Dergiler / Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi / 2022 / Cilt: 10 - Sayı: 3

Marinarozelotes barbatus (L. Koch, 1866)’un Sitogenetik Analizi

Sayfa
1462–1468
Yayın Tarihi
2022-07-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Mayoz bölünmenin profaz 1 evresinde eşey kromozomları pozitif heteropiknotik özellik göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Örümcekler, en çok çalışılan araknid takımlarından birini temsil etmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada Türkiye’nin farklı habitatlarından toplanan erkek örümceklerde Gnaphosidae familyasına ait Marinarozelotes barbatus’un kromozom özellikleri ilk kez araştırılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Mayoz bölünmenin profaz 1 evresinde eşey kromozomları pozitif heteropiknotik özellik göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Karyotip · Kromozom · Marinarozelotes

Özet

Örümcekler, en çok çalışılan araknid takımlarından birini temsil etmektedir. Karmaşık cinsiyet kromozomu belirleme sistemleri nedeniyle özellikle sitogenetik açıdan oldukça ilgi çekicidirler. Kromozomal çalışmalardaki bu karmaşıklık, örümcek sitogenetiği alanındaki çalışmaların sayısını kısıtlamıştır. Bu çalışmada Türkiye’nin farklı habitatlarından toplanan erkek örümceklerde Gnaphosidae familyasına ait Marinarozelotes barbatus’un kromozom özellikleri ilk kez araştırılmıştır. Yer örümceklerini incelemek için standart Giemsa boyaması, hipotonik uygulama, dokuların sabitlenmesi-ezilmesi ve son olarak havada kurutma yöntemleri uygulanmıştır. Türün diploid sayısı 2n♂=22 ve eşey kromozom sistemi X1X20 şeklindedir. Eşey kromozomların ve otozomların kromozom morfolojisi telosentrik tipte bulunmuştur. Otozomal kromozomlardaki relatif uzunluklar kademeli olarak azalış göstermiştir (%9,85-%7,07). Eşey kromozomlarından X1 (%11,11)’in karyotipte en büyük kromozom olduğu, X2 (%6,14)’nin ise en küçük kromozom olduğu hesaplanmıştır. Mayoz bölünmenin profaz 1 evresinde eşey kromozomları pozitif heteropiknotik özellik göstermektedir. Sonuç olarak sunulan ilk karyolojik bulgular, Marinarozelotes cinsi için hem yeni veriler sunmakta hem de yer örümceklerinin karyolojik özellikleri hakkındaki bilgilerimizin artmasına katkı sağlayacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

POYRAZ, H., SIRLIBAŞ, F. A., CİVAN, Ş., KUMBIÇAK, Ü., KUMBIÇAK, Z. (2022). Marinarozelotes barbatus (L. Koch, 1866)’un Sitogenetik Analizi. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 3, 1462–1468. https://ajindex.com/articles/660874

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. N. I. Platnick. “The World Spider Catalog,” version 22.0. American Museum of Natural history, New York, 2021. [Online]. Available: http://wsc.nmbe.ch. [2]P. A. Sebastian and K. V. Peter. Spiders of India. Universities Press/Orient Blackswan. ISBN 978-81 – 7371 -641 -6, 2009. [3]J. A. Coddington and H. W. Levi. “Systematics and evolution of spiders (Araneae),” Annu. Rev. Ecol. Syst. vol.22, pp. 565–592, 1991. [4]D. Araújo, M. C. Schneider, E. Paula-Neto, and D. M. Cella. “The spider cytogenetic database,” version 21.5. 2021. [Online]. Available: www.arthropodacytogenetics.bio.br/spiderdatabase. [5]L. H. B. Souza, A. D. Brescovıt and D. Araujo. “A new species of Synotaxus and the first chromosomal study on Synotaxidae, presenting a rare XY sex chromosome system in spiders (Araneae, Araneoidea),” Zootaxa, vol. 4303 no.1, pp. 140, 2017, doi:10.11646/zootaxa.4303.1.9. [6]D. Araujo, D.M. Cella and A.D. Brescovit. “Cytogenetic analysis of the Neotropical spider Nephilengys cruentata (Araneomorphae, Tetragnathidae): standard staining NORs, C-bands and base-specific Fluorochromes,” Braz. J. Biol. vol. 65, pp. 193-202, 2005. [7]J. Krâl, J. Musilovâ, F. St’áhlavský, M. Řezáč, Z. Akan, R. L. Edward, F. A. Coyle and C. R. Almerje. “Evolution of the karyotype and sex chromosome systems in basal clades of araneomorph spiders (Araneae: Araneomorphae),” Chromosome Res. vol. 14, pp. 859-880, 2006, doi: 10.1007/s10577-006-1095-9. [8]T. K. Tuneva and S. L. Esyunin. “Diversity of fauna and geographic distribution of Gnaphosidae spiders (Aranei) in the Urals,” Entomological Review, vol. 89, no. 8, pp. 1001–1012, 2009, doi:10.1134/S0013873809080144. [9]Z. Kumbıçak, S. Ergene, Ü. Kumbıçak and E. Ekiz.” A chromosomal analysis of five spider species (Araneae: Gnaphosidae, Miturgidae and Philodromidae) from Turkey,” Caryologia, vol. 67 no. 2, pp. 155-159, 2014, https://doi.org/10.1080/00087114.2014.931637. [10]S. Pekâr, J. Krâl. “A comparative study of the biology and karyotypes of two central European Zodariid spiders (Araneae, Zodariidae),” Journal of Arachnology, vol. 29 no. 3, pp. 345-353, 2001, doi:10.1636/0161-8202(2001)029[0345:ACSOTB]2.0.CO;2. [11]Ü. Kumbıçak. “Cytogenetic analysis of Tegenaria elysii (Araneae: Agelenidae),” Sakarya University Journal of Science, vol.22 no. 6, pp. 1669-1673, 2018, doi: 10.16984/saufenblder.363843. [12]A. Levan, K. Fredga and A. A. Sandberg. “Nomenclature for centromeric position on chromosomes,” Hereditas, vol 52 no. 2 pp. 201-220, 1964,