Dergiler / Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 11 - Sayı: 1

CONVENTIO PIGNORIS VE REHİN HAKKININ IN REM NİTELİĞİ

Sayfa
308–356
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu kapsamda söz konusu çalışma Roma hukukunda taraflar arasında kurulan şekilsiz rehin anlaşmasına (conventio pignoris), bu anlaşmanın zamanla hukuki koruma altına alınmasına ve bu hukuki korumaların rehin hakkının sınırlı aynî hak olarak tanınmasındaki rolüne odaklanmış olup, Roma rehin hukukundaki dönüşümün ve sebeplerinin altını çizmeyi amaçlamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Roma hukukunda aynî teminat kavramının, rehin verene ait tek ve belirli bir malvarlığı değerinin alacaklıya teslimi ile kurulan rehinden rehin verene ait güncel ve gelecekteki malvarlığı değerlerinin salt şekilsiz bir anlaşma ile rehnedildiği teslimsiz rehne dönüşümü ekseninde incelenmesi mümkündür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Roma rehin hukukunun günümüze ışık tutan en belirgin özelliği rehnin teslimsiz olarak tarflar arasındaki şekilsiz bir anlaşma (conventio pignoris) ile kurulabilmesine imkan vermiş oluşudur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu kapsamda söz konusu çalışma Roma hukukunda taraflar arasında kurulan şekilsiz rehin anlaşmasına (conventio pignoris), bu anlaşmanın zamanla hukuki koruma altına alınmasına ve bu hukuki korumaların rehin hakkının sınırlı aynî hak olarak tanınmasındaki rolüne odaklanmış olup, Roma rehin hukukundaki dönüşümün ve sebeplerinin altını çizmeyi amaçlamaktadır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Aynî teminat · Conventio Pignoris · Pignus

Özet

Roma hukukunda aynî teminat kavramının, rehin verene ait tek ve belirli bir malvarlığı değerinin alacaklıya teslimi ile kurulan rehinden rehin verene ait güncel ve gelecekteki malvarlığı değerlerinin salt şekilsiz bir anlaşma ile rehnedildiği teslimsiz rehne dönüşümü ekseninde incelenmesi mümkündür. Roma rehin hukukunun günümüze ışık tutan en belirgin özelliği rehnin teslimsiz olarak tarflar arasındaki şekilsiz bir anlaşma (conventio pignoris) ile kurulabilmesine imkan vermiş oluşudur. Bu dönüşüm meşruiyetini, ius praetorium’un işlem hayatı pratikleri ve dönemin ekonomik gereksinimlerini dikkate alarak hukuku şekillendirmesinde bulmaktadır. Conventio pignoris’e hukukî koruma tanınması, rehin hakkının bir aynî hak (ius in rem) olarak karşımıza çıkmasında da büyük önem taşımaktadır. Nitekim rehin hakkının gerektiğinde malike ya da malın bulunduğu üçüncü kişilere ileri sürülmesi imkanı ius praetorium tarafından tanınan koruma yöntemleri ile ortaya çıkmıştır. Özellikle interdictum Salvianum ve daha sonra interdictum Salvianum’un genişletilmesi sonucu ortaya çıkan actio Serviana sonucunda rehin hakkı sahibinin talep hakkını üçüncü kişilere yöneltebileceği kabul edilmiş; rehinli alacaklı rehin konusu malı mal o anda kimin elinde ise ondan alarak borcun ödenmemesi durumunda alacağını elde edebilmiştir. Bu kapsamda söz konusu çalışma Roma hukukunda taraflar arasında kurulan şekilsiz rehin anlaşmasına (conventio pignoris), bu anlaşmanın zamanla hukuki koruma altına alınmasına ve bu hukuki korumaların rehin hakkının sınırlı aynî hak olarak tanınmasındaki rolüne odaklanmış olup, Roma rehin hukukundaki dönüşümün ve sebeplerinin altını çizmeyi amaçlamaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UÇARYILMAZ, T. Ş. (2022). CONVENTIO PIGNORIS VE REHİN HAKKININ IN REM NİTELİĞİ. Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 1, 308–356. https://ajindex.com/articles/651143

