Dergiler / Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2006 / Sayı: 14

1. T.B.M.M.'NİN MEŞRUİYETİ - 1. GENİŞLETİLMİŞ HEYET-İ TEMSİLİYE TOPLANTILARI VE SON OSMANLI MEBUSAN MECLİSİ'NİN TOPLANMA YERİ MESELESİ

Sayfa
1–1
Yayın Tarihi
2015-06-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

T.B.M.M.’ni, ortaya çıkabilecek tartışmaları asgariye indirecek bir şekilde toplamayı başarmıştır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kendini “Kurucu Meclis” olarak niteleyen I.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu bakımdan Heyet-i Temsiliye’nin (onun adına Mustafa Kemal’in), gerek İstanbul Hükümeti, gerek İstanbul’daki Heyet-i Temsiliye üyeleri ile sürdürdüğü haberleşme ve gerekse kendi içinde yaptığı görüşme ve tartışmalar değer kazanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:T.B.M.M.’ni, ortaya çıkabilecek tartışmaları asgariye indirecek bir şekilde toplamayı başarmıştır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:I.T.B.M.M. · Meşruiyet · Kurucu Meclis

Özet

Kendini “Kurucu Meclis” olarak niteleyen I. T.B.M.M.’nin meşruiyeti açısından Son Osmanlı Mebusan Meclisi’nin İstanbul’da toplanması ve -beklendiği gibi- işgalciler tarafından basılarak dağıtılması, ardından da kapatılması önemlidir. Bu bakımdan Heyet-i Temsiliye’nin (onun adına Mustafa Kemal’in), gerek İstanbul Hükümeti, gerek İstanbul’daki Heyet-i Temsiliye üyeleri ile sürdürdüğü haberleşme ve gerekse kendi içinde yaptığı görüşme ve tartışmalar değer kazanmaktadır. Bu süreç incelendiğinde, baştan itibaren Meclis’in Anadolu’da toplanması gerektiğini savunan M. Kemal, ilgililerle yaptığı haberleşme ve Heyet-i Temsiliye toplantılarında gözlediği havaya bağlı olarak bu fikrini bir süreliğine ertelediği görülmektedir. Oluşturduğu diğer seçeneğe yönelen Mustafa Kemal, I. T.B.M.M.’ni, ortaya çıkabilecek tartışmaları asgariye indirecek bir şekilde toplamayı başarmıştır

Abstract

Assembling of Last Ottoman Assembly in İstanbul from the aspect of Legitimacy of I. Turkish Grand National Assembly (I. T.G.N.A.) defining itself as “Constituent Assembly” and being dissolved by the occupants as expected, subsequently its being closed is essential. For this reason, the communication of Committee of Representation (Mustafa Kemal, on behalf of Committee of Representation) with both İstanbul Goverment and members of Committee of Representation İn İstanbul and their negotiation and arguments among themselves were getting appreciated. When this process was investigated, the was seen that Mustafa Kemal, who daimed the necessity of assembling of Assembly in Anatolia from the beginning, postponed his idea for a while in relation to his observation in Committee of Representation’s Conventions and communication with the people concerned. Mustafa Kemal, who turned the other choice he formed, succeeded in assembling I. T.G.N.A. by minimizing the arguments to emerge

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SÖNMEZ, N. (2015). 1. T.B.M.M.'NİN MEŞRUİYETİ - 1. GENİŞLETİLMİŞ HEYET-İ TEMSİLİYE TOPLANTILARI VE SON OSMANLI MEBUSAN MECLİSİ'NİN TOPLANMA YERİ MESELESİ. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 14, 1–1. https://ajindex.com/articles/660547

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. AKŞİN, S. (1998). İstanbul Hükümetleri ve Milli Mücadele, C.II, Son Meşrutiyet (1919-1920). Ankara:
  2. T. İş Bankası. ATATÜRK (1999).
  3. Nutuk, C.I-III. Ankara: T.T.K 1999.
  4. BAYKAL, B. S. (1974). Heyet-i Temsiliye Kararları. Ankara: T.T.K. BAYRAM,A.K. (2003) Siyaset Teorisinde Demokratik Meşruluk ve Sorunları. Sakarya: Basılmamış Doktora Tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İĞDEMİR,U. (1975). Heyet-i Temsiliye Tutanakları. Ankara:
  5. T.T.K. KANSU, M. M. (1988). Erzurum’dan Ölümüne Kadar Atatürk’le Beraber, C.II. Ankara:
  6. T.T.K. KAPANİ, M. (1998). Politika Bilimine Giriş.Ankara:
  7. Bilgi. KARABEKİR, K. (Tarihsiz). İstiklal Harbimiz. İstanbul:
  8. Emre. KARABEKİR, K. (1995). İstiklal Harbimizin Esasları. İstanbul:
  9. Emre. ORBAY, R. (1993). Cehennem Değirmeni- Siyasi Hatıralarım I. İstanbul:
  10. Emre. ÖZALP, K. (1972). Milli Mücadele 2- 1919-1922-Belgeler. Ankara: T.T.K.