KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi / 2019 / Cilt: 9 - Sayı: 53

Birey Merkezli Terapiye Dayalı Bir Psiko-Eğitim Programı Akademik Erteleme Davranışı Üzerinde Ne Kadar Etkili? Bir Değerlendirme Çalışması

Özgür Salih KAYA
Hatice ODACI
Sayfa
261–295
Yayın Tarihi
2019-06-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak üniversite öğrencilerinde akademik erteleme davranışının bir problem olduğu görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, birey merkezli terapiye dayalı olarak geliştirilen akademik erteleme davranışıyla baş etme psiko-eğitim programının, üniversite öğrencilerinin akademik erteleme davranışlarına etkisini ve bu etkinin kalıcılığını araştırmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu programda akademik erteleme davranışı gösteren 24 öğrenci ile çalışılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak üniversite öğrencilerinde akademik erteleme davranışının bir problem olduğu görülmüştür.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Akademik erteleme · birey merkezli terapi · psiko-eğitim

Özet

Bu çalışmanın amacı, birey merkezli terapiye dayalı olarak geliştirilen akademik erteleme davranışıyla baş etme psiko-eğitim programının, üniversite öğrencilerinin akademik erteleme davranışlarına etkisini ve bu etkinin kalıcılığını araştırmaktır. Bu programda akademik erteleme davranışı gösteren 24 öğrenci ile çalışılmıştır. Gün ve saati uygun olan 12 öğrenci deney grubu olarak eğitim programına alınmıştır. Psiko-eğitim programının etkililiğini sınamak için 12 öğrenci de kontrol grubuna atanmıştır. Katılımcılar belirlendikten sonra her biri ortalama 120 dakika süren 8 oturumluk psiko-eğitim programı hazırlanmıştır. Ölçme aracı aynı veri grubuna üç defa uygulandığından karışık desenler için iki faktörlü anova analizi kullanılmıştır. Sonuç olarak üniversite öğrencilerinde akademik erteleme davranışının bir problem olduğu görülmüştür. Eğitimi alan grubun erteleme puanlarının düştüğü gözlenirken eğitime katılmayan grubun puanlarda herhangi bir değişim olmamıştır. Deney grubu için izleme çalışmasının sonuçlarına bakıldığında öntest puanlarından anlamlı derecede farklılaştığı ve ön test puanları arasında anlamlı bir fark oluşmadığı belirlenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYA, Ö. S., ODACI, H. (2019). Birey Merkezli Terapiye Dayalı Bir Psiko-Eğitim Programı Akademik Erteleme Davranışı Üzerinde Ne Kadar Etkili? Bir Değerlendirme Çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 53, 261–295. https://ajindex.com/articles/64391

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Akbay, S. E. ve Gizir, C. A. (2010). Cinsiyete göre üniversite öğrencilerinde akademik erteleme davranışı: Akademik güdülenme, akademik özyeterlik ve akademik yükleme stillerinin rolü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1). Akın, A. ve Şahin, R (2014). Psikolojik Danışma Kuramları. İstanbul:
  2. Lisans Yayıncılık Aksaray, S. (2003). Ergenlerde benlik saygısı geliştirmede beceri eğitimi ve aktivite merkezli programların etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Çukurova Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  4. Altıntaş, E. ve Gültekin, M. (2005). Psikolojik danışma kuramları. İstanbul: Aktüel Yayınları. Ankara:
  5. Anı Yayıncılık. Arıcak, O. T. (1999). Grupla psikolojik danışma yoluyla benlik ve mesleki benlik saygısının geliştirilmesi. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi,
  6. İstanbul.
  7. Aydoğan, D. (2008). Akademik erteleme davranışlarının benlik saygısı, durumluluk kaygı ve öz yeterlik ile açıklanabilirliği. Yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi,
  8. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  9. Aydoğan, D. ve Özbay, Y. (2012). Akademik erteleme davranışının benlik saygısı, durumluluk kaygı, öz-yeterlilik açısından açıklanabilirliğinin incelenmesi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 2(3), 1-9.
  10. Balkıs, M. ve Duru, E. (2009). Akademik erteleme davranışının öğretmen adayları arasındaki yaygınlığı, demografik özellikler ve bireysel tercihlerle ilişkisi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 5(1), 18-32.
  11. Balkıs, M. ve Duru, E. (2010). Akademik erteleme eğilimi, akademik başarı ilişkisinde genel ve performans benlik saygısının rolü. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(27), 159-170.
  12. Berber Çelik, Ç. ve Odacı, H. (2018). Psycho-educational group intervention based on Reality Therapyto cope with academic procrastination. Journal of Rational Emotive and Cognitive Behavior Therapy, 36, 220-233.
  13. Binder, K. (2000). The effects of an academic procrastination treatment on student procrastination and subjective well-being. Master Thesis, Carleton University, Canada. Blunt, A.; ve Pychyl T.A (2000). Task aversiveness and procrastination: a multi-dimensional approach to task aversiveness across stages of personal projects. Personality and Individual Differences, 28(1), 153-167.
  14. Boeree, C. G. (2001).
  15. Personality Theories, Carl Rogers. http://www.ship.edu/cgboeree/rogers.html. Erişim tarihi: 13.08.2017
  16. Burka, J. B. ve Yuen, L. M. (2008). Procrastination: Why You Do It, What to Do About It Now?.Da Capo Press,
  17. U.S.A. Büyüköztürk, Ş. (2009). Veri Analizi El Kitabı, 10. Baskı, Ankara: Pe