Dergiler / YEDİ: SANAT, TASARIM VE BİLİM DERGİSİ / 2016 / Cilt: 0 - Sayı: 15

Türkiye'de Endüstriyel Tasarım Eğitimini Tanımlamak: Güncel Bir Sentez ve Gelecek için Öneriler

Characterizing Industrial Design Education in Turkey: A Current Synthesis for Future Directions

Sayfa
39–50
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türkiye'de tasarım eğitiminin ileriki vadede durumuna dair öneriler ayrıca sunulmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye'de endüstriyel tasarım alanında farklı düzeylerde eğitim veren üniversitelerin sayılarında son yıllarda bir artış gözlemlenmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu artışın nedenleri Türkiye'deki eğitim reformlarından kaynaklanmamakla birlikte, tasarım alanı dışındaki gelişmelerde bulunabilir.
💡
Sonuç & Katkı:Türkiye'de tasarım eğitiminin ileriki vadede durumuna dair öneriler ayrıca sunulmaktadır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Türkiye'de endüstriyel tasarım alanında farklı düzeylerde eğitim veren üniversitelerin sayılarında son yıllarda bir artış gözlemlenmektedir. Bu artışın nedenleri Türkiye'deki eğitim reformlarından kaynaklanmamakla birlikte, tasarım alanı dışındaki gelişmelerde bulunabilir. Üniversitelerin şirketleşme yolundaki evrimi genellikle yabancı modellerden uyarlanmış bir iş modelini takip eder niteliktedir. Benzer eğitim modellerinin benimsenmesi endüstriyel tasarım programlarında da, özellikle özel üniversitelerin bünyesinde, genişleme yolunda yönlendirici olmaktadır. Türkiye'de hızla büyümekte olan endüstriyel tasarım eğitimi çerçevesinde ise tasarım departmanlarını tanımlayıcı hizmet özellikleri veya nitelikleri hakkında nispeten az bilgi bulunmaktadır. Bu makalenin temel amacı, Türkiye'de endüstriyel tasarım bölümlerinin özelliklerini; coğrafi dağılımı, ev sahibi üniversiteler ve fakülteler, akademik kadrolar, öğrenci seçme kriterleri ve öğrenci sayılarına referansla tartışmaktır. Türkiye'de tasarım eğitiminin ileriki vadede durumuna dair öneriler ayrıca sunulmaktadır.

Abstract

In recent years, we see an expansion of schools offering degrees at different levels in the field of industrial design in Turkey. Reasons for this expansion can well be found outside the design field itself as well as the national education reforms. This shift towards corporatization of universities is a business model usually adapted from foreign models. This adoption in education models also lead to the expansion of industrial design programs especially in private universities. Despite the rapid growth of industrial design education in Turkey, there is relatively little knowledge about the features or qualities that serve to identify these design departments. The main aim of this article is to discuss characteristics of industrial design departments in Turkey as a case regarding programs' profiles in geographical distribution, housing universities and faculties, academic members, student selection criteria and student numbers. Final remarks are recommendations for a prospective state of design education in Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DOĞU, D. I., ER, H. A., ÖĞÜT, Ş. T. (2022). Türkiye'de Endüstriyel Tasarım Eğitimini Tanımlamak: Güncel Bir Sentez ve Gelecek için Öneriler. YEDİ: SANAT, TASARIM VE BİLİM DERGİSİ, Cilt: 0 - Sayı: 15, 39–50. https://ajindex.com/articles/646605

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. . 2006-2007 Öğretim Yılı Kurumsal Öz Değerlendirme Raporu, İstanbul: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi.
  2. Alyanak, Şermin (1996). "E.Ü.T. Mezunları Listesi", Industrial Design Department Archives, Kadıköy, İstanbul:
  3. Marmara University. Asatekin, Mehmet (1979). "Türkiye'de Endüstriyel Tasarımının Geliştirilmesi", Arkitekt (1): 84. Asatekin, Mehmet (2006). "ODTÜ Mimarlık Faku?ltesi Endu?stri Üru?nleri Tasarımı Bölu?mü 'BAŞLANGIÇ NOTLARI'", Tasarım + Kuram (5): 28-33.
  4. Asatekin, M., and Mutaf, G. (1978). Endu?stri Tasarımı Bölu?mü Kuruluş Raporu, Ankara: Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
  5. Bayazıt, Nigan (2006). "İTÜ>de Endu?stri Üru?nleri Tasarımı Bölu?mü 'DENEYİ'mim'", Tasarım + Kuram (5): 41-53.
  6. Celbiş, Ümit (2006). "Marmara Üniversitesi,
  7. Güzel Sanatlar Fakültesi, Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü", Tasarım + Kuram (5): 34-40.
  8. Dimmock, Clive (2007). "Comparing Educational Organizations", Comparative Education Research: Approaches and Methods, ed. Mark Bray - Bob Adamson -Mark Mason, Comparative Education Research Centre, The University of Hong Kong, Hong Kong, China: Springer, pp: 283-298.
  9. Dimmock, C., & Walker, A. (1998). "Towards Comparative Educational Administration: The Case for a Cross-Cultural, School-Based approach", Journal of Educational Administration 36 (4): 379-401.
  10. Er, Alpay (2001). "The Advantage or Disadvantage of Delay? - Peculiar Characteristics of Industrial Design Education in the Periphery", Designing Designers - Training Strategies for the Third Millennium, ed. Luisa Collina - Giuliano Simonelli, Milano: Edizioni POLI.DESIGN, pp: 127-134.
  11. Er, Alpay (2009). "A Creative Convergence of Modernity, Globalization and Tradition: Understanding Industrial Design in Turkey", Asia Design Journal 4(4): 68-89.
  12. Er, Alpay, and Er, Özlem (2006). "Design research in the periphery: A review of the foundations and development characteristics of industrial design research in Turkey", A/Z ITU Journal of the Faculty of Architecture 3(1-2): 85-97.
  13. Er, A., Korkut, F., and Er, O. (2003). "U.S. Involvement in the development of Design in the Periphery: The Case History of Industrial Design Education in Turkey, 1950s-1970s", Design Issues 19(2): 17-34.
  14. Ertaş, G. Demet (2011). "İTÜ Endu?stri Üru?nleri Tasarımı Bölu?mu?nün Kuruluşu", Endu?stride Tasarımda Eğitimde 40 Yıl Sempozyum Bildiri Kitabı, ed. Oğuz Bayrakçı - Ahmet Z. Turan - Ilgım Eroğlu - Kerem Özcan - Sema Bıyıklıoğlu - A. Selami Çifter - Yener Altınparmakoğulları - Merve Özyurt - Erhan Gülen, Fındı