KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi / 2017 / Cilt: 7 - Sayı: 47

Öfke Kontrolü Programının Ortaokul Öğrencilerinin Öfke Kontrolü Becerilerine Etkisi

Murat CANPOLAT
Meral ATICI
Sayfa
87–98
Yayın Tarihi
2017-01-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tekrarlayan ölçümler için iki faktörlü ANOVA sonuçları programın öfkenin boyutları olan sürekli öfke, öfkeyi dışa vurma, öfkeyi içte tutma ve öfke kontrolü üzerinde etkili olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, öfke kontrolü programının ortaokul öğrencilerinin öfke kontrolü becerilerine etkisini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada 2x2’lik (deney ve kontrol grubu x öntest-sontest) karışık desen kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Tekrarlayan ölçümler için iki faktörlü ANOVA sonuçları programın öfkenin boyutları olan sürekli öfke, öfkeyi dışa vurma, öfkeyi içte tutma ve öfke kontrolü üzerinde etkili olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Öfke · Öfke kontrolü · Ortaokul öğrencileri

Özet

Bu araştırmanın amacı, öfke kontrolü programının ortaokul öğrencilerinin öfke kontrolü becerilerine etkisini incelemektir. Araştırmada 2x2’lik (deney ve kontrol grubu x öntest-sontest) karışık desen kullanılmıştır. Öfke kontrolü eğitim programına katılacakları belirlemek için Hatay ilinde bir ortaokula devam eden 7. sınıf öğrencilerine Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarz Ölçeği uygulanmıştır. Programa katılım ölçütlerini karşılayan 20 öğrenci (deney grubu=10, kontrol grubu= 10,) deney ve kontrol gruplarına yansız olarak atanmıştır. Deney grubuna 7 oturumluk öfke kontrolü programı uygulanmıştır. Kontrol grubu ile herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Tekrarlayan ölçümler için iki faktörlü ANOVA sonuçları programın öfkenin boyutları olan sürekli öfke, öfkeyi dışa vurma, öfkeyi içte tutma ve öfke kontrolü üzerinde etkili olduğunu göstermektedir. Buna göre deney grubundaki deneklerin, kontrol grubundaki deneklere göre sürekli öfke, öfkeyi dışa vurma ve öfkeyi içte tutma düzeylerinde, anlamlı bir düşüş olurken; öfke kontrolü düzeylerinde anlamlı bir artış olmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CANPOLAT, M., ATICI, M. (2017). Öfke Kontrolü Programının Ortaokul Öğrencilerinin Öfke Kontrolü Becerilerine Etkisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 47, 87–98. https://ajindex.com/articles/64458

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Acar, N. V. (2007). Grupla psikolojik danışmada alıştırmalar deneyler. Ankara:
  2. Nobel Yayıncılık. Akgül, H. (2000). Öfke denetimi eğitiminin ilköğretim II. kademe öğrencilerinin öfke denetimi becerilerine etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi,
  3. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  4. Ankay, A. (1992). Ruh sağlığı ve davranış bozuklukları. Ankara: Turhan Kitabevi Adalet Matbaacılık. Arenofsky, J. (2001). Control your anger before it controls you. Current Healt, 7, 6-12.
  5. Aytek, H. (1999). Grup rehberliğinin ortaöğretim basamağındaki öğrencilerin öfkeli davranışlarının kontrolü üzerindeki etkisi (Yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi,
  6. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana. Batıgün, D. A. (2002). Gençler ve intihar: Diğer yaş gruplarıyla farklılaşan özellikler (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi,
  7. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  8. Batıgün, D. A. ve Utku, Ç. (2006). Bir grup gençte yeme tutumu ve öfke arasındaki ilişkinin incelenmesi. Türk Psikoloji Dergisi, 21(57), 65-78
  9. Bilge, F. (1996). Danışandan hız alan ve bilişsel yaklaşımlarla yapılan grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencilerinin kızgınlık düzeyleri üzerindeki etkileri (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi,
  10. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  11. Bitti, P. E. R., Gremingni, P., Bertolotti, G. ve Zotti, A. M. (1995). Dimension of anger and hostility in cardiac patients hypertensive patients and controls. Psychotherapy and Psychosomatic, 64, 162-172.
  12. Blum, P. (2001). A teacher’s guide to anger management. London: Routledge Falmer. Böddeker, I. ve Stemmler, G. (2000). Who responds how and when to anger?: The assessment of actual anger response styles and their relation to personality. Cognition and Emotion, 14(6), 737-762.
  13. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  14. Pegem Akademi. Calamari, E. ve Pini, M. (2003). Dissociative experiences and anger proneness in late adolescent females with different attachment styles. Adolescence, 38(150), 287-303.
  15. Cenkseven, F. (2003). Öfke yönetimi becerileri programının ergenlerin öfke ve saldırganlık düzeylerine etkisi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 2(4), 153-167.
  16. De Moja, C. A. ve Spielberger, C. D. (1997). Anger and drug addiction. Psychological Reports, 81, 152-154.
  17. Deffenbacher, J. L. ve Stark, R. S. (1992). Relaxation and cognitive - relaxation treatments of general anger. Journal of Counseling Psychology, 39(2), 158-167.
  18. Deffenbacher, J. L., Oetting, E. R., Lynch, R. S. ve Morris, C. D. (1996). C