Dergiler / Kastamonu Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi / 2016 / Cilt: 24 - Sayı: 1

Aday Öğretmenlerin Örgütsel Sosyalleşmeleri İle Kendini Ayarlama Becerileri Arasındaki İlişki

The Relationship Between Candidate Teachers' Organizational Socialization And Their Self-Monitoring Skill

Sayfa
163–182
Yayın Tarihi
2022-11-04
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Dolayısıyla öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme sürecinde kendini ayarlamanın dikkate alınması gereken bir beceri olduğu söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı aday öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmeleri ile kendini ayarlama becerilerinin düzeyini ve ikisi arasındaki ilişkiyi belirlemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İlişkisel tarama modelinin kullanıldığı bu araştırmanın örneklemini 2013-2014 eğitim-öğretim yılında Gaziantep ili Şehitkamil ve Şahinbey merkez ilçelerine atanan 1513 aday öğretmen arasından basit tesadüfi örnekleme yoluyla seçilen 517 kişi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Dolayısıyla öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme sürecinde kendini ayarlamanın dikkate alınması gereken bir beceri olduğu söylenebilir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2013-2014 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmanın amacı aday öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmeleri ile kendini ayarlama becerilerinin düzeyini ve ikisi arasındaki ilişkiyi belirlemektir. İlişkisel tarama modelinin kullanıldığı bu araştırmanın örneklemini 2013-2014 eğitim-öğretim yılında Gaziantep ili Şehitkamil ve Şahinbey merkez ilçelerine atanan 1513 aday öğretmen arasından basit tesadüfi örnekleme yoluyla seçilen 517 kişi oluşturmaktadır. Veri toplamak üzere Erdoğan (2012) tarafından geliştirilen örgütsel sosyalleşme ölçeği ile Lennox ve Wolfe (1984) tarafından geliştirilen revize edilmiş kendini ayarlama ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler üzerinde ilişkisiz ölçümler için Mann Whitney U-testi, Kruskal Wallis H-testi ve korelasyon testi (spearman) yapılmıştır. Buna göre aday öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme düzeyleri ve kendini ayarlama becerileri yüksektir. Aday öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmeleri ile kendini ayarlama becerileri arasında ise düşük düzeyde, pozitif yönde, anlamlı bir ilişkinin olduğu görülmüştür. Dolayısıyla öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme sürecinde kendini ayarlamanın dikkate alınması gereken bir beceri olduğu söylenebilir.

Abstract

The purpose of this study is to determine the level of the teachers' organizational socialization and self-monitoring skills and to determine the relationship between those two concepts. Both the correlational and survey model was used in this research. The sample of the research consists of 517 teachers chosen randomly from 1513 candidate teachers who have assigned to Şehitkamil and Şahinbey central districts in Gaziantep in 2013-2014 educational year. "Organizational Socialization Scale" developed by Erdoğan (2012) and "Revised Self-MonitoringScale" developed by Lennox and Wolfe (1984) was used to gather the necessary data. For data analysis Mann Whitney U- test for independent samples, Kruskal Wallis H-test for independent samples and Spearman Correlation was used.According to analysis results, candidate teachers' organizational socialization level and self-monitoring skills are "high". Also, it has been revealed that there is a "low", meaningful relationship in positive direction between the candidate teachers' organizational socialization and self monitoring skills. Therefore, it can be said that self monitoring skill should taken into consideration for their organizational socialization process.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DEMİRTAŞ, H., UMUR, Z. (2022). Aday Öğretmenlerin Örgütsel Sosyalleşmeleri İle Kendini Ayarlama Becerileri Arasındaki İlişki. Kastamonu Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 1, 163–182. https://ajindex.com/articles/652644

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Açıkalın, A. (1998). Teknik ve toplumsal yönleriyle okul yöneticiliği. Ankara:
  2. Pegem. Anderson, L. R. (1988). Correlates of self-monitoring, sex role typing, and social skills in New Zealand and the United States. Journal of Social Psychology, 127, 677 679. Anderson, L.R., & Randlet, L. (1993). Self-monitoring and life satisfaction of individuals with traditi- onal and nontraditional sexual orientations. Basic and Applied Social Psychology, 14(3), 345-361.
  3. Bacanlı, H. (1990a). Kendini ayarlama becerisinin çeşitli değişkenlerle ilişkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  4. Bacanlı, H. (1990b). Kendini ayarlaması yüksek ve düşük bireylerin kişilik özellikleri. Eğitim Bilimleri I. Ulusal Kongresi, Bildiriler IV: Eğitimde Psikolojik Hizmetler,Ankara Üniversitesi, 459-466.
  5. Bacanlı, H. (1997). Sosyal ilişkilerde benlik kendini ayarlamanın psikolojisi. Ankara:
  6. MEB Yayınları Balcı, A. (2003). Örgütsel sosyalleşme. (2.baskı). Ankara:
  7. Pegem Yayıncılık. Bastian, M. (1987). Potency of self-monıtorıng to influence teacher behavior, instructional impro- vement and student learning. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Brigham Young University, The Department of Curriculum and Instructional Baumeister, R.F. (1987). How the self became a problem: A psychological review of historical research. Journal of Personality and Social Psychology, 52, 163- 176. Blase, J.J. (1986). Socialization as humanization: one side of becoming a teacher. American Socio- logical Association. 59 (2), 100-113.
  8. Brynildson, K.S. (1990). The effects of audiotape self-monitoring on direct instruction teacher presentation techniques. Yayımlanmamış eğitim uzmanlığı tezi. Western Michigan University, Department of Psychology, Michigan. Bursalıoğlu, Z. (2005). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. (13. baskı). Ankara:
  9. Pegem. Can, H. (2002). Organizasyon ve yönetim. (6.baskı). Ankara:
  10. Siyasal Kitabevi.
  11. Cooper-Thomas, H.D. ve Anderson, N. (2006). Organizational socialization: a new theoretical mo- del and recommendations for future research and HRM practices in organizations. Journal of Managerial Psychology. 21(5), 492-516.
  12. Cüceloğlu, D. (2012). İnsan ve davranışı. (23. basım).İstanbul:
  13. Remzi Kitabevi.
  14. Çalık, C. (2006). Örgütsel sosyalleşme sürecinde eğitimin değişen rolü ve önemi. Kastamonu Eği- tim Dergisi. 14 (1), 1-10.
  15. Çalışkan, İ.G. (2009). Öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmelerinin okul yöneticilerinin liderlik tarz- larına ilişkin algılarına göre incelenmesi.Y