Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular 5 yaş iki dillilerin edindikleri ikinci dil nedeniyle D1’deki anlatılarının farklılaştığını ancak aynı etkinin 7 yaşta görülmediğini ortaya koymaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma çocukların anadil ve ikinci dilde hareket olaylarını nasıl anlattıklarını araştırmaktadır, Türkçe (D1: Anadil), İngilizce (D2: İkinci dil). İngilizce hareketin yapılış şeklini fiilde, hareketin yönünü ise fiil dışındaki bir yapıda kodlayan uydu-çerçeveli bir dildir. Buna karşılık Türkçe fiil-çerçeveli bir dil olup hareketin yapılış şeklini daha çok fiilimside, hareketin yönünü ise fiilde kodlamaktadır. İki temel araştırma sorusu cevaplanmaya çalışılmıştır: (1) Edinilen ikinci dil anadildeki hareket olay anlatımlarını etkilemekte midir? (2) Diller arası etkileşim iki yönlü müdür? Yüz on iki 5 ve 7-yaş grubu tek dilli (D1: Türkçe ve iki dilli çocuk (D1: Türkçe, D2: İngilizce) çocuk araştırmaya katılmıştır. Katılımcılar Kurbağa, Neredesin? İsimli yazısız kitap için anlatılar üretmişlerdir. Kitabın içinde yer alan ve hareket olaylarını temsil eden altı sahne kodlama için seçilmiştir. Bunlar sırasıyla: (1) Kurbağanın kavanozdan kaçması, (2) Köpeğin pencereden düşmesi, (3) Tarla faresinin delikten çıkması, (4) Baykuşun ağaçtan çıkması, (5) Köpek ve çocuğun düşmesi ve (6) Çocuk ve köpeğin göle düşmesi. D1 anlatımlarında 5-yaş iki dilliler 5 yaş tek dillilere kıyasla ifadelerinde daha fazla hareketin yapılış şekline atıfta bulunup, hareketin yönü bilgisine daha az yer verirken, bu farklılık 7 yaş grubu iki dilli ve tek dilli çocuklarda gözlemlenmemiştir. İki dilli çocuklar D2 anlatımlarında D1 anlatımlarına nazaran daha az hareket şekli ve daha fazla hareket yönü içeren anlatımlar oluşturmuşlardır. Bulgular 5 yaş iki dillilerin edindikleri ikinci dil nedeniyle D1’deki anlatılarının farklılaştığını ancak aynı etkinin 7 yaşta görülmediğini ortaya koymaktadır. Bulgular iki dilin etkileşimi ve bunun D1 ve D2 hareket olay anlatımlarına yansımasına ışık tutmaktadır.
Abstract
This study investigates how children lexicalize motion event patterns in their first and second languages, L1-Turkish and L2-English. English is a satellite-framed language that conflates motion with manner expressed in themain verb and path in a non-verbal element, whereas Turkish is a verb-framed language that conflates motion withpath in the main verb and expresses manner in a subordinated verb. We asked whether (1) learning a secondlanguage had an effect on children’s event descriptions in their first language and (2) the effects were bidirectional.One-hundred-and-twelve 5- and 7-year-old monolingual (L1-Turkish) and bilingual (L1-Turkish; L2-English)children participated. Participants produced narratives for wordless picture book, Frog, where are you? Six scenesof the book were selected for coding purposes as they represented motion events: (1) Frog’s exit from the jar, (2)Dog’s fall from the window, (3) Gopher popping out of the hole, (4) Owl’s exit from a nest, (5) Boy and dogfalling down and (6) Boy and dog landing in a pond. For L1 descriptions, 5-year-old bilinguals used more manneronly and less path-only descriptions than monolinguals; no difference was found for 7-year-olds. For L2descriptions, bilingual children used less Manner-only and more Path-only expressions in their L2 narrativescompared to L1 narratives. These findings suggest that for 5-year-olds, exposure to second language had an impacton how motion events are encoded. Results inform us about the early interactions between L1 and L2 in motionevent lexicalization.© 2020 JLLS and the Authors - Published by JLLS.