KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2007 / Sayı: 19

TÜRKİYE'DE KAMU SEKTÖRÜNDE YENİ YÖNETİM FELSEFESİ: KAYNAK KULLANIMINDA ETKİNLİK AÇISINDAN BİR DEĞERLENDİRME

M. Umur TOSUN
Sayfa
1–1
Yayın Tarihi
2015-06-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Etkinlik artışları önündeki engellerin sırasıyla sosyal sermayenin azlığı, kamu sektöründe performans göstergelerinin tespitinde karşılaşılan güçlükler ve Türkiye'nin idarî teşkilatlanma şekli olduğu tespit edilmiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yeni kamu yönetimi anlayışı çerçevesinde 2002 yılından bu yana Türkiye'de kamu sektörüne ilişkin birtakım yeni düzenlemeler yapılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Düzenlemelerin temel amacı kamu sektöründe tahsis etkinliğinin iyileştirilmesidir.
💡
Sonuç & Katkı:Etkinlik artışları önündeki engellerin sırasıyla sosyal sermayenin azlığı, kamu sektöründe performans göstergelerinin tespitinde karşılaşılan güçlükler ve Türkiye'nin idarî teşkilatlanma şekli olduğu tespit edilmiştir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2002 Verileri
⚙️Değişkenler:Tahsis Etkinliği · Yeni Kamu Yönetimi · X-Etkinliği

Özet

Yeni kamu yönetimi anlayışı çerçevesinde 2002 yılından bu yana Türkiye'de kamu sektörüne ilişkin birtakım yeni düzenlemeler yapılmaktadır. Düzenlemelerin temel amacı kamu sektöründe tahsis etkinliğinin iyileştirilmesidir. Bu çalışmada sözü edilen yeni düzenlemelerin kaynak tahsis etkinliği üzerine etkilerinin bir değerlendirilmesinin yapılması amaçlanmaktadır. Bu bağlamda kamu mali yönetimi kontrol kanunu gibi düzenlemelerle yapılmaya çalışılan reformların piyasa dışı işlem maliyetlerini artırmak suretiyle beklenen etkinlik artışlarını gerçekleştiremediği değerlendirilmesi yapılmaktadır. Etkinlik artışları önündeki engellerin sırasıyla sosyal sermayenin azlığı, kamu sektöründe performans göstergelerinin tespitinde karşılaşılan güçlükler ve Türkiye'nin idarî teşkilatlanma şekli olduğu tespit edilmiştir

Abstract

Since the year 2002, Turkey experienced a series of rectifications involving puclic sector from the perceptives of new public management theory. These rectifications are aiming to enhance the allocative efficiency in Turkish public sector. The purpose of this study is to evaluate the impacts of the rectifications on allocative efficiency. It is concluded that the rectifications, such as Public Financial Management and Control Law article no.5018, that are aiming to enhance the allocative efficiency of the Turkish public sector have negative impacts on the allocative efficiency via transaction costs. It is also concluded that the main hurdles aganist efficiency enhancing policies are the lack of social capital, the difficullties in determining the performance indicators and the administrative structure of Turkey

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TOSUN, M. U. (2015). TÜRKİYE'DE KAMU SEKTÖRÜNDE YENİ YÖNETİM FELSEFESİ: KAYNAK KULLANIMINDA ETKİNLİK AÇISINDAN BİR DEĞERLENDİRME. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 19, 1–1. https://ajindex.com/articles/660516

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Buchanan, J. (1975). The Limits of Liberty: Between Anarchy and Leviathan. University of Chicago Press:
  2. Chicago. Cullis, J. ve J. Philip (1992). Public Finance and Public Choice. McGraw-Hill International Editions (UK) Limited: London. Duncan, W.L. (1995). Total Quality: Key Terms and Concepts. Luftig & Warren International: New York. Forte, F. (1967). “Should Public Goods be Public?”. Papers on Non Market Decision Making. Fukuyama, F. (2004). State Building: Governance and World Order in 21st Century. Cornell University Press:
  3. Ithaca, New York. Gözler, K. (2003),
  4. İdare Hukuku, Cilt No.1 Ekin Kitabevi Yayınları:.Bursa. Günday, M. (2004). İdare Hukuku. İmaj Yayınevi:
  5. Ankara.
  6. Güran, M. C. (2006). Kamu Hizmetlerinde Performans Ölçümü. Hacettepe Üniversitesi Yayınları:
  7. Ankara.
  8. Hood, C. (1991).”Public Management for All Seasons?” Public Administration, 69, 3-19.
  9. Kapani, M. (1993). Kamu Hürriyetleri. Yetkin Basım Yayım ve Dağıtım: Ankara.
  10. Kettl, D.F. (1997). “The Global Revolution in Public Management: Driving Themes and Missing Links.” Journal of Policy Analysis and Management, 16(3), 446-462.
  11. Le Grand, J. (1990).”Equity versus Efficiency: The Elusive Trade-Off”. Ethics, 100(3), 554-568.
  12. Le Grand, J. (1991).”The Theory of Government Failure”. British Journal of Political Science, 21(4), 423-442.
  13. Niskanen, W.A. (1971). Bureaucracy and Representative Government. Aldine- Atherton: New York. Ömürgönülşen, U. (2002). “Performance Measurement in the Public Sector: Rising Concern, Problems in Practice and Prospects.” Hacettepe Üniversitesi İktisadî ve İdarî Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(1), 99-134.
  14. Putnam, R. (2001), “Social Capital: Measurement and Consequences”, Canadian Journal of Policy Research, 2 (1), 41-51.
  15. Stanley, H.U. (1959). “”Bureaucracy” and “Rationality” in Weber's Organization Theory: An Empirical Study”. American Sociological Review, 24(6), 791-795.
  16. Tosun, M.U. (2001). “Bir Kamusal Başarısızlık Ürünü Örneği: Yolsuzluk”, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Maliye Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara.
  17. Wolf, C. Jr. (1987). “Market and Non-market Failure: Comparison and Assessment.” Journal of Public Policy, 7(1), 43-70.
  18. Woolcock, M. (1998), Social Capital and Economic Development, Theory and Society, 27 (2), 151-208.