Dergiler / Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2022 / Cilt: 31 - Sayı: 2

KAHRAMANMARAŞ MÜZESİ’NDE KORUNMAKTA OLAN BİR GRUP TAŞ ESER HAKKINDA DÜŞÜNCELER

THOUGHTS ABOUT A GROUP OF STONE ARTIFACTS PRESERVED AT KAHRAMANMARAŞ MUSEUM

Sayfa
573–589
Yayın Tarihi
2022-11-07
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Binyılın ilk yarısına tarihlediğimiz üç sürme kutusunun bazı özelliklerinin ise Amik Ovası yerleşimleriyle benzeştiği görülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu yazının konusunu Kahramanmaraş Müzesi’nde korunmakta olan dokuz adet taş eser oluşturmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Binyıla tarihlediğimiz altısının ortak özelliği ön, arka ve bazılarının da yan yüzlerinde tapınak cephesi veya nişi tasvirine sahip olmalarıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Binyılın ilk yarısına tarihlediğimiz üç sürme kutusunun bazı özelliklerinin ise Amik Ovası yerleşimleriyle benzeştiği görülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu yazının konusunu Kahramanmaraş Müzesi’nde korunmakta olan dokuz adet taş eser oluşturmaktadır. Bu eserlerden MÖ II. Binyıla tarihlediğimiz altısının ortak özelliği ön, arka ve bazılarının da yan yüzlerinde tapınak cephesi veya nişi tasvirine sahip olmalarıdır. Bunlardan ikisi sürme kutusu, biri yarım kalmış, sürme konulacak tüp deliklerinin açılmadığını düşündüğümüz sürme kutusu ve diğer üç eserin de mezarlara ya da tapınaklara bırakılan dini anlam içeren eşyalar olduğunu düşünmekteyiz. MÖ I. Binyılın ilk yarısına tarihlediğimiz üç sürme kutusunun bazı özelliklerinin ise Amik Ovası yerleşimleriyle benzeştiği görülmektedir.

Abstract

The subject of this article is nine stone artefacts preserved in Kahramanmaraş Museum. The common feature of the six of these artefacts, which we dated to the 2nd Millennium BC, is that they have temple façades or niches on the front, back and some side faces. Two of them are kohl boxes, one of them is unfinished, we think that the holes of which for the tube to put the kohl are not opened, and we think that the other three artefacts are items with religious meaning left in tombs or temples. Some features of the three kohl boxes that we dated to the first half of the 1st Millennium BC seem to be similar to the settlements of the Amuq Plain.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GİRGİNER, K. S. (2022). KAHRAMANMARAŞ MÜZESİ’NDE KORUNMAKTA OLAN BİR GRUP TAŞ ESER HAKKINDA DÜŞÜNCELER. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 31 - Sayı: 2, 573–589. https://ajindex.com/articles/649595

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Aston-Green, B. A. (1994).
  2. Ancient Egyptian Stone Vessel, Material and Forms, Studien zur Archäologie und Geschichte Altägyptens Band 5, Heidelberg: Heidelberg Orientverlag. Bevan, A. H. (2001). Value Regimes in the Eastern Mediterranean Bronze Age: A Study through Stone Vessels, PhD Thesis, University of London, London. Bevan, A. (2007). Stone Vessels and Values in the Bronze Age Mediterranean, Cambridge University Press,
  3. New York. Carter, E. (1995). “Report on the Kahramanmaraş Archaeological Survey Project from 24/9/93 to 11/11/93”, XII. AST, 331-341.
  4. Carter, E. (1996). The Kahramanmaraş Archaeological Survey Project: A Preliminary Report on the 1994 Season. XIII. AST 1, 289-305.
  5. Dumankaya, O. (2019). “Kayıp Kent Germanicia: Lokalizasyon Problemleri Üzerine Yeni Gözlemler, Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi 66, 409-434.
  6. El-Kilany, E. - Raoof, E. (2017). “Facial Cosmetics in Ancient Egypt”, Egyptian Journal of Tourism Studies 16/1, 1-19.
  7. Ersoy, A. (2017). Mozaikleri ile Yeniden Doğan Kent Germanicia, Lampert Academic Publishing, Balti. Genç. E. (2021). “Tilbaşar Erken Tunç Çağı Pişmiş Toprak Figürinleri Üzerine Bir Değerlendirme”. OLBA XXIX, 47-76.
  8. Gerçek, A. - Girginer, K.S. - Girginer-Oyman, Ö. - Gerçek, H. (2019). “Bone Artifacts as Witnesses to Cultural Continuity at Tatarlı Höyük”, Cuadernos de Prehistoria y Arqueología de la Universidad de Granada (CPAG) 29, 11-25.
  9. Girginer, K. S. (2021). “Tatarlı Höyük’ten Geç Hitit Çağı’na Ait Bir ‘Sürme Kutusu’, OLBA XXIX, 109-136.
  10. Girginer, K. S. – Girginer-Oyman Ö. (2020). “Tatarlı Höyük Stratigrafisi Üzerine Ön Sonuçlar”, MORS IMMATURA: Amanosların Gölgesinde, Hayriye Akıl Anı Kitabı, Eds. K. S. Girginer – G. Dardeniz – A. Gerçek – F. Erhan – E. Genç – İ. Tuğcu – Ö. Oyman-Girginer – M. C. Fırat – H. Gerçek – M. F. Tufan, Ege Yayınları, İstanbul, 211-250.
  11. Gorny, R. L. (1990). Alişar Höyük in the Second Millenium B.C., PhD Thesis, University of Chicago, Chicago- Illinois. Hawkins, J. D. (2000). Corpus of Hieroglyphic Luwian Inscriptions of the Iron Age, Vols.1-3,
  12. Berlin-New York. İlaslan, E. (2019). Türkiye’de Yayılış Gösteren Gazella Gazella (Pallas, 1766) Türünün Filocoğrafyası, Aksaray Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü’nde Hazırlanmış Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Aksaray. Konyar, E. (2008a). “Kahramanmaraş Yüzey Araştırması 2007”, AKMED 6, 130-136.
  13. Konyar, E. (2008b). “M.Ö. I. Binyılda Maraş: Gurgum Krallığı”, Toplumsal Tarih 180, 74-79.
  14. Konyar, E. (2010). “İlk Tunç Çağı’ndan