Dergiler / Eskiyeni / 2013 / Sayı: 26

Kur’an Hükümlerinin Hukuk Sosyolojisi Açısından Değerlendirilmesi -Boşanma Örneği-

An Essay on Jurisprudential Verses from the Perspective of Sociology of Law -The Case of Divorce-

Sayfa
121–150
Yayın Tarihi
2013-05-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Nasların reel ve ideal önerileriyle örf ve teamüllerin sunduğu veriler birlikte ele alınarak ahlakî ve sosyolojik temele oturan bir İslam hukuk telakkisinin imkânı aranmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede eşlerin boşanmasıyla ilgili Kur’an hükümleri ele alınarak bunların Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Rivayetler ayetlerle karşılaştırılarak nasların zahirî alanı belirlenmeye çalışılmış, yapılan tartışmalar üzerinden içtihatların delillerle ve delillerin gösterdiği hedeflerle uyumu test edilmeye çalışılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Nasların reel ve ideal önerileriyle örf ve teamüllerin sunduğu veriler birlikte ele alınarak ahlakî ve sosyolojik temele oturan bir İslam hukuk telakkisinin imkânı aranmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ahlak · aile hukuku · talâk

Özet

Bu makalede eşlerin boşanmasıyla ilgili Kur’an hükümleri ele alınarak bunların Hz. Peygamberin sünnetinde ve Müslümanların örfündeki yansımaları izlenmeye çalışılmıştır. Talâk, tefrik, îlâ ve zıhar gibi boşanmayla ilgili kavramlar semantik yöntemle incelenirken; bunların sünnet, örf ve teamüller içerisinde uğradıkları kavramsal değişimler süreç analiziyle yeniden okunmaya çalışılmıştır. Rivayetler ayetlerle karşılaştırılarak nasların zahirî alanı belirlenmeye çalışılmış, yapılan tartışmalar üzerinden içtihatların delillerle ve delillerin gösterdiği hedeflerle uyumu test edilmeye çalışılmıştır. Geleneksel örf ve telakkilerin naslar karşısında oynadığı olumlu ve olumsuz rollere paralel olarak kavram ve telakkilerde meydana gelen istihalelerin izi sürülmüştür. Nasların reel ve ideal önerileriyle örf ve teamüllerin sunduğu veriler birlikte ele alınarak ahlakî ve sosyolojik temele oturan bir İslam hukuk telakkisinin imkânı aranmıştır.

Abstract

The reflections of Koranic rules in the Prophet’s sunna and Muslims’ conventions have been tried to track by considering the Koranic rules related with divorcement of spouses in the present study. While the terms related with divorce such as ‘talak’, ‘convention’ and ‘precedents’ are examined in semantic method, their conceptual changes through sunna, convention and precedents have been tried to be reexplained via process analysis. Apparent space of the dogmas have been tried to be determined by comparing rumors with verses of the Koran, and by these discussions the harmony of interpretations with evidences and targets referred by evidences has been tried to be tested. The conversions in concepts and viewpoints paralleled with positive and negative roles the traditional conventions and precedents play against dogmas have been tried to track. The probability of Islamic Law perception based on moral and sociological values has been sought by considering the data presented by real and ideal proposals of dogmas together with convention and precedents

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

NAMLI, T. (2013). Kur’an Hükümlerinin Hukuk Sosyolojisi Açısından Değerlendirilmesi -Boşanma Örneği-. Eskiyeni, Sayı: 26, 121–150. https://ajindex.com/articles/664584

