Dergiler / Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2015 / Cilt: 25 - Sayı: 2

“TEN” SÖZCÜĞÜ ÜZERİNE ETİMOLOJİK BİR DENEME

Sayfa
103–108
Yayın Tarihi
2015-07-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada Dankoff, Taymas ve Karaağaç gibi sözcüğün aslının Türkçe olduğu savunulmakla birlikte, “ten” sözcüğünün Türkçe oluşunun bir yanlış okumadan kaynaklanmadığı ve sözcüğün Türkçe olduğunu ispatlayacak farklı delillerin de bulunduğu ortaya konulmaya çalışılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:“Ten” sözcüğü, Türk Dil Kurumu’nun hazırladığı “Türkçe Sözlük”te “1.
📊
Temel Bulgular & Veri:İnsan vücudunun dış yüzü, cilt 2. vücut” anlamında Farsça kökenli bir sözcük olarak tanımlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada Dankoff, Taymas ve Karaağaç gibi sözcüğün aslının Türkçe olduğu savunulmakla birlikte, “ten” sözcüğünün Türkçe oluşunun bir yanlış okumadan kaynaklanmadığı ve sözcüğün Türkçe olduğunu ispatlayacak farklı delillerin de bulunduğu ortaya konulmaya çalışılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ten · Türkçe · Farsça

Özet

“Ten” sözcüğü, Türk Dil Kurumu’nun hazırladığı “Türkçe Sözlük”te “1. İnsan vücudunun dış yüzü, cilt 2. vücut” anlamında Farsça kökenli bir sözcük olarak tanımlanmıştır. Fakat bu sözcüğün Farsça olup olmadığı ile ilgili çeşitli görüşler bulunmaktadır. Clauson’a göre “ten” sözcüğü alışılmadık şekilde, erken bir tarihte Türkçeye kopyalanmış olan Farsça bir sözcüktür. Fakat Dankoff, bu sözcüğün Divanü Lûgat-it Türk’te yanlış okunduğunu, doğru şeklin ise “İnsan vücudu anlamına gelen” Türkçe “yēn” sözcüğüne dayandığını ileri sürmektedir. Abdullah Taymas ve Günay Karaağaç ise “ten” sözcüğünü Türkçe bir kelime olarak nitelendirmektedir. Bu çalışmada Dankoff, Taymas ve Karaağaç gibi sözcüğün aslının Türkçe olduğu savunulmakla birlikte, “ten” sözcüğünün Türkçe oluşunun bir yanlış okumadan kaynaklanmadığı ve sözcüğün Türkçe olduğunu ispatlayacak farklı delillerin de bulunduğu ortaya konulmaya çalışılacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YALÇIN, S. K. (2015). “TEN” SÖZCÜĞÜ ÜZERİNE ETİMOLOJİK BİR DENEME. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 2, 103–108. https://ajindex.com/articles/666271

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (31)

  1. Arıkoğlu, Ekrem. (2005). Örnekli Hakasça-Türkçe Sözlük. Ankara:
  2. Akçağ Yayınları.
  3. Caferoğlu, Ahmet. (1993). Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü. İstanbul:
  4. Enderun Kitabevi Yayınları.
  5. Ceylan, Emine. (1997). Çuvaşça Çok Zamanlı Ses Bilgisi. Ankara:
  6. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  7. Clauson, Sir Gerard. (1972). An Etymological Dictionary Of Pre Thirteenth-Century Turkish. London: Oxford University Press. Derleme Sözlüğü (X. Cilt). (1993). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. Divanü Lûgat-it Türk Dizini. (1972). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  8. Exmetyanov, R. (2001). Tatar Tålånåñ Kıskaça Tarixi-Etimologik Süzlågå, Kazan. Eker, Süer. (2009). “Divanü Lugâti’t-Türk ve İran Dillerinden Kopyalar Üzerine I” Internationel Journal of Central Asian Studies, Volume, 13, s. 233-283,
  9. Seul. Gülensoy, Tuncer. (2007). Türkiye Türkçesindeki Türkçe Sözcüklerin Köken Bilgisi Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  10. Gürsoy-Naskali, Emine ve Duranlı, Muvaffak. (1999). Altayca-Türkçe Sözlük. Ankara:
  11. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  12. Karaağaç, Günay. (2008). Türkçe Verintiler Sözlüğü. Ankara:
  13. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  14. Karaağaç, Günay. (2009a). “Türkçede Düzensiz Ses Değişmesi Örnekleri”. Dil, Tarih ve İnsan. İstanbul: Kesit Yayınları, s. 87-92.
  15. Karaağaç, Günay. (2009b). “Çuvaş Fonolojisinin Ana Çizgileri”. Dil, Tarih ve İnsan. İstanbul: Kesit Yayınları, s. 357-406. Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü I. (1991). Ankara:
  16. T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  17. Koç, Kenan ve Doğan, Oğuz. (2004). Kazak Türkçesi Grameri, (Redaktör: Ayabek Bayniyazov). Ankara:
  18. Gazi Kitabevi.
  19. Poppe, Nikolaus. (1994). Altay Dillerinin Karşılaştırmalı Grameri. (Çev.: Zeki Kaymaz). İstanbul.
  20. Tekin, Talat ve diğerleri. (1995). Türkmence Türkçe Sözlük. (Yayına Hazırlayan: Mehmet Ölmez). Ankara:
  21. Simurg Yayınları.
  22. Tekin, Talat. (1995). Türk Dillerinde Birincil Uzun Ünlüler. İstanbul:
  23. Simurg Yayınları.
  24. Toparlı, Recep ve diğerleri. (2003). Kıpçak Türkçesi Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  25. Türkçe Sözlük. (2005). Ankara:
  26. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  27. Vasiliev, Yuriy. (1995). Türkçe-Sahaca (Yakutça) Sözlük. Ankara:
  28. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  29. Yalçın, Süleyman Kaan. (2013) Çağdaş Türk Lehçelerinde Ünlüler. Ankara:
  30. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  31. Yudahin, K. K. (1998). Kırgız Sözlüğü Cilt I. (Çev.: Abdullah Taymas). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.