KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Abant Sosyal Bilimler Dergisi / 2021 / Cilt: 21 - Sayı: 1

TÜRKÇE REHBERLİK ÖNERİSİNİN PAYDAŞLAR TARAFINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ: DOĞU KARADENİZ BÖLGESİ ÖRNEĞİ

Ertuğrul DÜZGÜN
Sayfa
239–258
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgular bilgisayar ortamına aktarılarak betimsel olarak analiz edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Turist Rehberliği Meslek Kanununa göre turist rehberliği yapabilmek için bir yabancı dil yeterliliğine sahip olmak gerekmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak belirli dönemlerde gerek turizm birlikleri gerekse sivil toplum kuruluşları tarafından Türk gruplara yönelik rehberlik hizmetinin yabancı dil bilen turist rehberleri yerine Türkçe rehberlik çalışma kartı alarak anlatım yapan rehberler tarafından verilebileceğine yönelik talepler gündeme gelmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgular bilgisayar ortamına aktarılarak betimsel olarak analiz edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türkçe Turist Rehberliği · Doğu Karadeniz · Paydaş Görüşü

Özet

Turist Rehberliği Meslek Kanununa göre turist rehberliği yapabilmek için bir yabancı dil yeterliliğine sahip olmak gerekmektedir. Ancak belirli dönemlerde gerek turizm birlikleri gerekse sivil toplum kuruluşları tarafından Türk gruplara yönelik rehberlik hizmetinin yabancı dil bilen turist rehberleri yerine Türkçe rehberlik çalışma kartı alarak anlatım yapan rehberler tarafından verilebileceğine yönelik talepler gündeme gelmektedir. Buradan hareketle araştırmanın amacı, Türkçe rehberliğin sektöre ne gibi katkılar sunacağı veya zararlar verebileceği, Doğu Karadeniz Bölgesindeki uygulayıcılar (turist rehberleri, acentalar) tarafından tespit edebilmek olmuştur. Bu amaç doğrultusunda ilgili paydaşların görüşleri yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile yüz yüze veya telefon aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen bulgular bilgisayar ortamına aktarılarak betimsel olarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda Türkçe rehberlik faaliyetinin sektöre getireceği olumlu ve olumsuz durumlar paydaşların gözünden ortaya çıkarılmıştır. Seyahat acentası temsilcileri genel olarak Türkçe rehberliğe sıcak bakarken mevcut rehberler Türkçe rehberliğin turist rehberliği mesleğine ciddi zararlar vereceği yönünde birleşmişlerdir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DÜZGÜN, E. (2022). TÜRKÇE REHBERLİK ÖNERİSİNİN PAYDAŞLAR TARAFINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ: DOĞU KARADENİZ BÖLGESİ ÖRNEĞİ. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 1, 239–258. https://ajindex.com/articles/648066

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aktaş, S. ve Batman, O. (2010). Efsanelerin Turistik Çekicilik Üzerine Etkileri: Profesyonel Turist Rehberlerine Yönelik Bir Araştırma, e-Journal of New World Sciences Academy, 5(4), 367-395.
  2. Ap, John ve Kevin K. F. Wong. (2001). Case Study on Tour Guiding: Professionalism, Issues and Problems. Tourism Management, 22 (5), 551-563.
  3. Apalı, Z. A. ve Kırlar-Can, B. (2020). Turist Rehberliği Mesleğine Genel Bakış. E. Düzgün (Ed.). Örnek Olaylarla Turist Rehberliği içinde (ss. 19-42).
  4. Detay Yayıncılık. Bertaux, D. (1981). From the Life-History Approach to the Transformation of Sociological Practice. In Daniel Bertaux (Ed.), Biography and society: The life history approach in the social sciences (pp.29-45). London: Sage. Cohen, E. (1985). The Tourist Guide: The Origins, Structure and Dynamics of a Role. Annals of Tourism Research, 12 (1), 5–29.
  5. Çokal, Z. (2019). Turist Rehberlerinin Performansının Destinasyon İmajına Etkisinde Etik Davranışlarının Düzenleyici Rolü: Nevşehir Örneği. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi,
  6. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Nevşehir. Çolakoğlu, O., Epik, F. ve Efendi, E. (2010).
  7. Tur yönetimi ve Turist Rehberliği, Ankara:
  8. Detay Yayıncılık. Dahles H (2002) The Politics of Tour Guiding Image Management in Indonesia. Annals of Tourism Research 29(3): 787 Değirmencioğlu, Ö. (2001) Türkiye’de Turizm Rehberliği Üzerine Bir Araştırma. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi 12 (2): 189–196.
  9. DiCicco Bloom, B. ve Crabtree, B. F. (2006). The Qualitative Research Interview. Medical education, 40(4), 314-321.
  10. Düzgün, E. (2020). Turist Rehberliği Mesleğine Genel Bakış. E.Düzgün (Ed.). Örnek Olaylarla Turist Rehberliği içinde (ss. 19-42). Detay Yayıncılık. European Federation of Tourist Guide Associations. (2020). About, https://www.feg-touristguides.com/about.php (Erişim Tarihi: 03.02 2020).
  11. Güzel, Ö., Türker, A. ve Şahin, İ. (2014). Profesyonel Turist Rehberlerinin Algıladıkları Mesleki Engelleri Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Gazi Üniversitesi Turizm Fakültesi Dergisi, 2, 173-190.
  12. Hacıoğlu, N. (2006). Seyahat Acentacılığı ve Tur Operatörlüğü. (6.Baskı), Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. İstanbullu Dinçer F. ve Kızılırmak İ (1997) Türkiye’de Turizmin Gelişmesinde Turist Rehberlerinin Rolü, Erciyes Üniversitesi Nevşehir Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Yüksekokulu Hafta Sonu Semineri IV, Nevşehir, 05-07
  13. Aralık. Karasar, N. (2015). Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar-İlkeler-Teknikler. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. Kültür ve T