Dergiler / Uluslararası İlişkiler / 2010 / Cilt: 7 - Sayı: 27

Türkiye'de sivil asker-ilişkisinin unutulan boyutları

The forgotten dimensions of civil-military relations in Turkey

Sayfa
29–50
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çatışmayı öne çıkaran yaklaşım üç temel epistemolojik geleneği ihmal etmektedir: akılcı (stratejik) eylem yaklaşımı; uluslararası yapısal-kurumsal yaklaşım ve kültürel yaklaşım.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’de sivil-asker ilişkileri çoğu zaman ikili ve çatışmacı bir paradigma içinde anlaşılmakta ve açıklanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Her ne kadar bu kuramsal çerçeve Türkiye’deki durumu belli bir açıdan yansıtıyor olsa da, “sivil-asker işbirliğini” açıklamakta yetersiz kalmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Çatışmayı öne çıkaran yaklaşım üç temel epistemolojik geleneği ihmal etmektedir: akılcı (stratejik) eylem yaklaşımı; uluslararası yapısal-kurumsal yaklaşım ve kültürel yaklaşım.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Türkiye’de sivil-asker ilişkileri çoğu zaman ikili ve çatışmacı bir paradigma içinde anlaşılmakta ve açıklanmaktadır. Her ne kadar bu kuramsal çerçeve Türkiye’deki durumu belli bir açıdan yansıtıyor olsa da, “sivil-asker işbirliğini” açıklamakta yetersiz kalmaktadır. Seçimle iktidara gelen sivil Hükümet ile Genelkurmay arasında süren yoğun işbirliğini anlamak ve açıklamak için değişik paradigmalardan esinlenen çok yönlü bir yaklaşıma ihtiyaç vardır. Çatışmayı öne çıkaran yaklaşım üç temel epistemolojik geleneği ihmal etmektedir: akılcı (stratejik) eylem yaklaşımı; uluslararası yapısal-kurumsal yaklaşım ve kültürel yaklaşım.

Abstract

Many analysts, in explaining civil-military relations in Turkey often develop their arguments within the framework of a binary and conflict-oriented paradigm. Although the confrontational analyses have long been reflective of certain aspects of the Turkish case their explanatory value is increasingly fading as a result of newly crystallizing trends characterized by an intense cooperation between the democratically elected government and the General Staff. The main defect of the dichotomous and confrontational paradigm is that it overlooks three fundamental epistemological approaches: the rational (strategic) action approach; the international structural-institutional approach, and the cultural approach.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAOSMANOLU, B., GÖKAKIN, B. Ö. (2022). Türkiye'de sivil asker-ilişkisinin unutulan boyutları. Uluslararası İlişkiler, Cilt: 7 - Sayı: 27, 29–50. https://ajindex.com/articles/645072

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akkoyunlu, Karabekir Military Reform and Democratization: Turkish and Indonesian Experiences at the Turn of the Millennium, IISS Adelphi Paper, No 392, Londra, Routledge, 2007.
  2. Akyol, Taha, “Sınır Ötesi Harekât”, Milliyet, 23 Şubat 2008, s.19. Aldis, Anne ve Margriet Drent, (der.) Common Norms and Good Practices of Civil-Military Relations in the EU, Groningen, CESS, 2008.
  3. Alpay, Şahin,“PKK Kuşatılıyor mu?”, Zaman, 27 Kasım 2007, s.21. Alpay, Şahin, “The Declining ‘Soft Power’ of the EU Regardıng Turkey and Its Consequences”, Peter M.E. Volten (der.), Perceptions and Misperceptıons in The EU and Turkey: Stumbling Blocks on The Road to Accession, CESS, Groningen, 2009, s.157-178.
  4. Altaylı, Fatih ve Murat Bardakçının Genelkurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ ile Habertürk Röportajı, 11-12 Şubat 2010, www.fatihaltaylı.com.tr. Aydınlı, Ersel, “A Paradigmatic Shift for the Turkish Generals and an End to the Coup Era in Turkey”, Middle East Journal, Cilt 63, No 4, 2009, s.581-596.
  5. Aydınlı, Ersel, Ali Nihat Özcan, Doğan Akyaz, “The Turkish Military’s March Toward Europe”, Foreign Affairs, Cilt 85, Sayı 1, 2006, s. 77-90.
  6. Batur, Muhsin, Anılar ve Görüşler, İstanbul, Milliyet Yayınları, 1985.
  7. Bayramoğlu, Ali ve Ahmet İnsal (der.), Almanak Türkiye 2006-2008: Güvenlik Sektörü ve Demokratik Gözetim, İstanbul, TESEV, 2009.
  8. Bölügiray, Nevzat, Sokaktaki Asker, İstanbul, Milliyet Yayınları, 1989.
  9. Demirel, Tanel “Soldiers and Civilians: The Dilemma of Turkish Democracy”, Middle Eastern Studies, Cilt 40, No 2, Ocak 2004, s. 127-150.
  10. Demirel, Tanel, “2000’li Yıllarda Asker ve Siyaset: Kontrollü Değişim ile Statüko arasında Türk Ordusu”, SETA Analiz, Şubat 2010.
  11. Bila, Fikret, Komutanlar Cephesi, İstanbul, Detay, 2007.
  12. Bland, Douglas L., “Patterns in Liberal Democratic Civil-Military Relations”, Armed Forces and Society, Cilt 27, No 4, 2001, s.525-540. Briefing, 18 Haziran 2007, s.6. Cemal, Hasan, “Büyükanıt Paşa’nın Üslubu”, Milliyet, 30 Ağustos 2006, s.18. Cizre, Ümit, (der.), Almanak Türkiye 2005: Güvenlik Sektörü ve Demokratik Gözetim, İstanbul, TESEV ve DCAF, 2005.
  13. Cizre, Ümit, “Democratic Control of Armed Forces on the Edge of Europe: The Case of Turkey”, Hans Born, Karl Haltiner, Marjan Malecis (der.), Renaissance of Democratic Control of Armed Forces in Contemporary Societies, Baden-Baden, Nomos Verlag, 2004, s.103-120.
  14. Cizre, Ümit, “Ideology, Context and Interest: The Turkish Military”, Reşat Kasaba (der.), The Cambridge History of Turkey – Turkey in the Modern World,