Dergiler / Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 6 - Sayı: 1

Pozitif Emniyet Kültürü Temel Öğelerini Esas Alan Kazasay Olayları (Near Miss) Raporlama Sistemi

Sayfa
1–1
Yayın Tarihi
2015-11-04
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmada Türkiye’de deniz trafik emniyetini arttırmayayönelik hizmet vermekte olan kurum ve kuruluşlarda görev yapmakta olan 100 kişi ankete katılmış, 42 uzman ile de Delphi uygulaması gerçekleştirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Denizde emniyeti arttırmaya yönelik kural ve düzenlemelergenellikle meydana gelen kazaların incelenmesinden sonra ortaya çıkansonuçlara göre belirlenmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fakat bu düzenlemeler kazalar olmadanönce de belirlenemez mi?Oluşum süreçleri bakımından kazalarla bire bir aynı olan “kazasayolaylarının” (Near Miss) kazalardan tek farkları gerçekleşen olay sonundacan ve mal kaybı ya da çevre kirliliği benzeri herhangi bir kayıp yaşanmamışolmasıdır. “Kazasay olayları” raporlanır, bunlar incelenir ve sonuçlaranaliz edilirse alınması gereken tedbirler kaza olmasını beklemeksizinbelirlenebilir.Emniyeti arttırmaya yönelik tedbirlerin belirlenmesinde “kazasayolaylarının” raporlanmasının gerekliliği bilinmesine rağmen raporlamayapılmasının önünde bir takım engeller vardır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmada Türkiye’de deniz trafik emniyetini arttırmayayönelik hizmet vermekte olan kurum ve kuruluşlarda görev yapmakta olan 100 kişi ankete katılmış, 42 uzman ile de Delphi uygulaması gerçekleştirilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Denizde emniyeti arttırmaya yönelik kural ve düzenlemelergenellikle meydana gelen kazaların incelenmesinden sonra ortaya çıkansonuçlara göre belirlenmektedir. Fakat bu düzenlemeler kazalar olmadanönce de belirlenemez mi?Oluşum süreçleri bakımından kazalarla bire bir aynı olan “kazasayolaylarının” (Near Miss) kazalardan tek farkları gerçekleşen olay sonundacan ve mal kaybı ya da çevre kirliliği benzeri herhangi bir kayıp yaşanmamışolmasıdır. “Kazasay olayları” raporlanır, bunlar incelenir ve sonuçlaranaliz edilirse alınması gereken tedbirler kaza olmasını beklemeksizinbelirlenebilir.Emniyeti arttırmaya yönelik tedbirlerin belirlenmesinde “kazasayolaylarının” raporlanmasının gerekliliği bilinmesine rağmen raporlamayapılmasının önünde bir takım engeller vardır. Bu kapsamda yapılanaraştırmanın birinci evresinde raporlama yapmanın önündeki sorunlar anketyöntemiyle belirlenmiş ve ikinci aşamada ise Delphi tekniği kullanılarak busorunların nasıl aşılacağı belirlenerek etkin, verimli ve sürdürülebilir bir“kazasay olay” raporlama sisteminin esaslarının ortaya çıkartılmasıamaçlanmıştır. Araştırmada Türkiye’de deniz trafik emniyetini arttırmayayönelik hizmet vermekte olan kurum ve kuruluşlarda görev yapmakta olan 100 kişi ankete katılmış, 42 uzman ile de Delphi uygulaması gerçekleştirilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TERZİ, H., GAZİOĞLU, C. (2015). Pozitif Emniyet Kültürü Temel Öğelerini Esas Alan Kazasay Olayları (Near Miss) Raporlama Sistemi. Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 1, 1–1. https://ajindex.com/articles/658796

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. ACAR, B. (2007) Risk Değerlendirilmesi Temelli Yönetim Anlayışının Denizcilikte Uygulanması ve Türk Deniz Ticaret Filosunun Risk Değerlendirmesi Yöntemi İle Analizi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi, İzmir.
  2. AKTEN, N. (2006) Shipping Accidents: A Serious Threat For Marine Environment, Journal of the Black Sea/Mediterranean Environment, Vol.12, No.3, pp.269-304.
  3. ALAN, G. (2010) Denizlerde Emniyet ve Güvenlik: Uluslararası ve Ulusal Mevzuat ve Kurumlar Üzerine Bir İnceleme, Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale. ANDRIESSEN, J. H. E., FAHLBRUCH B. (2004) Knowledge Management of Successes and Errors, Elsevier, Amsterdam. AŞGIN, S. (2008)
  4. Stratejik Yönetim, T.C. İçişleri Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı, Ankara.
  5. AYTAÇ, S. (2011) İş Kazalarını Önlemede Güvenlik Kültürünün Önemi, Türk Metal Sendikası Dergisi, Sayı.147, ss. 30-38.
  6. BARADAN, S., DİKMEN, Ü., MÜNGEN, U., AYTEKİN, O., SÖNMEZ, G. (2011) Türkiye’deki İş Sağlığı ve Güvenliği Hizmetleri Mevzuatının İnşaat Sektörü Açısından İncelenmesi, TMMOB İnşaat Mühendisleri Odası, Türkiye Mühendislik Haberleri Dergisi, Sayı.469, ss. 6-14.
  7. BİNYILDIRIM, T. (1999) İş Kazalarının Oluşumu ve İş Kazalarının Sınıflandırılması, İş Sağlığı ve Güvenliği Konferansı Bildiriler Kitabı, İstanbul 27-28 Kasım 1999, ss. 123-130. CANSO, (2012) Safety Culture Definition and Enhancement Process, Civil Air Navigation Services Organization, July 2012.
  8. DURSUN, S. (2011) Güvenlik Kültürünün Güvenlik Performansı Üzerine Etkisine Yönelik Bir Uygulama, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi, Bursa. EROĞLU, K. E., BERK, Y., ÖKSÜZ, A.S., KESER, N., MERCAN, F. (2009) Sağlık Çalışanlarının Hata Bildirimi Alanında Eğitilmesi ve Tıbbı Hataların Değerlendirilmesi, Uluslararası Sağlıkta Performans ve Kalite Kongresi Bildiriler Kitabı, 19-21 Mart 2009,
  9. Antalya, Cilt.2, ss. 76-84. EUROCONTROL, (2008) Safety Culture in Air Traffic Management: A White Paper, Eurocontrol/FAA Action Plan 15 Safety. EÜTF, (2005) Tıp Eğitiminde Müfredatın Geliştirilmesi İçin Toplumumuzun Öncelikli Sağlık Sorunlarının Belirlenmesi, DPT Proje no 2002 DPT/005, Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir.
  10. GRECH, M., HORBERRY T., KOESTER, T. (2008)
  11. Human Factor in the Maritime Domain, Taylor& Francis Group, London. GİZİR, S. (2008). Örgütsel Değişim Sürecinde Örgüt Kültürü ve Örgütsel Öğrenme, Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı.4, No.2, ss. 182-196.