KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi / 2015 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Etkileşimli Öğretim Stratejisinin Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı Öğrencilerinin Konuşma Becerilerine Etkisi

-

Derya ÇİNTAŞ YILDIZ
Sayfa
14–43
Yayın Tarihi
2015-05-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulgularına göre öğretim elemanları, akran ve öz değerlendirmelerine göre etkileşimli öğretim stratejisiyle hazırlanan konuşma etkinliklerinin öğrencilerin etkili konuşma becerilerini geliştirdiği sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, etkileşimli öğretim stratejisinin Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı 1. sınıf öğrencilerinin (öğretim elemanı, akran ve öz değerlendirme sonuçlarına göre) konuşma becerilerine etkisi araştırılmıştır. 2011-2012 eğitim-öğretim yılında Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı 1.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada deney ve kontrol grupları 40’ar öğrenciden oluşmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulgularına göre öğretim elemanları, akran ve öz değerlendirmelerine göre etkileşimli öğretim stratejisiyle hazırlanan konuşma etkinliklerinin öğrencilerin etkili konuşma becerilerini geliştirdiği sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2011-2012 Verileri
⚙️Değişkenler:Konuşma Becerisi · Etkileşimli Öğretim Stratejisi · Doğrudan Öğretim Stratejisi

Özet

Bu çalışmada, etkileşimli öğretim stratejisinin Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı 1. sınıf öğrencilerinin (öğretim elemanı, akran ve öz değerlendirme sonuçlarına göre) konuşma becerilerine etkisi araştırılmıştır. 2011-2012 eğitim-öğretim yılında Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı 1. Sınıf (I. öğretim) öğrencileri üzerinde gerçekleştirilen bu araştırma, deneysel araştırma modellerinden biri olan ön test – son test kontrol gruplu deneme modeline göre desenlenmiştir. Araştırmada deney ve kontrol grupları 40’ar öğrenciden oluşmaktadır. Öğrencilerin konuşma becerileri, “Etkili Konuşma Ölçeği” (Yıldız ve Yavuz, 2012) aracılığıyla toplanmıştır.Araştırmacı tarafından deney grubunda etkileşimli öğretim stratejisine göre, kontrol grubunda ise doğrudan öğretim stratejisine göre hazırlanan konuşma etkinlikleriyle 10 hafta uygulama yapılmıştır. Araştırma bulgularına göre öğretim elemanları, akran ve öz değerlendirmelerine göre etkileşimli öğretim stratejisiyle hazırlanan konuşma etkinliklerinin öğrencilerin etkili konuşma becerilerini geliştirdiği sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract

This study aimed to determine the effect of interactive teaching strategy on speaking skills. The participants of the study included freshman students of Turkish Education Department of Ahmet Kelesoglu Education Faculty at Selcuk University in 2011-2012 education year. It was patterned according to pretest-lastteset control group which is one of the experimental research models. Both experimental and control groups had 40 students. Speaking skills of the students were evaluated by using the scale of effective speaking. The researcher did applications by using speech activities according to interactive teaching strategies in experimental group and direct teaching strategy in control group during 10 weeks. According to the results obtained from data and evaluations of teaching staff, compeer and self assessment, it was concluded that speech activities which had been prepared with interactive teaching strategy improved speaking skills of the students

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILDIZ, D. Ç. (2015). Etkileşimli Öğretim Stratejisinin Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı Öğrencilerinin Konuşma Becerilerine Etkisi. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 1, 14–43. https://ajindex.com/articles/657291

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Okuma, yazma ve dinleme becerilerinin gelişiminde de etkileşimli öğretim stratejisi kullanılabilir. Açıkgöz, K.Ü. (2007). Aktif öğrenme. İzmir:
  2. Biliş Yayınları.
  3. Aksan, D. (2009). Her yönüyle dil ana çizgileriyle dilbilim. Ankara:
  4. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  5. Ammelburg, G. (2003). Konuşma sanatı, konuşmacı eğitimi. İstanbul:
  6. Doruk Yayımcılık. Amobi, F.A. (2005). Preservice teachers’ reflectivity on the sequence and consequences of teaching actions in a microteaching experience. Teacher Education Quarterly, 32 (1), 115–130.
  7. Andrade, H. (2007). “Self- assessment through rubrics”. Educational Leadership, 4 (2), 26-34.
  8. Arhan, S. (2007) Öğretmen görüşlerine göre ilköğretim okulları ikinci kademede konuşma eğitimi (Ankara İli Örneği). Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi,
  9. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  10. Arslan, A. (2012). Üniversite öğrencilerinin “topluluk karşısında konuşma” ile ilgili çeşitli görüşleri (Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi örneği). Turkish Studies, 7 (3), 221-231.
  11. Aşıcı, M. (1996). İlkokul 4-5. sınıflarda anadili öğretiminde karşılaşılan problemler ve öneriler. Doktora Tezi. İstanbul Üniversitesi,
  12. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  13. Bangir, G. (1997). Sınıf içi iletişime ilişkin öğretmen-öğrenci davranışları görüşleri ve önerileri. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi,
  14. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara Bilge, O. (2005). İlköğretim 6. sinif matematik dersi asal sayilar ve çarpanlara ayirma ünitesinin hedef ve davranişlarini kazandirmada aktif öğrenme yaklaşiminin etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi,
  15. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  16. Bloom, B. S. (1976). Human Characteristics and School Learning. New York: Mcgraw-Hill. Boud, D. & Falchikov, N. (1989). Quantitative studies of self-assessment in higher education: a critical analysis of findings. Higher Education, (18), 529-549.
  17. Bradlow, A.R., & Baker, R.E. (2009). Variability in word duration as a function of probability, speech style and prosody. Lang. Speech, (52), 391–413. Bromley K.; & Modlo M. (1997). Using cooperative learning to improve reading and writing in işbirlikçi öğrenme ortamlarında akademik başarı, tutum ve kalıcılığa etkileri. Doktora Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi,
  18. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
  19. Clark, H. H. (1996). Using language. Cambridge: Cambridge University Press.
  20. Council of Europe (2002). Common European framework of reference for languages: learning teaching assessment case studies, Strasbourg: Council of Europe. Çakır, Ö. (2000). Yabancı dil öğretmen