Dergiler / Dil Dergisi / 2020 / Cilt: 1 - Sayı: 171

TÜRKÇE ÖĞRETMENLERİNİN SÖYLEM BELİRLEYİCİSİ KULLANIMI

Sayfa
75–90
Yayın Tarihi
2020-02-07
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgulara göre, söylem belirleyicilerinin kullanım sıklığı öğretmenin cinsiyetine, yaşına ve deneyimine göre değişiklik göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Söylem belirleyicileri (discourse markers) sözlü ve yazılı söylemde sıkça kullanılan birimlerdir ve bildirişimde önemli işlevler üstlenmektedirler (Schiffrin, 1987, 2001).
📊
Temel Bulgular & Veri:Söylem belirleyicileri, konuşma içerisindeki bölümleri gösteren ve bu bölümler arasında tutarlığı sağlayan "yani", "işte", "şimdi", "evet", "ama", "şey" ve "tamam" gibi dilsel öğelerdir (Özbek, 1998).
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgulara göre, söylem belirleyicilerinin kullanım sıklığı öğretmenin cinsiyetine, yaşına ve deneyimine göre değişiklik göstermektedir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2001 Verileri
⚙️Değişkenler:Söylem belirleyicileri · Söylem modeli · Sınıf içi etkileşim

Özet

Söylem belirleyicileri (discourse markers) sözlü ve yazılı söylemde sıkça kullanılan birimlerdir ve bildirişimde önemli işlevler üstlenmektedirler (Schiffrin, 1987, 2001). Söylem belirleyicileri, konuşma içerisindeki bölümleri gösteren ve bu bölümler arasında tutarlığı sağlayan "yani", "işte", "şimdi", "evet", "ama", "şey" ve "tamam" gibi dilsel öğelerdir (Özbek, 1998). Sınıf içi söylemde pek çok farklı dilsel yapılarla birlikte, söylem belirleyicileri de önemli bir yere sahiptir. Bu yapılar aracılığıyla öğretmenler, sınıf içinde öğrencileri yönlendirebilmekte, konuya yönelik ilgilerini canlı tutabilmekte ve dersin evrelerine ilişkin değişimlere dikkati çekebilmektedir. Diğer bir deyişle, söylem belirleyicileri, sınıf içi etkileşimindeki ya da öğrenme döngüsündeki değişiklikleri ortaya koyabilmektedir. Bu doğrultuda bu araştırmanın amacı, günlük yaşamda kullandığımız söylem belirleyicilerinin sınıf içi iletişimde ne sıklıkla kullanıldığını ve iletişimdeki işlevlerini ortaya koymaktır. Schiffrin'in (1987) söylem modeli çerçevesinde oluşturduğu sınıflandırma, çalışmanın kuramsal çerçevesini oluşturmaktadır. Kesitsel olarak planlanan bu çalışmada, Türkçe öğretmenlerinin söylem belirleyicileri kullanımı üzerine odaklanılmıştır. Veri tabanının oluşturulma sürecinde, mesleksel deneyim süreleri farklılaşan ve farklı ortaokullarda görev yapan 4’ü kadın, 4’ü erkek olmak üzere toplam 8 Türkçe öğretmeni ve 7. sınıf öğrencileriyle çalışılmıştır. 2012-2013 Eğitim Öğretim yılı güz döneminde 16 ders saati kayda alınmıştır. Öncelikle, öğretmenlere araştırmanın konusu ile ayrıntılı bilgi verilmeden, öğrencileriyle ders sırasındaki tüm etkileşimleri kamera ile kaydedilmiştir. Daha sonra da bu öğretmen-öğrenci etkileşimleri yazıya dökülerek çözümlenmiş ve söylem belirleyicisi kullanımı incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre, söylem belirleyicilerinin kullanım sıklığı öğretmenin cinsiyetine, yaşına ve deneyimine göre değişiklik göstermektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SARI, H. Ç. (2020). TÜRKÇE ÖĞRETMENLERİNİN SÖYLEM BELİRLEYİCİSİ KULLANIMI. Dil Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 171, 75–90. https://ajindex.com/articles/657057

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Aijmer, K. (2002). English discourse particles. Evidence from a corpus. Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins. Amador Moreno, C. P., O’Riordan, S., & Chambers, A. (2006). Integrating a corpus of classroom discourse in language teacher education: The case of discourse markers. ReCALL, 18(1), 83–104. doi: 10.1017/S0958344006000619 Aşık, A., & Cephe, T. (2013). Discourse markers and spoken English: Nonnative use in the Turkish EFL setting. English Language Teaching, 9(12), 34-56.
  2. Aysu, S. (2017). The Use of Discourse Markers in the Writings of Turkish Students of English as a Foreign Language: A Corpus Based Study. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 7(1), 132-138. DOI: 10.5961/jhes.2017.191 Biber, D. (Eds.). (2000). Longman grammar of spoken and written English. Beijing: Foreign Language Teaching and Research Press.
  3. Castro, C. (2009). The use and functions of discourse markers in EFL Classroom interaction. Profile 11, 57-77.
  4. Chaudron, C. & Richards, J. (1986). The effect of discourse markers on the comprehension of lectures.Applied Linguistics, 7(2), 113-127. Chen Y. & A.W. He. (2001). Dui bu dui as a pragmatic marker: Evidence from Chinese classroom discourse. Journal of Pragmatics, 33, 1441-465.
  5. Christodoulidou, M. (2011). Lexical markers within the University lecture. NovitasROYAL (Research on Youth and Language). Special issue on conversation analysis in educational and applied linguistics, 5.1, 143-160.
  6. Çakır, H. (2017). Türkçe Derslerinde Söylem Belirleyicisi Olarak Yani’nin İşlevleri. Ülper, H. (Ed.) Türkçe Eğitimi Güncel Araştırmaları (ss. 19-30). Ankara. Pegem Akademi Yayıncılık. DOI 10.14527/9786052410172 Çelik, M. (1999). “‘da’nın İşlevleri”. Dilbilim Arastırmaları, 25-32.
  7. De Fina, A. (1997). An analysis of Spanish bien as a marker of classroom management in teacher student interaction. Journal of Pragmatics, 28(3), 337-354.
  8. Demirtaş, E. (2004). Yabancı dil öğretmenlerinin kullandıkları söylem belirteçleri vebağlamlaştırma ipuçlarının işlevleri. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi. Yıldız TeknikÜniversitesi,
  9. İstanbul.
  10. Dülger, O. (2001). The Use of Discourse Markers in teaching Writing. Yayımlanmış YüksekLisans Tezi. Selçuk Üniversitesi,
  11. Konya. Erdoğan, Y. (2013). Interactional Functions of şey in Turkish Evidence From Spoken Turkish Corpus. Dil ve Edebiyat Dergisi, 10:2, 33-52.
  12. Erk-Emeksiz, Z. (2006). Discourse functions of negative markers in Turkish. 13th Conference on Turkish Linguistics. Uppsala: Uppsala University. Fortuno, B. B. (2006). Discourse ma