Dergiler / Arkeoloji ve Sanat / 2017 / Cilt: 0 - Sayı: 155

PALAIOLOGINA ANITI VE İSTANBUL’DAKİ KYRA MARTHA MANASTIRI

The Monument of a Palaiologina and the Monastery of Kyra-Martha in Constantinople

Sayfa
161–174
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Manastırdan günümüze hiçbir şey kalmamıştır, fakat Lips Manastırı’na yakın olduğu ve Palaiologos’lar devri Konstantinopolis’inin en önemli kadın manastırlarından biri olduğu kaynaklardan bilinmektedir*.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İstanbul Arkeoloji Müzesi’nde korunan 4020T kodlu kabartma, Paleologos’lar devri sanatının bir şaheseridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Üzerinde bulunan yazıta göre, adı Maria Palailogina olan ve portresi levhanın sol tara-fına yontulmuş olan bir rahibenin mezar anıtından gelmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Manastırdan günümüze hiçbir şey kalmamıştır, fakat Lips Manastırı’na yakın olduğu ve Palaiologos’lar devri Konstantinopolis’inin en önemli kadın manastırlarından biri olduğu kaynaklardan bilinmektedir*.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İstanbul Arkeoloji Müzesi’nde korunan 4020T kodlu kabartma, Paleologos’lar devri sanatının bir şaheseridir. Üzerinde bulunan yazıta göre, adı Maria Palailogina olan ve portresi levhanın sol tara-fına yontulmuş olan bir rahibenin mezar anıtından gelmiştir. Levhanın özgün yeri, bir arcosolium nişinin arka duvarı olmalıdır ve muhtemelen süslemesi yazıtın diğer yanında Kutsal Bakire’nin yontulmuş bir figürünü içermiştir. İsa’nın boyanmış bir kabartma figürü de bu kompozisyonda, muhtemelen mezarın üst kısmında bulunuyor olmalıdır. Levhanın üzerinde portresi bulunan rahibe tanımlanamamıştır, fakat bu kişinin İmparator Michael VIII Paleologos’un kız kardeşi olan ve rahi-be olarak Konstantinopolis’teki Kyra-Martha Manastırı’nı kuran Maria Palaiologina olması olasılığı vardır. Bu durumda levha, manastırın içinde yer alan Maria’nın mezarına ait olabilir. Manastırdan günümüze hiçbir şey kalmamıştır, fakat Lips Manastırı’na yakın olduğu ve Palaiologos’lar devri Konstantinopolis’inin en önemli kadın manastırlarından biri olduğu kaynaklardan bilinmektedir*.

Abstract

The relief slab 4020T preserved in the Istanbul Archaeological Museum is a masterpiece of Palaiologan art. According to its inscription, it came from the tomb monument of a nun whose name was Maria Palaiologina and whose carved portrait occupies the left part of the slab. The original position of the slab must have been the back wall of an arcosolium niche and its decoration prob-ably included a carved figure of the Virgin on the other side of the inscription. A painted or relief figure of Christ must have also been included in the composition, most likely on the upper part of the tomb. The nun portrayed on the slab has not been identified, but it is possible that she was Maria Palaiologina, sister of the emperor Michael VIII Palaiologos, who became a nun and founded the monastery of Kyra-Martha in Constantinople. In this case, the slab may have belonged to Maria’s tomb, which was located in the monastery. Nothing remains of the monastery, but it is known from the sources that it was close to monastery of Lips and that it was one of the most important female monasteries of Palaiologan Constantinople.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MELVANİ, N. (2022). PALAIOLOGINA ANITI VE İSTANBUL’DAKİ KYRA MARTHA MANASTIRI. Arkeoloji ve Sanat, Cilt: 0 - Sayı: 155, 161–174. https://ajindex.com/articles/648717

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Asutay-Effenberger, N. 2007. Die Landmauer von Konstantinopel - İstanbul. Berlin - New York. Asutay-Effenberger, N. 2008. “Das Kloster des Ioannes Prodromos tes Petras in Konstantinopel und sein Bezug zur Odalar und Kasım Ağa Camii”, Millennium 5: 299-326.
  2. Ayverdi, E. H. 1958. Fâtih devri sonlarinda İstanbul mahalleleri, sehrin iskânı ve nüfusu. Ankara.
  3. Barsanti, C. 2001. “Costantinopoli e l’Egeo nei primi decenni del XV secolo: la testimonianza di Cristoforo Buondelmonti”, Rivista dell’Istituto Nazionale di Archeologia e Storia dell’Arte 56: 83-253.
  4. Belting, H. 1972. “Zur Skulptur aus der Zeit um 1300 in Konstantinopel”, Münchner Jahrbuch der bildenden Kunst, Ser. 3/23: 63-100.
  5. Brooks, S. 2003a. “Sculpture and the Late Byzantine Tomb”, H. Evans (ed.) Byzantium. Faith and Power, exhibition catalogue: 95-115.
  6. Metropolitan Museum of Art, New York. Brooks, S. T. 2003b. Commemoration of the Dead: Late Byzantine Tomb Decoration (mid-thir-teenth to mid-fifteenth centuries). PhD. Diss., Institute of Fine Arts, NYU. Buckler, W. H. 1924. “The Monument of a Palaiologina”, Mélanges offerts à M. Gustave Schlumberger, vol. 2: 521-526.
  7. Paris. Cirac, S. 1961. “Tres monasterios de Constantinople visitados por Españoles en el año 1403”, Revue des Études Byzantines 19: 358-382.
  8. Effenberger, A. 2006. “Die Klöster der beiden Kyrai Martha und die Kirche des Bebaia Elpis-Klosters in Konstantinopel”, Millenium 3: 255-293. Estrada López, F. (ed.) 1999. Ruy González de Clavijo, Embajada a Tamorlán. Madrid. Evans, H. (ed.) 2003. Byzantium. Faith and Power, exhibition catalogue. Metropolitan Museum of Art, New York. Eyice, S. 1954. “Sekbanbaşı İbrahim Ağa Mescidi ve İstanbul‘un Topografyası Hakkında bir Not”, Fatih ve İstanbul 2: 139-168.
  9. Failler, A. (ed.) 1984. Georges Pachymérès, Relations Historiques. Paris. Fıratlı, N. 1990. La sculpture byzantine figurée au Musée Archéologique d’Istanbul. Paris. Γουναρίδης, Π. 1999. Το κίνημα των Αρσενιατών, Athens. Grabar, A. 1976. Sculptures byzantines du Moyen Âge II: XIe-XIVe siècle. Paris. Heisenberg, A. 1920. Aus der Geschichte und Literatur der Palaiologenzeit. Munich. İnalcık, H. 2012. The Ottoman Survey of Istanbul 1455. Istanbul. Janin, R. 1953. La géographie ecclésiastique de l’empire byzantin. Ι. Le Siège de Constantinople et le Patriarcat Oecuménique. 3: Les églises et les monastères. Paris. Kidonopoulos, V. 1994. Bauten in Konstantinopel, 1204-1328:
  10. Verfall und Zerstörung, Restaurierung, Umbau und Neubau von Profan- und Sakralbaut