Dergiler / Dil Dergisi / 2020 / Cilt: 1 - Sayı: 171

TÜRK İŞARET DİLİNDE GÖNDERİMSELLİK VE İŞARET ALANI

Sayfa
9–27
Yayın Tarihi
2020-02-07
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Uzayın eşbiçimli haritanmasındaki çok belirgin benzerliklere rağmen, işaret dillerindeki gönderimsellik olgusunu çözümlemek için daha fazla karşılaştırmalı dilbilgisel veriyi dikkate almak gerçekten önemlidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Görsel-uzamsal modaliteye özgü farklılıkları ve sözdizim-anlambilim arakesitini bir araya getirerek bu çalışma, Türk İşaret Dilindeki (TİD) işaret alanının gönderimsel amaçlarla kullanılmasına odaklanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Costello (2016)’yı takip eden çalışma, adın kendisi ve “gönderimsel çıkak” olarak adlandırılan uzamsal konum arasındaki ilişkiye yoğunlaşarak anlamsal gönderimsellikte [+kimlik] ϕ-özelliğinin özel rolünü tartışmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Uzayın eşbiçimli haritanmasındaki çok belirgin benzerliklere rağmen, işaret dillerindeki gönderimsellik olgusunu çözümlemek için daha fazla karşılaştırmalı dilbilgisel veriyi dikkate almak gerçekten önemlidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2016 Verileri
⚙️Değişkenler:İşaret alanı · Gönderimsellik · Belirleyici öbeği

Özet

Görsel-uzamsal modaliteye özgü farklılıkları ve sözdizim-anlambilim arakesitini bir araya getirerek bu çalışma, Türk İşaret Dilindeki (TİD) işaret alanının gönderimsel amaçlarla kullanılmasına odaklanmaktadır. TİD verisine dayanarak, kimlik uzayı ve eksiltili uzay (işaretçinin önündeki sınırlı alan) arasındaki belirgin ayrımdan yola çıkarak işaret alanının kullanımının anlambilimsel çözümlenmesine ilişkin genel bir bakış sunmaktadır. TİD’de eksiltili alan hem gönderimsel (örn. söylem gösterimi) hem de gönderim-dışı birimler (örn. belirteç öbeklerindeki göstermeler) ile ilişkili olabilmektedir. Costello (2016)’yı takip eden çalışma, adın kendisi ve “gönderimsel çıkak” olarak adlandırılan uzamsal konum arasındaki ilişkiye yoğunlaşarak anlamsal gönderimsellikte [+kimlik] ϕ-özelliğinin özel rolünü tartışmaktadır. Ayrıca, TİD’de kimlik ϕ-özelliğinin AÖ’yü yöneten işlevsel bir başta yer aldığı öne sürülmektedir. Uzayın eşbiçimli haritanmasındaki çok belirgin benzerliklere rağmen, işaret dillerindeki gönderimsellik olgusunu çözümlemek için daha fazla karşılaştırmalı dilbilgisel veriyi dikkate almak gerçekten önemlidir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MAKAROĞLU, B. (2020). TÜRK İŞARET DİLİNDE GÖNDERİMSELLİK VE İŞARET ALANI. Dil Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 171, 9–27. https://ajindex.com/articles/657054

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Abner, N. (2012). There once was a verb: The predicative core of possessive and nominalization structure in American Sign Language. PhD Dissertation. University of California at Los Angeles. Abney, S. P. (1987). The English noun phrase in its sentential aspect. Doktora Tezi. MIT. Aronoff, M., Meir, I., & Sandler, W. (2000). Universal and particular aspects of sign language morphology. In K. Grohmann & C. Struijke (eds.), University of Maryland working papers in linguistics, 10, 1-33.
  2. Bahan, B. (1996). Non-manual realization of agreement in American Sign Language. PhD Dissertation. Boston University. Bahan, B., Kegl, K., MacLaughlin, D., & Neidle, C. (1995). Convergent evidence for the structure of determiner phrases in American Sign Language. In: L. Gabriele, D. Hardison & R. Westmoreland (eds.), FLSM VI: Proceedings of the Sixth Annual Meeting of the Formal Linguistics Society of Mid-America, 1–12. Bloomington: Indiana University Linguistics Club. Baker, M. C. (2003). Lexical categories: Verbs, nouns and adjectives. Cambridge: Cambridge University Press. Barberà, A. G. (2012). The meaning of space in Catalan Sign Language (LSC). Reference, specificity and structure in signed discourse. PhD. Dissertation. Universitat Pompeu Fabra. Berenz, N. (1996). Person and deixis in Brazilian Sign Language. PhD. Dissertation. University of Calfornia, Berkeley. Bertone, C. (2009). The syntax of noun modification in Italian Sign language (LIS). University of Venice Working Papers in Linguistics, Vol. 19. Bertone, C. (2007). La struttura del sintagma determinante nella Lingua dei Segni Italiana (LIS). PhD. Dissertation. Università Ca’ Foscari, Venice. Bhat, D. N. S. (2004). Pronouns. New York: Oxford University Press. Bošković, Ž. (2005). On the locality of left branch extraction and the structure of NP. Studia Linguistica, 59 (1), 1-45.
  3. Branchini, C. (2014). On relativization and clefting: An analysis of Italian Sign Language. Berlin: De Gruyter Mouton. Brunelli, M. (2011). Antisymmetry and sign languages (LOT Dissertation Series 284). Utrecht: LOT Publications. Carlson, G. (1977). Reference to kinds in English. PhD. Dissertation. University of Massachusetts at Amherst. Chierchia, G. (1998). Reference to kinds across language. Natural Language Semantics, 6 (4), 339-405.
  4. Crisma, P. (1997). L’articolo nella prosa inglese antica e la teoria degli articoli nulli. PhD. Dissertation. Università di Padova. Clark, H. H. (1975). Bridging. In: Proceedings of the 1975 Workshop on T