey. The aim of this study was to contribute to the knowledge of its feeding ecology in arid areas. In this study, pellet compositions of Lesser Kestrel were examined. Compositions of 17 pellets of Falco naumanni were used in the study. 182 preys which belong to 8 different taxa were found in the diet composition. Insecta (f= 59.34%) and Arachnida (f= 37.36%) taxa were the main preys in the diet composition of Falco naumanni. Solpugidae (Arachnida) (f= 35.16%) had the high prey rate in the dietary composition. The significant ratio of members of Solpugidae was similar to the results of the other semi-arid and arid areas.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SELÇUK, A. Y., ÖZKOÇ, Ö. Ü., ZEYBEKOĞLU, Ü., KEFELİOĞLU, H. (2021). Aralık, Iğdır (Doğu Anadolu Türkiye)'da küçük kerkenez (Falco naumanni Fleischer) diyeti hakkında ön veri. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 2, 369–374. https://ajindex.com/articles/668432

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Ananian, V. (2009). On the distribution and ecology of the lesser kestrel Falco naumanni in Armenia. Sandgrouse, 31(1), 44-54.
  2. Anderson, P.C., Kok, O.B., and Erasmus, B.H. (1999). Diet, body mass and condition of lesser kestrels Falco naumanni in South Africa. Ostrich, 70, 112-116. https://doi.org/10.1080/00306525.1999.9634523
  3. Avcı, S. (2018). Gölbaşı (Ankara) Bölgesi’ndeki küçük kerkenezin (Falco naumanni, Fleischer, 1818) üreme başarısı, habitat ve besin tercihleri üzerine araştırmalar. Master's Thesis. Hacettepe University Institute of Science, Ankara.
  4. Boyla, K.A., Sinav, L., ve Dizdaroğlu D.E. (2019). Türkiye üreyen kuş atlası. İstanbul:
  5. WWF-Türkiye, Doğal Hayatı Koruma Vakfı. Chinery, M. (1993). Collins Field Guide to the Insects of Britain and Northern Europe. London: Collins. Cramp, S. (1980). The Birds of the Western Palearctic. Vol. 2. Oxford: Oxford University Press. 960 p. Di Maggio, R., Campobello, D., and Sarà, M. (2018). Lesser kestrel diet and agricultural intensification in the Mediterranean: an unexpected win-win solution? Journal for Nature Conservation, 45, 122-130. https://doi.org/10.1016/j.jnc.2018.08.009
  6. Duffy, D.C., Jackson, S. (1986). Diet studies of seabirds: a review of methods. Colonial Waterbirds, 9, 1-17. https://doi.org/10.2307/1521138
  7. Forsman, D. (2016). Flight Identification of Raptors of Europe, North Africa and the Middle East (2nd ed.). London: Bloomsbury. Ganbold, O., Azua, J., Suuri, B., Paik, I., Khuderchuluun, O., Paek, W.K., and Reading, R.P. (2017). Diet composition of lesser kestrels in Ikh Nart Nature Reserve, Mongolia. Journal of Asia-Pacific Biodiversity, 10, 460-464. https://doi.org/10.1016/j.japb.2017.07.002 Iñigo, A., Barov, B. (2011). Action Plan for the Lesser Kestrel Falco naumanni in the European Union. SEO-BirdLife, BirdLife International for the European Commission. Karaoğlu, M. (2011). Zirai Meteorolojik Açıdan Iğdır İklim Etüdü. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 1(1), 97-104.
  8. Khaleghizadeh, A., and Javidkar, M. (2007). Past and present population and rodent diet of the lesser kestrel (Falco naumanni) in Northern Iran. Falco, 29, 12–16.
  9. Kirwan, G.M., Boyla, K., Castell, P., Demirci, B., Özen, M., Welch, H., and Marlow, T. (2010). The Birds of Turkey. London: Christopher Helm. Kok, O.B., Kok, A.C., Van, E., and C.A. (2000). Diet of the migrant lesser kestrels Falco naumanni in their winter quarters in South Africa. Acta Ornithologica, 35, 147-151. http://dx.doi.org/10.3161/068.035.0207