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Acar, Halil İbrahim,”Talâk”, TDV. İslam Ansiklopedisi, c. 39. Arpa, Enver, İbn Teymiyye’nin Kur’an Anlayışı, Ankara, 2010,
  2. Fecr Yayınevi.
  3. Atar, Fahrettin, “Muhalea”, TDV. İslam Ansiklopedisi, c. 30. Aydın, M. Akif, İslam-Osmanlı Aile Hukuku, İstanbul, Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı yayınları, 1985.
  4. Bardakoğlu, Ali, “Kur’an ve Hukuk”, Kur’an Ve Tefsir Araştırmaları I, İstanbul, 1998.
  5. Beşer, Faruk, “İslam Fıkıh Kültüründe Kadın Algısının Analizi”, Türkiye V. Dinî Yayınlar Kongresi, Ankara, 2011. Buharî, ebu Abdillah Muhammed bin İsmail (H. 194-256) Sahihu’l-Buhar’i, Riyat, Daru’s-Selam Neşri, 2000. Cassas, ebu Bekir Ahmed bin Ali er-Razî (Ö. H. 370), Ahkamu’l-Kur’an, Beyrut, Daru’l-Kütübi’l-Ilmiyye, 1971.
  6. Davutoğlu, Ahmet, Kur’an ve Tefsir Araştırmaları I, İstanbul 1998.
  7. Döndüren, Hamdi, “Îlâ”, TDV. İslam Ansiklopedisi, c. 22. Duman, Zeki, Beyanü’l-Hak, Ankara, Fecr Yayınevi, 2006.
  8. Ebu Davud, Süleyman bin Eşas es-Sicistani (H. 202-275), es-Sünen, Riyat, Daru’s-Selam Neşri, 2000.
  9. Fazlur Rahman, İslamî Yenilenme, Ankara, Ankara Okulu Yay. 2000.
  10. Gökalp, Ziya, “Fıkıh ve İçtimaiyat”, İslam Mecmuası, I/40; “İçtimaî Usul-ü Fıkıh”, I/3; “İçtimaî Usul-ü Fıkıh”, I/3; Görmez, Mehmet, Türkiye V. Dini yayınlar Kongresi, Ankara, DİB Yay. 2012.
  11. Gürkan, Ülker, Sosyolojik Hukuk İlmi, Ankara Üniversitesi Huk. Fakültesi Yauyınları, 1961.
  12. İbn Atıye, Gazi ebu Muhammed Abdulhak bin Galip el-Endülüsî (Ö. H. 542-6), el-Muharreru’l-Veciz fi Tefsiri’l-Kitabi’l-Aziz, Beyrut, Daru’l-Kütübi’l-Ilmiyye, 1971.
  13. İbn Batuta, Muhammed bin Abdillah et-Tancî (1304-1369), Tuhfetu’n-Nûzzar fi Garâibi’l-Emsar ve’l-Acaibi’l-Esfar (Büyük Dünya Seyahatnamesi, Terc. Muhammed Şerif Paşa, Sadeleştirme Mümin Çevik, İstanbul, Yeni Şafak Kültür Armağanı, tarihsiz. İbn Hanbel, Ahmed, el-Müsned el-Kütübü’s-Sitteti ve Şuruhuhâ, c. 20/1, 2, İstanbul, Çağrı yay. 1992. İbn Mace, ebi Abdillah Muhammed (H. 209-273), es-Sünen, Riyat, Daru’s-Selam Neşri, 2000. İbn Rüşd, ebu’l-Velid Muhammed bin Ahmed (H. 595), Bidâyetü’l-Müçtehid ve Nihâyetü’l-Muktesıd, İstanbul, Dâr’u-Kahraman, 1985. Kazanlı Halim Sabit, “İçtimaî Usul-ü Fıkıh Münasebetiyle” İslam Mecmuası, I/145, II/418. Kur’an’ı-Kerim, Mealler şahsıma aittir. Herhangi bir meal kullanılmamıştır. Kurtubî, ebu Abdillah Muhammed bin Ahmed el-Ensarî (Ö. H. 671), el-Cami’ li-Ahkami’l-Kur’an, Beyrut, Dar’u-İhyai’t-Türasi’l-Arabî, 2002. Mahmud Esad, “Tesettür’ü-nisvan meselesi hakkında son söz”, Sebilü’r-Reşad, II/sayı 279, s. 289. Malik bin Enes, el-Muvatta