Dergiler / Uluslararası İlişkiler / 2014 / Cilt: 11 - Sayı: 41

Engagement with Africa: Making sense of Turkey’s approach in the context of growing east-west rivalry

Afrika’yla ilgilenmek: Doğu-batı rekabeti bağlamında Türkiye’nin Afrika yaklaşımını anlamlandırmak

Sayfa
65–85
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Amaçlarımızdan bir diğeri Türkiye’nin Afrika açılımının kendine özgü mü olduğunu ya da diğer aktörlerin açalımlarına benzeyip beznemediğini incelemektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Afrika’nın gelişmekte olan ticaret dinamikleri, kendilerini Çin’in kıta üzerindeki stratejik kaynaklarına erişimi konusundaki rekabeti karşısında tehdit altında hisseden Batılı müttefiklerin ilgisini çekmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Jeostratejik oyunun amacının karasal hakimiyet kurmaktan çıkıp siyasi hegemonya tesis etme odaklı olmaya başlamasıyla, petrol, kar ve farklı aktörlerin kazançları birbirlerini dışlayıcı olmak yerine birbirlerini tamamlayıcı olmaya başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Amaçlarımızdan bir diğeri Türkiye’nin Afrika açılımının kendine özgü mü olduğunu ya da diğer aktörlerin açalımlarına benzeyip beznemediğini incelemektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Afrika’nın gelişmekte olan ticaret dinamikleri, kendilerini Çin’in kıta üzerindeki stratejik kaynaklarına erişimi konusundaki rekabeti karşısında tehdit altında hisseden Batılı müttefiklerin ilgisini çekmektedir. Çin’nin ihtiyacı olan kaynaklara erişimi bağlamında benimsediği doğal kaynaklar üzerindeki ticaret ile büyük altyapı projelerini birleştirme yönündeki yaklaşımı kıta üzerindeki geleneksel jeopolitik rekabetin yapısını değiştirmiştir. Jeostratejik oyunun amacının karasal hakimiyet kurmaktan çıkıp siyasi hegemonya tesis etme odaklı olmaya başlamasıyla, petrol, kar ve farklı aktörlerin kazançları birbirlerini dışlayıcı olmak yerine birbirlerini tamamlayıcı olmaya başlamıştır. Bunun sonucunda, Afrika’nın gelişmekte olan ticaret ve yatırım fırsatlarından istifade etmek amacıyla bölgeye yönelik kendi yaklaşımlarını oluşturan yeni dış politka aktörleri ortaya çıkmıştır. Bu makalede küresel aktörlerin bölgeye yönelik politikalarının ana hatlarını ve Türkiye’nin Afrika’ya nasıl müdahil olmaya başladığını analiz ediyoruz. Umudumuz, Türkiye’nin Afrika’yla olan ticari ve diplomatik ilişkilerini, kıta üzerinde rekabet halinde olan geleneksel Batılı müttefikler ile yükselmekte olan Asyalı küresel oyuncular arasındaki mücadele bağlamında anlamlandırmaktır. Amaçlarımızdan bir diğeri Türkiye’nin Afrika açılımının kendine özgü mü olduğunu ya da diğer aktörlerin açalımlarına benzeyip beznemediğini incelemektir.

Abstract

Africa’s booming growth dynamics have drawn a renewed interest of its traditional Western trade partners, who felt their preferential relations threatened by the growing Chinese competition for access to the abundant strategic resources. The Chinese approach of combining trade in minerals with investments in large infrastructure projects to access the needed resources has transformed the traditional structure of the geopolitical rivalry on the continent. With the objectives of the geostrategic game shifting from territorial domination to political hegemony, oil and profits, the payoffs to different protagonists have become more complementary than mutually exclusive. As a result, new foreign actors seeking to use their own specific approaches to take advantage of the growing African trade and investment opportunities have emerged. In this article, we analyse the main patterns of global actors’ engagement with Africa, as well as shed some light on the way how Turkey has gotten involved in the continent. We hope to make sense of Turkey’s growing diplomatic and trade relationships with Africa in the context of the increasing competition for influence between Africa’s traditional Western partners and the emerging Asian global players. One of our goals is to ascertain whether Turkey’s engagement with Africa is something unique or bears resembles to other actors’ engagement.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HABIYAREMYE, A., OĞUZLU, T. (2022). Engagement with Africa: Making sense of Turkey’s approach in the context of growing east-west rivalry. Uluslararası İlişkiler, Cilt: 11 - Sayı: 41, 65–85. https://ajindex.com/articles/645019

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. “African Oil: A Priority for US National Security and African Development”, Institute of Advanced Strategic & Political Studies, Seminar Report, 25 January 2002,
  2. Washington, D.C. Bacik, Gökhan and Isa Afacan. “Turkey Discovers Sub-Saharan Africa: The Critical Role of Agents in the Construction of Turkish-Foreign Policy Discourse”, Turkish Studies, Vol. 14, No. 3, 2013, pp. 483-502.
  3. Benquet, Patrick. “Françafrique: Raison d’Etat”, Documentary film broadcast on French National Channel France2, 20 July 2012, http://vimeo.com/3353051.
  4. Bowie, Nile. “AFRICOM Report: Combating China’s Economic Encroachment”, NSNBC, 16 August 2012, http://nsnbc.wordpress.com/2012/08/16/africom-report-combating-chinas- economic-encroachment-related-press-release/ (Accessed on 13 December 2013).
  5. Brautigam, Deborah. “The Chinese in Africa: The Economist Gets Some Things Right, Some Wrong”, China in Africa: The Real Story, 2011, http://www.chinaafricarealstory. com/2011/05/chinese-in-africa-economist-gets-some.html (Accessed on 24 February 2013).
  6. Engdahl, William “China and the Congo Wars: AFRICOM. America’s New Military Command” Centre for Research on Globalization, 2008, http://www.globalresearch.ca/china-and-the- congo-wars-africom-america-s-new-military-command/11173 (Accessed on 15 February 2013).
  7. Fontaine, Richard and Daniel M. Kliman, “International Order and Global Swing States”, The Washington Quarterly, Vol. 36, No. 1, 2013, pp. 93-109, 101-2.
  8. Kalaycioglu, Sema. “Between Mission and Business: Turkey’s New Approach to Africa”, Journal of US-China Publica Administration, Vol.8, No11, 2001, pp. 1288-1297.
  9. Kardas, Saban. Turkey’s Development Assistance Policy: How to make sense of the new guy on the block, German Marshall Fund, Policy Brief, 4 February 2013.
  10. Klare Michael and Daniel Volman. “America, China and the Scramble for Africa’s Oil”, Review of African Political Economy, Vol. 33, No. 108, 2006, pp. 297-309.
  11. Kliman, Daniel and Richard Fontaine. Turkey: A Global Swing State, German Marshall Fund, Pol- icy Brief, 13 April 2012.
  12. Maren, Michael. The Road to Hell: The Ravaging Effects of Foreign Aid and International Charity, New York, The Free Press, 2002.
  13. Mayer, Michael. “What is ‘geopolitics’? In search of conceptual clarity”, Geopolitics in the High North, 2013, http://www.geopoliticsnorth.org/index.php?option=com_content&view=article&id= 45:article2&showall=1 (Accessed on 10 March 2014).
  14. Meyer, Karl and Shareen Brysac, Tournament of Shadows: The Great Game and the Race for