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. ARANGIO-RUIZ, Vincenzo, Istiuzioni Dei Diritto Romano, 40. Basım, Jovene, Napoli, 2012. BELEN Herdem, “Ana Hatları ve Bazı Temel Özellikleriyle Taşınmaz Rehin Hakları”, İstanbul Kültür Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Yıl:2006, Cilt: 5, Sayı: 1-2, 2006, (s.3-30).
  2. BENKE, Franz, S, ve MEISSEL, Nikolaus, Roman Law of Property, Manz Verlag, Viyana, 2019.
  3. BERKİ, Şakir, “Roma Hukukunda Aynî Haklar”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Yıl: 1948, Cilt: 5, Sayı:4, (s. 323-375.
  4. BUCKLAND, William, W, A Textbook of Roman Law From Augustus to Justinian, 2. Basım, Cambridge University Press, Cambridge, 1950.
  5. BURDICK, William L, The Principles of Roman Law and Their Relation to Modern Law, Tipki Basi, W.M.W. Gaunt and Sons, Florida, 1989. CUQ, Édouard, Les Institutions Juridiques des Romains Envisagées dans leurs Rapports avec L'état Social et Avec Le Progrès de la Jurisprudence, L’ancien Droit, Paris, 1891. DI MARZO, Salvattore, (çev. Umur, Ziya.), Roma Hukuku, İsmail Akgün Matbaası, İstanbul, 1954ç
  6. ERDOĞMUŞ, Belgin, Eşya Hukuku, 6. Basım, Der Yayınları, İstanbul, 2015.
  7. ERDOĞMUŞ, Belgin, Hukukta Latince Teknik Terimler Özlü Sözler, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 2004.
  8. ERDOĞMUŞ, Belgin, Roma Eşya Hukuku, Der Yayınları, İstanbul, 1994.
  9. ERDOĞMUŞ, Belgin, “Roma Hukukunda Borcun Ayni Teminatına Genel Bir Bakış”, Ümit Yaşar Doğanay’ın Anısına Armağan, Yıl: 1982, Cilt: 1, (s. 255-274).
  10. GIRARD, Paul, Manuel Élémentaire de Droit Romain, 6. Basım, Librarie Arthur Rousseau, Paris, 1918.
  11. GOEBEL, Roger, “Reconstructing the Roman Law of Real Security”, Tulane Law Review, Yıl: 1961-1962, Cilt: 36, (s. 29-67).
  12. GÜRTEN, Kadir, Roma Hukukunda Kefalet Akdi, Adalet Yayınevi, Ankara, 2007.
  13. HALLEBEEK, Jan, “Some Remarks on Laesio Enormis and Proportionality in Roman-Dutch Law and Calvinistic Commercial Ethics”, Fundamina, Yıl: 2015, Cilt: 21, Sayı: 1, (s.14-33).
  14. HAUSMANINGER, Herbert ve SELB, Walter, Römisches Privatrecht, 9. Basım, Böhlau, Viyana, 2001. HONORÉ, Tony, Emperors and Lawyers, 2. Basım, Oxford University Press, Oxford, 1994.
  15. JONES, David, The Bankers of Puteoli: Finance, Trade and Industry in the Roman World, Tempus, Glouchestershire, 2006.
  16. JÖRS, Paul, KUNKEL, Wolfgang ve WENGER, Leopold, Römisches Recht, 3. Basım, Springer, Heidelberg, 1949.
  17. KARADENİZ, ÇELEBİCAN, Özcan, Roma Eşya Hukuku, 3. Basım, Yetkin Kitabevi, Ankara, 2006.
  18. KARADENİZ, ÇELEBİCAN, Özcan, Roma Hukuku, 11. Basım, Yetkin Kitabevi, Ankara, 2007.
  19. KARAGÖZ ÇOKYAŞAR, Havva, “Roma Hukuk